Craig Armstrong & A.R. Rahman - Elizabeth: The Golden Age (2007)

Daar is ie dan... een van de weinige scores van 2007 waar ik hondsdol naar uitkijk. Soundclips die ik hoorde zijn verpletterd! Hoor zo wat op de officiële filmsite.

Als dit geen meesterwerk is weet ik het ook niet meer. Interessante duo die Armstrong en Rahman. Net zoiets als George Fenton en Ravi Shankar voor Ghandi.

Het liefdesthema. de Metro Voices koor momenten en het epische geluid maken indruk. Buiten het feit dat het handelskenmerk van Armstrong wat minder aanwezig is het een uiterst spectaculaire,mooie score. Wellicht dat het nog iets kan groeien in waardering.

Onevenwichtige score van A.R. Rahman die vuurwerk aflevert en Craig Armstrong die ‘zijn ding doet’. Nu levert dat in het laatste geval nog wel mooie momenten op (Divinity Theme), maar het blijft wat ongeinspireerd aandoen (zoals het gevoelloos cliche-erige Destiny Theme).

Bovendien zijn de voor Armstrong zo kenmerkende electronica wel erg misplaatst. Wat is nu belangrijker, een overtuigend tijdsbeeld, of egotripperij? Gezien de achtergrond van deze ‘artiest’ vermoed ik in zijn geval het laatste.

Hiermee zal Elizabeth: The Golden Age voor mij waarschijnlijk, na enkele luisterbeurten, al snel vervallen in een score waarbij ik de hoogtepunten opzoek, in plaats van dat ik het geheel opzet. 3.5*

De opzet was juist om niet zoals Hirschfelder bij Elizabeth deed om persee zo authentiek mogelijk te zijn. Maar zelfs bij die van hem zijn lichte moderne textures en techniek te bespeuren. Bij The Golden Age zijn deze echter veel gelikter gebruikt, waardoor ik je kritiek wel kan begrijpen, maar het zelf niet erg vind. Daarbij lijkt mij juist die electronica niet enkel van Armstrong afkomstig, aangezien Rahman ook niet bepaald beroerd is om door zijn carriere heen deze te gebruiken. Daarnaast is er nu ook niet echt dat je kan zeggen altijd een duidelijke scheiding tussen wie wat deed en Armstrong enkel zijn ding deed.

Zou graag een interview zien verschijnen met het duo of apart om wat dingen duidelijker te krijgen. Maar denk wel dat je je er wat op verkeken hebt.

Exact zal het ook niet zijn, en ik geef ook toe dat Armstrongs stijl mooie momenten oplevert. Maar gezien er stukken tussen zitten die zo doorsnee Armstrong zijn, denk ik dat je wel aan kunt nemen dat deze van hem zijn, met de stukken die niet aan Armstrong doen denken, van Rahman. Aangezien de electronica wel precies zo duidelijk klinkt als Craigs electronica, ipv een ander soort electronica-klank, denk ik dat het wel veilig is om deze aan hem toe te schuiven. Maar inderdaad, een interview zou meer licht op de zaak werpen.

Empire denkt overigens de wijsheid in pacht te hebben:



Niettemin zal er vast veel over-en-weer geschuif zijn geweest, gezien Armstrong thema's implementeert die in Opening dan weer opgezet worden.