menu

Simple Minds - Sister Feelings Call (1981)

mijn stem
3,91 (241)
241 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Virgin

  1. Theme for Great Cities (5:50)
  2. The American (3:49)
  3. 20th Century Promised Land (4:53)
  4. Wonderful in Young Life (5:20)
  5. League of Nations (4:55)
  6. Careful in Career (5:08)
  7. Sound in 70 Cities (5:01)
totale tijdsduur: 34:56
zoeken in:
avatar van LeRoi
4,0
....met het openingsnummer wordt alvast een voorschot gegeven op de 'Droom'-plaat die een jaar daarop alles & iedereen nog steeds doet beseffen....'wat waren ze toen, bijna buitenaards, goed he'...
'Thema For Great Cities' had, m.a.w. wat mij betreft ook zo op NGD gekund....
Geen oordeel van deze zijde op deze plaat aangezien ik niet over een platenspeler beschik; samen met S&F echter wel goed voor 4.5!

stuart
De eerste 3 nummers van het album zijn wel goed ,maar de rest is toch wat minder (misschien niet voor de liefhebber). Als ze het beste van SAF en SFC hadden samengevoegd , hadden ze een dijk van een plaat gehad naar mijn bescheiden mening.

avatar van LeRoi
4,0
...gelukkig zag de platenmaatschappij dat in 1985 ook in en heb ik i.i.g. naast NGD deze idd gecombineerde TOP-plaat op CD!....

avatar van LucM
4,0
Dit album heb ik samen met "Sons and Fascination" op één CD. De eerste 3 songs vind ik uitstekend, de volgende 4 vind ik iets minder maar toch behoorlijk.

avatar van rimboldt
4,5
Na de absolute SM hoogtepunten NGD en Sparkle volgt op korte afstand toch wel SFC/SAF. Deze 2 kun je toch wel als 1 album beschouwen. Biograaf van de S/M Alfred Bos noemde het element aarde als passend bij dit album. Waar NGD lucht was en Sparkle water. Beetje egzocht, maar ook wel aardig getypeerd.

avatar van MartinoBasso
4,0
Wat jammer toch dat de track 'Life in Oils' deze plaat niet gehaald had en de instrumentale versie van 70 Cities er wel opstaat..

avatar van Chameleon Day
4,5
'Life in Oils' had er idd ook op gemogen. Maar ik zou de instrumentale versie van '70 cities' niet willen missen. Bijzonder nummer, evenals de gezongen versie op 'SaF'.

avatar van Casartelli
4,0
Hoezo 'instrumentale versie'?

avatar van MartinoBasso
4,0
Casartelli schreef:
Hoezo 'instrumentale versie'?

Ik leid hieruit af dat je de cd-versie hebt zonder 'Sound in 70 Cities' en 'League of Nations', of heb ik het mis?

'Sound in 70 Cities' is de instrumentale versie van '70 Cities as Love Brings the Fall'..

avatar van Casartelli
4,0
Uhm nee, ik heb bewust de versie mét. Alleen was dat laatste me dan weer nooit opgevallen.

Mooie reden om de pla(a)t(en) weer eens op te zetten.

avatar van Ayreonfreak
4,0
Heerlijk album, maar op één of andere manier kan het cijfer niet hoger dan 3,5 worden. Dat komt omdat hij waarschijnlijk tussen twee erg goede albums in zat. Ik weet nog wel dat ik een gesingeerde versie (vinyl) heb weten te bemachtigen voor een prikkie. Volgens mij heb ik er in '90 nog geen tien gulden voor betaald. Was ik toen heeeeel blij mee.

avatar van deric raven
4,0
U2 en Simple Minds.
Hoe vaak worden ze wel niet met elkaar vergeleken.
Er zijn ook genoeg overeenkomsten, alleen was Simple Minds over het algemeen eerder.
Simple Minds brengt Empires and Dance uit als typisch (Oost) Europees album; U2 doet dat jaren later met Achtung Baby.
U2 komt met Joshua Tree als kijk op de USA; Simple Minds deed dat jaren daarvoor al met hun Sister Feelings Call.

