menu

Simple Minds - Our Secrets Are the Same (2004)

mijn stem
2,81 (37)
37 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Swimming Towards the Sun (4:32)
  2. Jeweller to the Stars (3:32)
  3. Space (4:25)
  4. Death by Chocolate (3:35)
  5. Waiting at the End of the World (3:30)
  6. Neon Cowboys (3:55)
  7. She Knows (4:09)
  8. Hello (3:35)
  9. Happy Is the Man (4:32)
  10. Sleeping (4:35)
totale tijdsduur: 40:20
zoeken in:
avatar van c-moon
4,5
Ben blij dit "verloren" juweetlje hier terug te vinden. Een plaat met een hele historie. Dit is eigenlijk "het grote (grootse) verloren Simple Minds album"... Gemaakt in 1999, bedoeld voor 2000, uiteindelijk opnieuw gepland voor 2003, maar pas uitgebracht in 2004 als onderdeel van de Silver Box... "The album that almost never was.."

Het Verhaal: The album that almost never was...
Toen in 1998 Néapolis, door vele SM fans gehaat, door anderen (zoals ondergetekende) geliefd, verscheen, brak dit niet veel (commerciële- potten. En net toen konden SM een succesje wel gebruiken. Dat was geleden van 1995 met "She's A River" en "Hypnotised". Het experimentele Néapolis dat zelfs door sommigen "krautrock" bestempeld werd, en vooral de synths erop, klonk(en), alhoewel geproduced door P. Walsh een ietsje te "metallig", iets wat met de 2002 remaster werd rechtgezet..

Een jaar na Néapolis, in 1999 dus, had Simple Minds, dan in een line up bestaande uit Jim Kerr (vocals), Charlie Burchil (guitars), Kevin Hunter (guitars), Eddie Duffy (bas), Mark Kerr (drums), uitgebreid met Chris Fuddurich (synths), een opvolger klaar... Maar...

Aangeboden aan platenfirma Chrysalis was deze eerst zéér enthousiast, en er werd al gedacht aan de singlekeuzes Jeweller To the Stars en Space, met het plan de CD uit te brengen in 2000. Door interne problemen bij EMI/ Chrysalis raakte de plannen voor OSATS op de achtergrond, en werd de release naar latere datum verschoven. Jim Kerr ging terwijl met het album waarop hij zo trots was aankloppen bij andere platenfirma's. Waarop EMI vond niet meer met Simple Minds in zee te kunnen gaan..

Ondertussen was bij EMI Spanje een kopie van de nog ongemasterde CD "gelekt" en radio dj Jordi Tarda speelde tracks uit het album in zijn radioshow. The rest is history. De tracks belandden al snel op het Internet. En menig Simple Minds fan had al gauw het hele album... EMI deed geen enkele moeite om dit lek te dichten.. En alhoewel zij die het hoorden RAZEND enthousiast over de CD waren, Tardi en de fans.. Was JIM KERR behoorlijk boos met het volledig lekken van de Simple Minds plaat op het Internet...

Eind 2000 zaten Simple Minds dus zonder platenfirma en met een prachtplaat die niet officieel gereleased geraakte maar al wel op het Internet stond. Het zag er niet echt goed uit...

Toch tekende de band in 2001 bij Eagle records, waarbij ze in 2001 het teleurstellende "NEON LIGHTS" en het verdienstelijke Cry, in 2002 zouden releasen. CRY werd redelijk goed ontvangen door de fans, maar de meesten zagen hier toch een stap terug, waar Our Secrets een revolutionaire stap voorwaarts was...

In 2003 werd opnieuw gepoogd om Our Secrets Are The Same te releasen, en Charlie Burchill zette zich aan het masteren. Nu zou Virgin het album gaan releasen. Er was ook sprake om het nummer Our Secrets Are The same, dat niet bij de 1999-versie voorzien was, toe te voegen als bonustrack...

Maar uiteindelijk werd beslist dit album ook dan NIET te releasen,maar uit te brengen op de dan op stapel staande Silver Box, als vijfde CD in de doos...

En zo werd het album dan toch nog een plaats gegeven. Gelukkig maar, als vinden vele fans het nog steeds jammer dat het geen "eigen" volwaardige release kende!

De Songs..
Al van toen ik de eerste Internet-gelekte versie van dit album was ik meteen verkocht. Een echt meesterwerk. In mijn persoonlijke Simple Minds top 3 staat het alvast... Waar Néapolis misschien iets te "koud" klonk, is dit met "Our Secrets" het tegenovergestelde. Schitterende songs, en een perfect huwelijk tussen electronica, elektrische en akoestische gitaren en een heel goed zingende Jim Kerr.

