menu

Simple Minds - Sister Feelings Call (1981)

mijn stem
3,91 (241)
241 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Virgin

  1. Theme for Great Cities (5:50)
  2. The American (3:49)
  3. 20th Century Promised Land (4:53)
  4. Wonderful in Young Life (5:20)
  5. League of Nations (4:55)
  6. Careful in Career (5:08)
  7. Sound in 70 Cities (5:01)
totale tijdsduur: 34:56
zoeken in:
avatar van orbit
4,5
Ik zou The American toch ook niet wegvlakken.. maar Theme is inderdaad een absolute uitschieter!

avatar van Premonition
5,0
Ik vind The American dan weer het minste nummer van SFC. Het duo Wonderful in Young Life en Careful in Career zijn fantastisch, net zo magisch als het duo Shallow The Halo en The Hollow Men op Garlands van Cocteau Twins.

Aquila
Premonition schreef:
Ik vind The American dan weer het minste nummer van SFC.

Voor mij ook, vandaag in voorbereiding op "de Top 5" via iPod beluisterd (zoals bijna alles van SM uit de relevante periode), maar verder geskipt: die haalt de eindlijst sowieso niet...
Het duo Wonderful in Young Life en Careful in Career zijn fantastisch, net zo magisch als het duo Shallow The Halo en The Hollow Men op Garlands van Cocteau Twins.

Maar ze staan toch niet achter elkaar (alleen op de te vermijden eerste CD-relase zonder 'League of Nations')? In welke zin vind je dit een duo?

avatar van Premonition
5,0
Aquila schreef:
Maar ze staan toch niet achter elkaar (alleen op de te vermijden eerste CD-relase zonder 'League of Nations')? In welke zin vind je dit een duo?


Dit zijn imo twee ongeslepen diamanten die laten horen wat SM in hun mars hadden, met name om vanuit het experiment een episch nummer te maken. De muziek neemt door de zang van Kerr bijna extatische vormen aan op een bepaalde onderkoelde manier. Ik weet het, het is in tegenspraak met elkaar (extase versus onderkoeld), maar SM kunnen mij in deze nummers tot grote hoogten brengen zonder de cold turkey achteraf.

avatar van Rudi S
4,5
Toen Sons And Fascination als LP uitkwam zat bij mij Sister Feelings Call gewoon erbij in de enkelvoudige LP hoes.
Ik begrijp dus niet waarom SFC nu apart staat.
M.A.W. initieel was dit dus een gratis bijlage en/of dubbel album.

avatar van Chameleon Day
4,5
Dan is SFC dus (kort) daarna nog eens als afzonderlijk album uitgebracht. Ik heb altijd gedacht dat het om afzonderlijke albums ging die min of meer tegelijk zijn gereleasd.

Aquila
Chameleon Day schreef:
Ik heb altijd gedacht dat het om afzonderlijke albums ging die min of meer tegelijk zijn gereleasd.
Klopt.

Deze discussie staat ook al bij het zuster album Sons and Fascination

avatar van Chameleon Day
4,5
Geweldige live-uitvoering van League of Nations uit 1981. Met heerlijk strak drumwerk van McGee en een snerende sax. Te vinden op de b-kant van de 12" van Sweat in Bullet samen met een live-uitvoering van 'In Trance As Mission'. Alleen jammer van het gejuich van het publiek dat er doorheen gemixt is.

avatar van stoepkrijt
3,5
Wat ben ik blij dat ik momenteel dit album aan het ontdekken ben (met dank aan het Greatest Hits topic ). Theme for Great Cities is echt een fenomenaal nummer! En de rest van dit album klinkt vooralsnog ook niet verkeerd.

Ooit ga ik de Simple Minds heel erg leuk vinden. En dat 'ooit' kan wel eens erg snel komen.

avatar van kaztor
4,0
Deel 4b van de x5 boxset.

Nogal gelijkend aan Sons met het verschil dat het materiaal iets opener klinkt.
Maar ook hier steekt de productie iets tegen vergeleken met voorgaand werk.
Net iets te galmend en te clean, waardoor uiteindelijk de bonus-versie van League Of Nations live een stuk meer aan kracht wint vergeleken met de studio-versie.

Dit is ook weer een eerste impressie, dus het cijfer kan hoger uitvallen.

kaztor schreef:
Deel 4b van de x5 boxset.

Nogal gelijkend aan Sons met het verschil dat het materiaal iets opener klinkt.
Maar ook hier steekt de productie iets tegen vergeleken met voorgaand werk.
Net iets te galmend en te clean, waardoor uiteindelijk de bonus-versie van League Of Nations live een stuk meer aan kracht wint vergeleken met de studio-versie.

Dit is ook weer een eerste impressie, dus het cijfer kan hoger uitvallen.


