menu

Will Butler - Generations (2020)

mijn stem
3,43 (22)
22 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Merge

  1. Outta Here (4:44)
  2. Bethlehem (3:31)
  3. Close My Eyes (4:30)
  4. I Don't Know What I Don't Know (3:30)
  5. Surrender (3:49)
  6. Hide It Away (3:46)
  7. Hard Times (3:53)
  8. Promised (4:25)
  9. Not Gonna Die (5:07)
  10. Fine (6:50)
totale tijdsduur: 44:05
zoeken in:
avatar van corn1holio1
Ik vond Policy al een heel fijn album, en Close My Eyes en Surrender klinken ook lekker. Beetje voller en volwassener als de nummers van Policy. In de gaten te houden.

avatar van Lura
4,0
Vandaag verschijnt Generations, het tweede soloalbum van Arcade Fire bandlid Will Butler. Oplettende en fanatieke muziekliefhebbers zullen onder andere de positieve recensies op Written in Music van Leon Pouwels en op Subjectivisten van Jan Willem Broek waarschijnlijk al gelezen hebben. Maar volgens mij kan het geen kwaad nog even er een stukje over te plaatsen.

Zijn debuutalbum Policy ken ik niet, maar dat werd over het algemeen niet al te positief ontvangen, ik verwacht dat het bij Generations anders zal zijn. Het zijn over het algemeen zeer goed in het gehoor liggende songs, waarin synthesizers en drumcomputers prominent aanwezig zijn, instrumenten die niet bepaald tot mijn favoriete instrumenten behoren. Het duurde dan wel even voordat ik mij gewonnen gaf.

Wat mij vooral over de streep trok waren de liedjes waarin klarinetten en saxofoons bespeeld door Stuart Bogie en Matt Baudet deze extra cachet geven. Vooral de twee afsluiters behoren tot mijn grote favorieten van het album. In Not Gonna Die hoor je naast die geweldige, swingende blazers ook nog een meeslepend koortje. Een heerlijk nostalgisch tintje krijgt afsluiter Fine door de wat jazzy achtige klarinet.

Tekstueel gezien onderzocht Butler wat zijn plek in onze wereld is als rijke blanke Yankee, Mormoon, ouder en uiteraard muzikant. Butler komt trouwens uit een uiterst muzikale familie van moeders kant. Butler componeert overigens ook nog met succes filmmuziek, zo werd hij al eens onderscheiden voor de score van de film Her.

Generations is prima rockpopalbum geworden, dat meer dan als een tussendoortje gezien kan worden in de inactieve periode van Arcade Fire.

avatar van ohmusica
4,0
Eens met Lura
Ik heb ergens gelezen dat dit album aansluit op The Suburbs, ik ben het daar wel mee eens. De nummers hebben een zekere charme en drive en het is allemaal wat minder pretentieus als het laatste Arcade Fire album. Een plezier om naar te luisteren.

avatar van Thudd
Ik ben blijkbaar geen fan van Will B. (& consorten= Arcade F.).

Voor mij geen Canadese hoem-pa-pa. Dit is geen negatief bedoelde profilering, gewoon: ...Ik hou ook niet van Hollandse hoem-pa-pa muziek.

Maar eer wie eer toekomt: het is wel artistieke hoem-pa-pa, en.... vrolijke hoem-pa-pa.

Noot: Will B. wordt niet gezocht hoor, hij wil op een wettelijke wijze geld binnen harken.

Benieuwd of dat duet tussen Will B. en Ali B. er dan toch ooit gaat komen.

avatar van Thudd
ThirdEyedCitizen schreef:
Benieuwd of dat duet tussen Will B. en Ali B. er dan toch ooit gaat komen.



avatar van repelstefan
3,0
Na meerdere luisterbeurten tot de conclusie gekomen dat ik het niet veel beter vind dan het debuut. Hij probeert een hoop en dat valt te prijzen, maar bijna nergens pakt het écht goed uit. Voelt mij net iets te vaak als een mindere versie van Arcade Fire en niets meer dan dat. Promised lijkt wel heel erg op LCD Soundsystem trouwens. Misschien heeft hij dit ergens in de archieven gevonden rondom de opnames van Reflektor . Voorlopig 3*, net zoals het debuut.

avatar van deric raven
4,0
Het mag duidelijk zijn dat Will Butler, niet de zanger Win Butler van het uit Montreal afkomstige Arcade Fire is, maar de tevens in de groep spelende broer is van de vocalist. Geen win-win situatie dus. Het neemt niet weg dat deze multi-instrumentalist wel een belangrijke rol binnen dit Canadese gezelschap vervult, en die invloed duidelijk hoorbaar is op Generations. Waarschijnlijk afgeschrikt door de niet geheel positieve reacties die het veredelde tussendoortje Policy wat weg zette als een ruw rommelig schetsboek, wordt er nu meer aandacht besteed aan de veelbelovende opvolger.