Swimming Towards The Sun is de opener van het album. Donker, dreigend, en tegelijk hoopvol... Jim Kerr met diepe stem, de muziek op midtempo, en dan ontploffende in het refrein... gevolgd door meteen één van de hoogtepunten van de CD Jeweller To The Stars. Jim zou erover zeggen: "melodically this is the proof, that were the rest of us have blood, Charlie Burchil has pop hooks running trhough his veins". En zo is het. Een prachtsong. Met schitterende gitaarhooks van Charlie. Niet verwonderlijk dat Simple Minds deze song niet zomaar konden loslaten, en kozen hem te herwerken voor hun album Black & White 050505 waarop hij zal verschijnen als "The Jeweller (Part 2)".

Space. Dit is kippenvel factor 700 !! Prachtig. Een song die je naar de keel grijpt. Heb het geluk gehad het één keer live te horen. Simple Minds heeft het tijdens hun "Cry tour" in 2002 een tweetal keer gebracht, waaronder die keer in Brighton, toen ik Jim Kerr verbaasd en iewat vingerwijzend zag kijken toen ie me het nummer van een album dat per slot van rekening officieel "niet was" zag meelippen

Een absoluut persoonlijke favoriet is zeer zeker Death By Chocolate, waarin Jim zich afvraagt of je UTOPIA kan bereiken.. De akoestische gitaar en de drums spelen een hoofdrol, totdat Jim's warme stem invalt, en bij het refrein kan een beheerste elektrische gitaar meespelen in de song, later volgen ook knappe pianopartijtjes... en de tekst is gewoon prachtig...

Fin de siecle is een beetje alompresent op het album. En zeker in de song Waiting At The End Of The World, denk eraan, het was 1999 toen de muziek geschreven en opgenomen werd. "looking through the picture book, one last chance to see, photograph of you and her from 1983 ... when she was up all night.. Waiting for the end of the world...". Schitterende lyrics, Grootse song... Jim Kerr zou erover zeggen: "End of the world then? Evidently not! Not even the end of an epoch! Although perhaps something died while something woke within me around the time of writing. Maybe it was the first time I felt the notion that it was OK to look back. Okay to pause".
Knap gitaarwerk op deze prachtsong, met de keyboards die subtiel op de achtergrond hun werk doen.. een andere absloute favoriet van mij...

Bij Neon Cowboys is een beetje een broertje van "Song For The Tribes" op Néapols, ook dit is een rustig nummer, waarbij er een huwelijk aangegaan wordt tussen akoestische gitaar en electronica. Maar het resultaat is iets beter geslaagd nog dan. Het is een soort donkere elektro-country ballad... zeeer mooi... Zeker ook het refrein waar de piano en menig effect invalllen...

She Knows is een popsong die een beetje de voorbode zou zijn van de betere songs op Cry, het doet me onvrijwillig een beetje denken aan U2, in hun Passengers/ Zooropa-dagen... mooi nummer, maar niet het beste van OSATS..

En dan! Hello. "Hello, I can feel the whole world breathe when you sigh.." What een killer lyric. Knap gitaarwerk van Charlie.. Die solo in het midden van de song.. Amazing!, prachtige melodie... brilliante tekst... Jim in topvorm...
Hopelijk mag ik dit ook ooit eens live op een van de shows horen!

Het enige nummer op OSATS waar ik het wat moeilijk mee heb is Happy Is The Man, geschreven door Jim's broer Mark. De melodie doe met net iets te veel denken aan Robert Zimmerman's "Knocking On Heaven's Door". En de zang van Jim vind ik nou niet zijn beste prestatie... Het nummer duurt me ook net iets te lang..

Sleeping. Wat een knappe manier om de plaat te beeindigen. Een trage drum die slaat en een slidegitaar openen deze prachtsong, terwijl het ritme aanhoudt, valt Jim in, en wordt de song verder opgebouwd, en gaandeweg hoor je in de muziek allerlei effectjes. Heel ingenieus. Een lome beat, een heerlijke dromerige melodie en schitterende muzikale extra's.... luister en oordeel zelf.

Voor mij is OSATS ongetwijfeld een van de beste platen van Simple Minds, en ik ben blij dat hun jongste album, zij het misschien in mindere mate, ook de innovatieve spirit en spelplezier van OSATS met zich meedraagt...

Gast
geplaatst: vandaag om 03:29 uur

geplaatst: vandaag om 03:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.