Zag je reactie bij zijn broer-album - kan je waarneming in eerste instantie uit het blote hoofd niet ondersteunen (galm kwam in mijn beleving echt pas bij SITR, maar zal beide van de week eens draaien van vinyl - dat dan weer wel - en dan kritisch naar de productie luisteren.

avatar van Premonition
5,0
Dat de productie van hun albums uit 1981 galmend is herken ik ook niet. Steve Hillage zorgt imo juist voor een nogal droog geluid en dat is gezien het vele gebruik van reverb door Burchill maar goed ook (dat ging later mis bij Lillywhite).
Dat de dreiging van Empires andere Dance grotendeels weg is herken ik wel. Daarvoor komt een meer extatisch en dromerig geluid voor terug.

Premonition schreef:
Dat de productie van hun albums uit 1981 galmend is herken ik ook niet. Steve Hillage zorgt imo juist voor een nogal droog geluid en dat is gezien het vele gebruik van reverb door Burchill maar goed ook (dat ging later mis bij Lillywhite).
Dat de dreiging van Empires andere Dance grotendeels weg is herken ik wel. Daarvoor komt een meer extatisch en dromerig geluid voor terug.


Jouw beschrijving klopt meer met mijn idee - maar, zoals gezegd, ik zal het checken met mijn 'bromateriaal'.

Wellicht is dat gemanipuleerd in een zgn 'remaster' met veel 'gain' e.d.

avatar van Premonition
5,0
Ik heb de remaster uit 2002 en de normale cd en hoor geen galm, wel is het geluid op de remaster veel helderder alsof de mastertape is afgestoft

CannabisFristi
Erg kort album. Paar mindere stukken. Maar met name de eerste en de laatste maken veel goed.

avatar van reptile71
In een tijd dat Simple Minds nog geen bombastische stadionnummers schreven, maar new wave maakten in de puurste vorm brachten ze dit album uit. Het staat vol met hypnotiserende en/of opzwepende niet voor de hand liggende ritmes, een synth en gitaar die het perfect weten aan te vullen en een overtuigende Jim Kerr die er overheen zingt, bevlogen en soms zelfs bezwerend.

Mijn favoriete of in elk geval een van mijn favoriete Simple Minds albums is er eentje om hard te draaien en heerlijk in op te gaan door mee te swingen op de ritmes en je mee te laten voeren op de heerlijke flow van het album. Dit is en blijft tegelijkertijd een van de beste new wave albums ooit gemaakt.

avatar van Chameleon Day
4,5
En amen!

Dit zusje roept bij mij ook sterkere gevoelens op (interessanter/beter/eigenzinniger) dan het op zich natuurlijk ook fascinerende "zonen"-album. Het is allemaal wat rauwer en intenser dan Sons. Vooral 'Careful in Career' is een topper.

avatar van Premonition
5,0
Chameleon Day schreef:
Het is allemaal wat rauwer en intenser dan Sons. Vooral 'Careful in Career' is een topper.


We zijn het weer eens, sterker nog, Careful in Career is het beste Simple Minds nummer dat door de Schotten is gemaakt (maar dat is natuurlijk een persoonlijke mening).
Dat hypnotiserende en bezwerende is inderdaad net wat dit album zo speciaal voor mij maakt. Omdat Sister Feelings Call het "restmateriaal" bevat van de studiosessies, is er wat minder aandacht besteed aan het afmixen door tijdgebrek. De groep wilde de opnames die SaF niet haalden koste wat kost toch uitbrengen, dus werden ze nog snel op een apart bonusalbum geperst. Omdat het studiobudget van Virgin al was overschreden was er geen tijd en geld meer voor de eindmix.

avatar van lebowski
4,5
reptile71 schreef:
Dit is en blijft tegelijkertijd een van de beste new wave albums ooit gemaakt.


Geheel mee eens. Je recensies zijn in ieder geval volwassener dan je Top 10...

avatar van Lonesome Crow
4,0
Het geweldige instrumentale "Theme for Great Cities" laat de Simple Minds in de vorm van hun leven horen.
Af en toe hoorde ik het ook wel eens als achtergrondmuziek bij docu's op TV, en geen mens wist dan dat het van de Simple Minds afkomstig was.
Na de luisteraar op het verkeerde been is gezet laat "The American" de donkere grimmige wave horen die ze toendertijd speeelden.
Het lichtvoetige "20th Century Promised Land" biedt ruimte aan ontsnapping maar niet voor lang....

De donkere synths en de bas maken de songs, zijn overheersend aanwezig met de gitaar en in iets mindere mate zang in een dienende rol.
Het wanhopige felle "Wonderful in Young Life" is zo deprimerend dat het al je energie uit je trekt, geweldig dus !
Aan "League of Nations" kan ik niet wennen, continu hetzelfde ritme op een drumcomputer-achtige beat ik vind het erg uit de toon vallen met de rest.

