menu

Witch Cross - Fit for Fight (1984)

mijn stem
3,50 (4)
4 stemmen

Denemarken
Metal
Label: Roadrunner

  1. Nightflight to Tokyo (4:12)
  2. Face of a Clown (5:17)
  3. Rocking the Night Away (5:10)
  4. Killer Dogs (5:02)
  5. Fight the Fire (5:19)
  6. Axe Dance (3:20)
  7. Light of a Torch (5:44)
  8. Alien Savage (6:10)
totale tijdsduur: 40:14
zoeken in:
avatar van Rinus
3,5
Een zeer solide metal album, met in de nummers erg veel ruimte voor gitaarsolo's. De band heeft een goede zanger (Ales Savage), die behoorlijk hoog kan uithalen. De band is echter na 1 album weer van het toneel verdwenen. Liefhebbers van NWOBM komen met dit album goed aan hun trekken.

avatar van Sir Spamalot
3,5
Sir Spamalot (crew)
Een Deense metalband die maar onbekend en onbemind is, maar ik ken ze maar al te goed. Quasi onmogelijk te vinden, denk ik, mijn exemplaar staat op cassette (kent het jonge volk die geluidsdrager nog?). Jammer dat het maar bij dit ene album gebleven is, want dit is toch heel goed ingespeeld. Prijsbeesten op dit album vind ik Nightflight to Tokyo en het instrumentale Axe Dance.

avatar van Sir Spamalot
3,5
Sir Spamalot (crew)
Het blijft een "twijfelaartje" om hier een vier aan te geven, er zit ferm veel galm op de stem maar het gitaarwerk is zo smakelijk. Hier staan een paar onvergetelijke riffs op, 27 jaar alweer maar ik beleef er nog regelmatig veel plezier aan. "Mais où sont les neiges d'antan?"

avatar van Sir Spamalot
3,5
Sir Spamalot (crew)
Vijf Denen besluiten in 1984 hun debuutalbum op te nemen met traditionele Heavy Metal onder productionele leiding van Henrik Lund in de Easy Sound Recording studio. Zou een mooie quizvraag zijn wat hier zo speciaal is aan dat feitje: dezelfde producer en dezelfde studio als van de eerste twee albums van legendarische landgenoten Mercyful Fate.

Verder zijn er geen raakpunten tussen beide groepen, de stijl is anders en, eerlijk is eerlijk, de productie is veel minder. Laat ik het maar korter houden dan anders: ik vind de beste nummers opener Nightflight to Tokyo, het instrumentale Axe Dance en afsluiter Alien Savage. Muzikaal zit het tamelijk knap in elkaar, enkel de voortdurende hoge zang bevat nogal wat galm, een typische verschijnsel van die tijd, en er zit heel veel melodie in en er is veel ruimte voor gitaarsolo’s zoals in Fight the Fire.

Het is een aardig Hard Rock / Metal album uit de jaren tachtig, verre van essentieel luistervoer, eerder een tof aardigheidje om toch eens te beluisteren. Een iets beter geluid zou misschien een vier opgeleverd hebben. Het is zo’n typisch album waar je heel snel de uitschieters kunt uithalen. Nadien maakte Witch Cross nog enkele demo’s, er verscheen een compilatie in 2012 en dit jaar een nieuw album met de originele bassist en één van de twee originele gitaristen.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:20 uur

geplaatst: vandaag om 15:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.