menu

Ed Starink - Synthesizer Greatest (1989)

Alternatieve titel: Synthesizer Greatest, Volume 1

mijn stem
2,93 (50)
50 stemmen

Nederland
Electronic
Label: Arcade (XV)

  1. Theme From "Antarctica" (4:01)
  2. Moments In Love (3:11)
  3. Mammagamma (3:37)
  4. Axel F. (2:56)
  5. Autobahn (3:37)
  6. Magnetic Fields (Part 2) (3:54)
  7. Electricity (3:32)
  8. Equinoxe (Part 5) (3:44)
  9. Chariots Of Fire (3:36)
  10. Hymne (3:43)
  11. Crockett's Theme (3:35)
  12. Fourth Rendez-Vous (4:09)
  13. Pulstar (4:25)
  14. Oxygene (4:14)
  15. To The Unknown Man (3:32)
  16. Chase (Theme from Midnight Express) (3:41)
  17. Tubular Bells (Theme from "The Exorcist") * (7:16)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 59:27 (1:06:43)
zoeken in:
Ozric Spacefolk
Fijn dat deze platen op Musicmeter staan.
Toen ik jong was, een jaartje op 12, was ik helemaal verzot op deze serie.
Met name deze serie was best sterk. Ik ontdekte mooie muziek, zoals Mike Oldfield's Tubular Bells.

Ik kocht ze toen nog op cassette, wat best cheap was ook. Ik wist toen ook niet beter, dan dat dit een verzamelaar was. Later leerde ik dat de songs allemaal nagespeeld (gecoverd) waren.
Ik kan me ook niet meer herinneren hoe het klonk, en zou het eigenlijk wel willen terughoren.

Ozric Spacefolk
Nou, ik heb deze op de kop getikt, en ik ben wel erg op de neus getikt en in de aap gelogeerd en teleurgesteld.

In mijn herinnering was dit leuk, maar ik ken van veel songs intussen de originelen, en eerlijk gezegd zijn deze covers verschrikkelijk. Ik weet dat synthesizers koud en kil zijn, maar dit mist echt alle soul.

Eerlijk is eerlijk: de composities zijn lekker (de songs dus), maar deze versies dus echt absoluut niet. Nu weer luisteren naar echte synthesizermuziek.

Ozric Spacefolk
Leuk om te lezen, dat het bij iedereen zo een beetje hetzelfde verhaal is.
Wat een tijden, toen nog.... Zonder internet, op eigen houtje muziek ontdekken.

avatar van PEN15
1,5
Ozric Spacefolk/ Kunnen we bijna een stichting gedupeerden & getraumatiseerden van het synthesizer-greatest bedrog oprichten? Gegadigden voor de functie penningmeester en voorzitter kunnen zich nu opgeven..lol.

Wat je schrijft klinkt allemaal herkenbaar. Ik ben het echter niet met je eens dat die teepies goedkoop waren. De prijs zal ik altijd blijven onthouden, die lag tegen de zeventien Hollandse Florijnen. Van mijn moeder (die overigens ook in de waan was dat dit echt werk bevatte) kreeg ik mede om die financiele reden echter de inferieurdere cassettebandjes van de Star Inc. fabriek. Zo had ik Eve of the War, Synthesizer Spectacular en Oxygene op bandjes die ruim tien tot twaalfeneenhalve gudlen goedkoper waren. Zelfs de Synsation medley zero en one van het eerste spectacular album had ik op een tape, ja kun je je voorstellen dat dit aanvankelijk ook zo werd verkocht? Hervoor moest je dan achterin de low budget-hoek (lees voor armoedzaaiers en degenen met slechte smaak) in zo'n grabbelton met tapes gaan graven en voor drie gulden was dat zelfs voor mij als kind betaalbaar. Ik heb het nooit echt geloofd dat dit met opzet nep was, doch lang getwijfeld of er echte versies van o.a. vangelis op stonden. Totdat ik eindelijk doorhad dat ik flink in de maling werd genomen, maar ja.. namen als vangelis, jarre, oldfield stonden met zulke koeienletters op de tracklist terwijl de naam van Starink zoals gebruikelijk ergens tussen de kleine lettetjes waren verborgen. We spraken indertijd misschien van het schandaal bij Milli Vanilli, maar het echte bedrog vond eigenlijk in de Nederlandse contreien plaats.