Doordat Arcade Fire bijna traditioneel een pauze van drie jaar inlast, wordt er nu ruim de tijd genomen om de ideeën uit te werken tot kant en klare songs. De elektronische didgeridoo achtige spanningsboog waarmee Outta Here opent gaat aangenaam over in de hese zangpartijen van Will Butler. Het toegankelijke retro disco geluid sluit erg aan op de sound van Everything Now van Arcade Fire. Sterker nog, deze past daar met gemak tussen, en had dan zelfs tot de hoogtepunten gerekend moeten worden, mede omdat het experimentele geluid van Reflektor er ook aangenaam in door echoot.

Een soulvolle biecht die Will Butler gelijk reinigt van zijn misstap van vijf jaar geleden. Met de veelzijdige muzikanten Miles Francis, Sara Dobbs, Julie Shore en Jenny Shore als begeleidingsband wordt direct al duidelijk dat de nadruk op de stevigere synthpop ligt. Er zijn zelfs genoeg raakvlakken te horen in het stemgeluid van de twee broers. Win heeft alleen een melancholische gepolijste ietwat cleane afwerking, terwijl bij Will de hardwerkende Do It Yourself houding domineert. En niet alleen in de vocalen! Bethlehem is heerlijk agressieve schreeuwerige noiserock waarbij het overtuigende gejaagde gitaarwerk de elektronica een achtergrondfunctie toe dwingt.

Het licht zwalkende fragiele Close My Eyes krijgt een opbeurende injectie als daar de ondersteunende dameszang aan toegevoegd worden. De afwisseling tussen harde elektrobeats, new wave disco in Promised en zachte gospelachtige tracks als Surrender en zorgen voor genoeg variatie waarbij Will Butler sporadisch lichtelijk enthousiast vocaal wat uit de bocht vliegt. Maar die gepassioneerde uithalen zijn hem vergeven, en voegen net dat stukje jeugdige eigenzinnigheid toe. Die combinatie is nog beter te ervaren in het door zware misvormde mechanisch ritmes gevormde Hide It Away, waardoor de zangkwaliteiten van Will Butler het beste tot hun recht komen. Die diepere laag bevindt zich ook in de eighties aerobic white soul van Hard Times waar vervreemdende samplers zorgen voor het hedendaagse evenwicht.

Net als op het zwaardere The Funeral ligt de angst voor dood op de loer in het opgeluchte bevrijdende klinkende Not Gonna Die waar alle onwaarschijnlijke clichés omtrent het overlijden voorbij komen. De denkbeeldige begrafenisstoet komt al begeleid door een veelvoud aan treurende opgewekte blazers langs om de laatste eer te bewijzen, het ironische karakter getuigt van een gezond gevoel aan zelfspot. Met Fine gaan we zelfs geschiedkundig gezien ver terug in de tijd, de lazy jazzy begeleiding herplaatst zich in de swingende jaren twintig, toen de voorouders van de Butler broertjes leefden, een andere generatie, en ook hiermee een vette knipoog naar de albumtitel.

Genarations heeft dezelfde nostalgische hang naar het verleden als The Suburbs en ademt in alles hoop en verlangen uit. Dit beloofd wat voor de vooruitgeschoven nieuwe plaat van Arcade Fire. Eigenlijk is al het goede van de band terug te horen op Generations, waar geen missers op te vinden zijn.

Will Butler - Generations | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

avatar van Venceremos
Duidelijk geen leadzanger. Echt een lelijke stem.

avatar van VladTheImpaler
3,5
Will is inderdaad geen begenadigd zanger, en op de mindere nummers (bv Hard Times, Promised) valt dat gelijk extra op. Gelukkig staan er een paar meer dan prima nummers die je daar van afleiden. Vooral de iets meer up-tempo en vrolijke nummers (Not Gonna Die, Surrender) zijn leuk.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:21 uur

geplaatst: vandaag om 14:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.