Er valt veel over dit meesterwerk van Herrmann te zeggen.Zo maakte hij graag gebruik van korte herhalende motiefje, ook wel ostinato genoemd.Dissonante tonen, die wankelde tussen het stabiele en onstabiel was een goede tweede.De componist hield ook van grote openingtitels, wat verklaart waarom de Overture van North by Northwest is zoals ie is.Dit begin van zin score is chaotisch, richting melodieen en weer andersom, zo geen vertrouwde melodie aan de luisteraar mee te geven.Een onbevredigend gevoel als het ware, een plotselinge stop in dit geval.En Hitchcock had ook een onbevredigd gevoel omdat hij deur van de bus voor zijn neus zag dicht klappen

Hierop volgen tracks die richting het 19e eeuwse romantiek zitten, zoals ook veel met scores van de jaren 30,40.Maar het is een suspense film, waardoor hiervoor weinig tijd wordt ingenomen.
Een van de meest briljante belissingen van de componist had te maken met de aanval van het sproeivliegtuig op Thornhill.Het enige geluid te horen bij deze scene is de neerdaling van het vliegtuig met een steeds harder geluid, geen muziek van Herrmann hier te bekennen.Hij hield zich in en zet het orkest pas in als het vliegtuig neerstort.En dat is zeer zeker ook een gaven, het kennen van momenten waarop het wel en niet geschikt is.In deze film kon het niet meer perfect gedaan worden.In de jaren 30' vlogen de melodieen continu mee met de film, iets was hierna iets minder werd, maar vooral in de jaren 90 tot op heden nog meer intrek is.Zo'n ander moment vol van huivering en suspense is de climax op Mount Rushmore, met een chaotisch web van door elkaar verwoven tonen, hiermee niet alleen de grootste chaos in de hele score creerend, maar ook de climax.
Een van de meest briljante scores. 5 sterren