Ed had nog veel meer werk onder andere pseudoniemen zoals deze hier. ET stond met name ook op de Synsation medley, alleen was het daarop nog veel slechter.

Ozric Spacefolk
Leuk verhaal PEN15...

En inderdaad, zo beleef ik het ook.
Maar volgens mij had ik die teepjes gewoon voor 5 piek op de markt gekocht, omdat dat mijn budget was.
Ik had ook een teep met Eve of the War en nog enkele andere songs die niet op deze Synthesizer Greatest stond. Maar ik kan me, for the love of god, niet meer herinneren wat de hoes of titel was.

avatar van Supersid
3,0
In mijn herinnering was dit leuk


Hier draait het me helemaal om, en da's wat het voor velen zo herkenbaar maakt. Moest ik het nu gaan herevaluaren, dan kom ik zeker niet ver. Maar die herinnering, die zit nog goed...

avatar van deric raven
3,5
Ach, ik had rond deze tijd zelf een keyboard van Yamaha.
Ik kon een stukje van Depeche Modes I Just Can't Get Enoug spelen, en wat van Nova's Aurora.
Een goede vriend speelde Maid Of Orleans van OMD.
Ik vond het wel hebben, dat staande achter een keyboard of synthesizer, terwijl ik totaal niet muzikaal was.
Het hoort ook wel bij die tijd; de albums van Ed Starink en ook de mixen van Ben Liebrand.
Je zette alles op tape; of het nu van de radio was, of een kopie van een cd van iemand anders.
Natuurlijk wist je dat de nummers niet echt werden uit gevoerd door Vangelis, Jarre of Oldfield, maar er stond met letters DDD op de cd vermeld, dus moest het qua geluid wel een sensatie zijn.
Later kocht ik van de Turn Up The Bass albums uit de Dreammix collectie; grappig genoeg ging het daarbij veelal om dezelfde nummers als op de Synthesizer Greatest collectie.

avatar van Rumour
4,5
Ik kan hier gewoon geen slecht cijfer voor geven, aangezien dit album zoveel heeft betekent voor mijn muzikale ontwikkeling. Ik was 12 toen dit uitkwam, kocht het op cassette en heb het grijsgedraaid. Ik ben geen moment in de veronderstelling geweest dat dit originele versies waren, dat staat ook nergens op de hoes. Het klinkt als één geheel en in retrospect haalt dat natuurlijk bijna alle diepte, gevoel en diversiteit uit de nummers, maar als introductie in de elektronische muziek vind ik dit nog steeds verre van slecht. Het is the next best thing, aangezien er simpelweg geen compilaties bestaan met originele muziek van zowel Jarre als Vangelis, Kraftwerk, Mike Oldfield, Parsons en OMD.

Op de cassettes van Synthesizer Greatest (ik had er 6 + 2 Classical Masterpieces) stonden altijd 1 tot 3 nummers minder dan op de cd, wat natuurlijk flink balen was als je niet over een cd-speler beschikte. Zo heb ik Tubular Bells een jaar later leren kennen via een leraar Engels die hem wel voor me wilde kopiëren. Nog veel later kocht ik het betreffende album van Oldfield, maar ik moet zeggen dat deze versie van Starink nog steeds een prima samenvatting is van het langgerekte origineel.

Verder blijft Pulstar voor altijd voor mij verbonden met Axel F, omdat op de cassette als track 4 de eerste 4 maten van Axel F vooraf gaan aan Pulstar. Foutje, bedankt.

Zonder deze plaat had ik nooit het (bijna) volledige oeuvre van Jarre en Kraftwerk op de plank gehad, of verder zijn gedoken in het werk van o.a. Vangelis, Oldfield en OMD. Dat zou pas armoe troef zijn geweest. Bedankt Ed Starink!

avatar van funforremi
Oh nee, trauma's als ik denk dat dit bij ons thuis opstond. Mijn ouders moesten toen ook per se zo'n vreselijk apparaat hebben. Vluchtte altijd snel naar buiten als ze weer begonnen te jengelen op dat ding..........