Sister Feelings Call die gelijk sterk opent met Themes For Great Cities.
Toevallig lijkt dit nummer weer erg sterk op Boomerang van U2; de B-kant van het latere Pride.
Themes For Great Cities is Neon reclame, Billboards en Coca Cola.
Themes For Great Cities is de knieval voor Amerika met het commerciele Don’t You.
Geen Englishman In New York; gewoon een zelfverzekerde Schot.

The American is de voorbode van het nummer New Gold Dream (’81, ’82, ’83, ’84); een waarschuwing voor wat komen zal; jawel de Nieuwe Droom begon al in 1981, en zette zich vervolgens door tot 1984. Jim Kerr geeft dit het volgende jaar zelfs toe.
Een droom die niet langs de waterfronten van Glasgow begint.
Hij begint in Het Beloofde Land van de 20ste eeuw.
Weer net als bij U2.
Al zullen ze later met regelmaat beiden terug grijpen naar hun roots; Amerika blijkt het keerpunt.

Sister Feelings Call is dan wel niet hun sterkste troef, maar wel bepalend voor het verdere verloop in hun carriere. Misschien zelfs dus ook voor die van Bono en zijn vriendengroep.

Ik weet het niet?
Zou zo mogelijk kunnen zijn.

Ik lees het verhaal hierboven en ik pleur bijna van mij stoel: de parallel tussen SAF/SFC (81) en Unforgettabel Fire van U2 (84).

De verdiensten van de SM-combi en die U2 plaat staan als een spreekwoordelijke paal boven enerzijds de Clyde en anderzijds de Liffey. Imo zijn de SM altijd 'moderner' geweest dan U2 (qua thematiek, uitstraling, impetus en aanpak) en U2 altijd spiritueler, 'boerser' (jazeker, Dublin was meer een dorp in '81 dan Glasgow - 25 km buiten Dublin was er geen snelweg meer) en meer van het type 'ruwe bolster, blanke pit'. Dat Jim Kerr ooit website-bedrijf heeft gerund verbaast mij dan ook niet.

Ik zie parallellen, maar ik zie meer verschillen - en juist deze dubbele combi SFC-SAF is voor mij een teken van de moderniteit van The Simple Minds - samen met PLC van New Order en nog een enkele album (Japan bijv) is dit voor mij een ideale soundtrack voor modern city life in the 80's, urgent, actueel, to-the-point.

TUF - U2 is voor mij meer een plaat van "waar ging het allemaal verkeerd en hoe fiks ik het?"

avatar van Premonition
5,0
Ik zie meer een parallel tussen NGD en TUF. Waar SM met SITR ging joetoe'n (diezelfde delay/echopedalen, dezelfde producer), ging U2 met Eno in de slag om een meer atmosferisch, arty geluid te produceren. Luister naar 4th of July en daarna naar Somebody Up There Likes You. En kijk eens naar de hoes van Under a Blood Red Sky, als je niet wist dat het een U2-album was, dacht je echt dat Jim Kerr in z'n karakteristieke pose op het podium knielde.
U2 draaide tijdens de War-tour steevast het nummer New Gold Dream in de kleedkamer, voordat het podium werd beklommen.
In imago was er een wereld van verschil, zoals Mjuman al hierboven melde. Simple Minds was het neusje van de zalm in de periode van1980-1983 in het arty wereldje, samen met Japan. U2 was meer van de spijkerbroek, opgerolde houthakkershemden. Laat dat nou later het imago van SM worden. U2 neemt hier zowaar een voorsprong

avatar van Chameleon Day
4,5
Ik vind een vergelijking tussen SAF/SFC en TUF ook vergezocht of beter: niet op zijn plaats. Maar die vergelijking maakt Deric ook niet zozeer. De punten die hij noemt, zie ik ook wel: Empires is de ode aan de Europese steden (vgl. I Travel, Capital City). U2 voert jaren later een vergelijkbare thematiek ten tonele op 'Achtung' en 'Zooropa'. En SFC bevat idd een (beperkte) blik op de VS, zoals U2 met 'Joshua Tree' en 'Rattle' ook zouden doen, zij het in een andere vorm.