Het ijzige "Careful in Career" met industrial invloeden (hoor die drums) verlamt geest en lichaam, een uitweg is er niet meer.
"Sound in 70 Cities" is de instrumentale versie van "70 Cities as Love Brings the Fall" (van Sons and Fascination)en eigenlijk mis ik gewoon de zang hierop.
Een wat ander arrangement had het wel een toevoeging gegeven, nu is het nogal overbodig aanwezig.

Qua sfeer hetzelfde als het machtige "Sons and Fascination", ik ben blij dat ze deze songs ook gewoon uitbrachten ook al konden ze er minder tijd aan besteden.

avatar van Chameleon Day
4,5
Lonesome Crow schreef:
Aan "League of Nations" kan ik niet wennen, continu hetzelfde ritme op een drumcomputer-achtige beat ik vind het erg uit de toon vallen met de rest.


Nmm ook een prachtige track! Naar binnen gekeerd nummer, contemplatief. En vervolgens volgen de jachtige bastonen en snoeiharde drums van Careful in Career. Heerlijk. Al is de liveversie zoals die te horen is op de b-kant van de 12" van Sweat in Bullet veel beter. Daar is Brian McGee een rol toebedeeld (naast de drumcomputer). Geeft het meer body. Check maar!

avatar van Premonition
5,0
Chameleon Day schreef:
Daar is Brian McGee een rol toebedeeld (naast de drumcomputer). Geeft het meer body. Check maar!


Je bedoelt Kenny Hyslop, McGee verliet de groep na de studio-opnames van SaF/SFC

avatar van kaztor
4,0
Mjuman schreef:
(quote)


Zag je reactie bij zijn broer-album - kan je waarneming in eerste instantie uit het blote hoofd niet ondersteunen (galm kwam in mijn beleving echt pas bij SITR, maar zal beide van de week eens draaien van vinyl - dat dan weer wel - en dan kritisch naar de productie luisteren.


Misschien is 'galm' in dit geval niet de juiste benaming, maar het klinkt eh... anders dan het voorgaande werk, meer 'geproduceerd'.

Inmiddels viel de herbeluistering van broertjelief Sons And Fascination al behoorlijk mee.

avatar van ricardo
2,5
het eerste nummer op deze vind ik echt super, maar verder vinnik het eigenlijk maar een zeikplaat met hier en daar soms een uitschieter.

4,0
Fijne plaat die net lang genoeg duurt ook.Theme For Great Cities is magistraal en ook de afsluiter Sound In 70 Cities is een plaatje.The American was de "hit" hier en die doet me niet zo heel erg veel.Misschien te vaak gehoord in het jeugdhonk toendertijd.4 sterren

Nieuwstad
Ik heb even een vraagje. Is deze destijds met tekstvel geleverd? Ik heb vandaag zowel Sons and Fascination als Sister Feelings Call op elpee gevonden. De eerste had een tekstvel erbij, deze helaas niet.

De eerste 10.000 exemplaren van SaF/SFC werden samen 'shrink-wrapped' verkocht. SFC (deze) was min of meer de bonus. Bij herpersing werd SaF full-price en SFC mid-price.

Ik heb mijn lp's even nagezien: SaF heeft een tekstvel, SFC niet. SFC was dus eigenlijk een bonus/bargain, vandaar (wellicht) geen tekstvel. Het alternatief zou kunnen zijn dat het tekstvel verloren is gegaan, maar da's dan wel heel toevallig (in beide gevallen, jouw en mijn).

avatar van Premonition
5,0
Ik heb de LP's (gekocht in 1983), SaF met tekstvel en SFC zonder.

avatar van tristan da cunha
Ik vind Leage Of Nations en Careful In Career de beste nummers. Het doet me in de verte wat aan Swans denken.

avatar van lennon
3,5
lekkere plaat, maar League of Nations en Theme for Great Cities zijn de absolute hoogtepunten voor mij persoonlijk!

avatar van bikkel2
4,0
Moet een aangename verrassing zijn geweest toendertijd.
Naast het "Sons" album, deze erbij. Fijn, en wat moet de band een inspiratie hebben gehad.
Theme For Great Cities hoorde ik voor het eerst in 1983 geloof ik, maar dat was een periode dat ik vooral voor de Top 40 ging en een inhaalrace startte aangaande The Stones.
Maar toen al een indrukwekkende song.

Ook Sister Feelings Call mag er zijn.
Sons vind ik wat indrukwekkender, maar dit is ook een gretige plaat met uitstekend werk.
Tikje puurder in de productie, maar wel echt Simple Minds. Knap album.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:13 uur

geplaatst: vandaag om 01:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.