5,0
Ed Starink ,nog nooit eerder van de man gehoord , maar de nummers op deze cd zijn vrijwel allemaal beter dan het origineel , hij speelt de nummers echt heel goed , daar waar de originele nummers vaak wat flauwtjes zijn , brengt hij ze naar een hoger level.
Normaal ben ik niet zo van het coveren , maar hij doet dit wel heel erg goed.

5 sterren

avatar van gaucho
2,0
anoniempje 28 schreef:
daar waar de originele nummers vaak wat flauwtjes zijn , brengt hij ze naar een hoger level.

Wow... Ik weet niet zeker of de sarcasme-modus hier aanstaat of niet, maar anders: wow...

avatar van GrafGantz
gaucho schreef:
(quote)

Wow... Ik weet niet zeker of de sarcasme-modus hier aanstaat of niet, maar anders: wow...


Waarschijnlijk is dat profiel van Ed zelf

avatar van gaucho
2,0
Nee, dat is deze: mirozema

Zonder gekheid: Ik lees bij dit album nu wat reacties terug die in het verleden gepost zijn en zie dat de meningen verdeeld zijn in twee kampen. Voor de ene helft - vooral tieners of nog jonger - was dit destijds een mooie instapper om wat meer vertrouwd te raken met synthesizermuziek in het algemeen (al blijkt een aanzienlijk deel van de kopers destijds niet doorgehad te hebben dat het niet om de originelen ging) en de andere helft vindt dit schaamteloze geldklopperij, waarvan deze versies verbleken bij de originelen.

Nou loop ik zelf al wat langer mee, maar ik kan me best een beetje voorstellen dat dit geweldig klinkt als je de originelen niet kent. Dit album, en de daaropvolgende delen, was destijds echt een fenomeen met gigantische verkoopcijfers, ook internationaal. Wat iemand hier al aanhaalt: het was in 1989 een paar weken het best verkochte album in Nederland. Haast niet voor te stellen...

Enerzijds komt dat, denk ik, doordat het fenomeen CD toen nog vrij nieuw was en dit voortreffelijk klonk op een stereo-installatie (want DDD, dus helemaal digitaal, wat toen nog een toverwoord was). Daarnaast zijn de nummers dusdanig afgevlakt en gehomogeniseerd dat het klinkt als een lange, samenhangende luistertrip, een effect dat je niet bereikt zou hebben als je de originele versies als verzamelalbum zou uitbrengen.

Zelf kende ik Ed Starink in die dagen wel degelijk: ik ben via Jean-Michel Jarre's Oxygene en Equinoxe geinteresseerd geraakt in synthesizermuziek en kocht in 1981 de debuut-LP van Ed Starink, die wat ijle, maar wel mooie zweverige synthesizermuziek bevatte. Allemaal eigen composities, en dat de man op dit gebied wel degelijk iets kon, bewees ook het latere The Synthfony Album.

Maar hier was hij dus ingehuurd door Arcade om deze Synthesizer Greatest albums vol te spelen. Een commerciele meesterzet van die firma (lees: Herman Heinsbroek, die later nog een paar maanden minister van Economische Zaken was) en Ed Starink zal het ook geen windeieren gelegd hebben. Maar het is toch een beetje alsof je je ziel verkoopt aan de duivel. Het resulteert naar mijn idee in wat fletse uitvoeringen die soms redelijk dicht bij het origineel komen, maar over het algemeen toch verbleken bij die originelen.

Waarbij ik erbij aanteken dat veel afhangt van de vraag welke versies je als eerste hoort. Ik weet uit eigen ervaring dat je gehecht kunt raken aan een cover als dat de eerste versie van een nummer is waarmee je vertrouwd raakt.

5,0
pffff , wat een hoop onzin , meningen verschillen gewoon , laten we het daar op houden...

Gast
geplaatst: vandaag om 21:58 uur

geplaatst: vandaag om 21:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.