Verder eens met Mju: SM is in de eerste helft van de jaren 80 moderner, meer abstract en experimenteel. U2 is in die jaren vooral emotie.....beiden zijn mij echter dierbaar.

avatar van deric raven
4,0
Zien jullie de overeenkomst dan niet tussen Boomerang en Themes For Great Cities. Die zijn er muzikaal in mijn ogen wel.
De verdere vergelijkingen die ik maakte zijn vooral gericht op de interesse naar Oost europa, Amerika en je kunt evt. ook het touren noemen ( I Travel; a sort Of Homecoming; alleen slaat dat dan weer niet op dit album).
De parallel zit hem dus meer in de thematiek die gebruikt wordt.

Daar zit nou net de kneep in die twee nummers: I Travel - modern life brengt ons overal ("decadence and pleasure towns"), het hoort bij onze levensstijl, ons werk (maar hoort echt het bij ons), de vraag (de zoektocht) zit in ons zelf, terwijl we reizen (de reis is misschien onze bestemming, ons lot).

Sort of Homecoming is de rust NA het reizen - heb even de tekst niet bij de hand en de plaat niet onlangs gedraaid - daar komt "borderland" in voor; A Sort of Homecoming zie ik als een resultaat van het reizen. Ja, er is verwantschap in thematiek, maar ik heb Kerr nooit als een 'one' zinger opgevat toentertijd - Bono was altijd meer van de community, Kerr van het post-moderne, narcistische.

avatar van deric raven
4,0
Alive & Kicking is de One van Simple Minds.
En ik heb totaal geen hekel aan dat nummer.
Ja, ik vind het zelfs geweldig als een vol stadion het meezingt.
En nee, ik stoor me niet aan het lalala gehalte.

Arno Hintjens had het altijd over Alive and Flipping en Promised You a Sausage Roll - en daar kon ik wel om lachen; 'k was 't er eigenlijk wel mee eens, al vind ik het loopje in de tweede song wel subliem, en de tekst: "believe is a beauty thing" is een fraaie regel. Eens Daz' mening peilen op dit punt.

Alive and kicking verliest wat mij betreft na de eerste 40 sec. (na "you took me on" zo'n beetje) zijn zeggingskracht (d'r komt verder niets extra's bij) - maar die eerste 30 - 40 sec. zijn wel essentieel.

avatar van deric raven
4,0
Ik ben waarschijnlijk net een aantal jaar jonger dan jij, ik was 12 jaar toen Alive & Kicking uit kwam. Via dat nummer Simple Minds gevolgd, en zo al snel via een collega van mijn vader bij dit album beland.
En natuurlijk mede dankzij de Hitkrant en Muziek Express.
Want Jim Kerr was toen een idool.

avatar van Chameleon Day
4,5
Mjuman schreef:
.....maar ik heb Kerr nooit als een 'one' zinger opgevat toentertijd - Bono was altijd meer van de community, Kerr van het post-moderne, narcistische.


In het begin wel ja, maar ttv OUAT en SFY wist ook Kerr het "one" (in het stadion)-gevoel goed te brengen. Toen leken beide bands wat betreft thematiek toch wel op elkaar.

deric raven schreef:
Ik ben waarschijnlijk net een aantal jaar jonger dan jij, ik was 12 jaar toen Alive & Kicking uit kwam. Via dat nummer Simple Minds gevolgd, en zo al snel via een collega van mijn vader bij dit album beland.
En natuurlijk mede dankzij de Hitkrant en Muziek Express.
Want Jim Kerr was toen een idool.


@DR - die discussie heb ik ooit met Daz gevoerd: wat je oppikt in je puberteit/jeugd is een goede imprint, dat blijft lang (en stevig) hangen, net zoals ook wat je oppikt in je studententijd (een tweede pubertijd?) lang blijft hangen.

@CD - ik doelde idd op de pre-83 Kerr; dat narcistische is wel blijven kleven na '83 overigens.

Kadafi
Theme for great cities doet 't 'm op deze plaat. Geinig dat dit nummer gecoverd is, zeg maar gerust gekopieerd, door Raven Maize die er zijn "The Real Life" van heeft gemaakt.

avatar van Marian2
4,0
Dankzij dit forum (en ook een beetje doordat Graffiti Soul is uitgekomen wat mijn interesse voor Simple Minds weer heeft aangewakkerd) heb ik me ook weer eens in het oudere werk verdiept. Vroeger had ik hem op LP. Ben Simple Minds gaan volgen in het voorjaar van 1984 omdat ik New Gold Dream helemaal geweldig vond (en nog steeds vind), maar deze mag er ook wezen! Het voordeel van deze cd (en het broertje) vind ik dat ik dat het allemaal wat ruimer klinkt dan "Sparkle" en de cd's daarna, waarbij de nummers vaak volgepropt staan met instrumenten en effecten. De basspartijen vind ik ook geweldig. Jim heeft hier nog een lekkere jonge stem, later is hij meer doorleefd. Alleen vraag ik me af of wat hij op had toen hij " League of Nations" in zong... mijn God, de helft is vals. Dat had de producer toch ook moeten horen? Daarom een 4, terwijl ik het "broertje" een 4.5 ga geven.
Favorieten: "Themes", "Wonderful" en "70 cities"

avatar van Saldek
5,0
Mijn eerste kennismaking met Simpleminds, na 'don't you forget...'
Ik was in de bieb (waar je dus ook l.p.'s kon huren voor een gulden)
in de 'S'-bak. En ik weet nog goed dat ik me verwonderde om de hoes. Die kon ik namelijk niet rijmen met de sfeer van hun bekende single toen. Maakte me nieuwsgierig, en die werd verrassend beantwoord toen ik deze thuis opzette. Niet lang erna heb ik deze aangeschaft en is mij nog altijd wel waardevol (zit uiteraard behoorlijke nostalgie aan vast). Grandioos vind ik deze waarvan ik niet had durven hopen dat die nog overtroffen zou worden met 'Sons & Fascination'. Ik zie ze beide als verlengde van elkaar, wat dan ook een heel fraaie lengte vormt. Deze twijfel ik niet, gewoon 5*

avatar van Thuurke
Waarom hebben ze Life in Oils (demo versie staat op de de Siver Box) van deze sessies niet aan deze plaat toegevoegd? Deze demoversie is beter dan alles wat ze de laatste 15 jaar hebben uitgebracht en dan had deze cd met 8 nummers ook een stuk completer gemaakt.

Verder zijn de demoversies van Careful in Career, The American, Love Song en de Talking Heads achtige Sweat in Bullet verschrikkelijk goed, zelfs beter dan het origineel.

avatar van Chameleon Day
4,5
'Life in Oils' is de oerversie van 'League of Nations'. Dus in zekere zin staat het nummer al op dit album.

Maar wat je zegt, de demo's doe je noemt zijn idd van een zeer goede kwaliteit. Ze hadden zeker als bonustracks op een cd-versie van dit album gekund.

avatar van c-moon
5,0
Hum.... schande.... ik zit mezelf hier voor de kop te slaan : AAUW!!
Maar ik verdiende dat dan ook.
Hoé kon ik??!!!!
Hoe kon ik dit album maar kwoteren met 3,5? What drugs was I (not) on?

Enfin, ik heb dit een groot onrecht recht gezet en het de verdiende vette 5 punten gegeven!!!

'Theme For Great Cities', een van de beste instrumentals EVER...
'20th Century Promised Land' !!!!
'Wonderful in Young Life'!!! oh yes!!
Het fantastische 'Careful in Career'
Natuurlijk... 'League of Nations'...


hm.. ondertussen doet mijn hoofd zeer. Maar goed ik hàd het verdiend.

avatar van Chameleon Day
4,5
Ik vind deze ook beter dan 'Sons' eerlijk gezegd.

Er staat trouwens nog een mooie live-versie van 'League of Nations' op de b-kant van de 'Sweat in Bullet' 12". Met drums. Die uitvoering is, vind ik, beter dan de albumversie. Zeker een aanrader.

avatar van wibro
4,0
In zijn geheel genomen een goed album, niet meer dan dat. Het bijzondere is wel dat het een van de mooiste nummers bevat - misschien wel het mooiste - uit het repertoire van de Simple Minds. Ik heb het natuurlijk over het schitterende nummer "Theme for Great Cities", dat bij mij zonder meer in de top 10 zal belanden van de beste instrumentale nummers ooit, mocht ik zo'n lijst een keer samenstellen. De andere nummers op dit album zijn zeker niet slecht maar vallen toch bij dit wereldnummer in het niet.

3,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 12:38 uur

geplaatst: vandaag om 12:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.