Bob Dylan - Love and Theft (2001)

mijn stem
3,82
201 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Roots
Label: Columbia

  1. Tweedle Dee and Tweedle Dum (4:46)
  2. Mississippi (5:21)
  3. Summer Days (4:52)
  4. Bye and Bye (3:16)
  5. Lonesome Day Blues (6:05)
  6. Floater (Too Much to Ask) (4:59)
  7. High Water (For Charley Patton) (4:04)
  8. Moonlight (3:23)
  9. Honest with Me (5:49)
  10. Po'Boy (3:05)
  11. Cry a While (5:05)
  12. Sugar Baby (6:40)
  13. I Was Young When I Left Home (Recorded Dec. 1961) * (5:24)
  14. The Times They Are A-Changin' (Recorded Oct. 1963) * (2:57)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 57:25
117 BERICHTEN 5 MENINGEN
zoeken in:
 
0
The Bells
geplaatst: 14 juli 2008, 23:35 uur [permalink]
Zeker goed album ook al is zijn eerdere werk naar min idee beter
Voor de dylanfan zeker het geld waard.
Ook al heb ik hem maar voor 4 € gekocht

avatar van Maartenn
5,0
0
geplaatst: 24 november 2008, 11:49 uur [permalink]
Heerlijk Dylan album, waarin naar voren komt dat hij na een slechte periode (de periode voor Time Out Of Mind) nog steeds uitstekende albums kan maken.

 
0
Antonio
geplaatst: 26 november 2008, 23:27 uur [permalink]
Heb hem toevallig vanochtend nog in de auto gedraaid op weg naar mijn werk...keihard natuurlijk !
En vanmiddag, na aankomst in Leeuwarden, nogmaals opgezet, nu met het raam wijd open.
Rond 17:00 is het door al het gepeupel dat naar huis wil zo druk, dat je 20 minuten stapvoets door de stad moet rijden.

Een mooi moment om deze cd lekker hard op te zetten, zodat een ieder die langsloopt of fietst het horen kan

Staan een paar briljante (wat zeg ik ? eigenlijk gewoonweg geniale...) nummers op, zoals daar zijn Mississippi (alhoewel versie 1 van Tell Tale Signs nog vele malen beter is), Summer Days, Lonesome Day Blues, High Water en Cry A While zijn de absolute toppers.

Elk van deze nummers hebben teksten waarvan bepaalde zinnetjes je op de meest onmogelijke momenten door je kop schieten.

''He's not a gentleman at all, he's rotten to the core, he's a coward and he steals''

''I'll die before I turn senile...''

''I sit on my watch, so I can be on time.''

''The pope, he told the Italian, the Englishman and the Jew,
You can't open up your mind boys too every conceivable point of
view...
They got Charles Darwin trapped out there on Highway 5,
The judge said to the High Sherrif: I want him dead or alive,
either one, I don't care...''

De muziek is heerlijk los en swingt de pan uit, het speelplezier druipt uit je boxen en Dylan's kapotgezongen stembanden hebben nog nooit zo lekker geklonken, hierna is het hard bergafwaarts gegaan, met name live, want ook op Modern Times klinkt zijn stem zeker niet beroerd.

Voer voor je hoedenplank !

(om Opgezwolle even te citeren )

 
0
erwku
geplaatst: 26 december 2008, 17:21 uur [permalink]
rommel antonio pretentieuze rommel

Die Dylan weet het weer voor mekaar te krijgen dat er een hele boel gekken in zijn stompzinnige teksten trappen.

Zeg nou zelf? Wat is er nou goed aan Dylan, behalve dat hij al jaren de zelfde muziek maakt. Snel opgenomen, snel geschreven, niets geniaals aan, waar is de scherpte aandacht en perfectie?

Een pannenkoekenbakker kan honderd misschien wel duizendkeer fantastische pannenkoeken bakken met kaas, spek ham of appel,

het blijft een PANNENKOEKENBAKKER, en een pannenkoek zal nooit een truffel worden.

 
0
Antonio
geplaatst: 26 december 2008, 22:57 uur [permalink]
erwku schreef:
rommel antonio pretentieuze rommel

Die Dylan weet het weer voor mekaar te krijgen dat er een hele boel gekken in zijn stompzinnige teksten trappen.

Zeg nou zelf? Wat is er nou goed aan Dylan, behalve dat hij al jaren de zelfde muziek maakt. Snel opgenomen, snel geschreven, niets geniaals aan, waar is de scherpte aandacht en perfectie?

Een pannenkoekenbakker kan honderd misschien wel duizendkeer fantastische pannenkoeken bakken met kaas, spek ham of appel,

het blijft een PANNENKOEKENBAKKER, en een pannenkoek zal nooit een truffel worden.


Probeert er weer een discussie uit te lokken jonguh ???
Trap er mooi niet in deze keer...

Woody Allen draait toch ook al bijna 40 jaar dezelfde artistieke keutel, die nog steeds door hele volksstammen als zoete broodjes wordt gegeten ?

Persoonlijk ben ik nooit zo'n fan geweest van truffels, blijft toch een beetje van dat omhooggevallen grachtengordelsnoepgoed...
Iets wat je met behulp van honden en varkens uit de modder moet halen, dat kan nooit veel goeds zijn

avatar van bertus99
3,5
0
geplaatst: 27 december 2008, 19:24 uur [permalink]
Antonio schreef:
(quote)


Probeert er weer een discussie uit te lokken jonguh ???
Trap er mooi niet in deze keer...

Woody Allen draait toch ook al bijna 40 jaar dezelfde artistieke keutel, die nog steeds door hele volksstammen als zoete broodjes wordt gegeten ?

Persoonlijk ben ik nooit zo'n fan geweest van truffels, blijft toch een beetje van dat omhooggevallen grachtengordelsnoepgoed...
Iets wat je met behulp van honden en varkens uit de modder moet halen, dat kan nooit veel goeds zijn


Laten we dit soort teksten ( van die erwku) voor wat ze zijn. Probeert een beetje de boel op te fokken maar kan waarschijnlijk nog geen 10 Dylannummers opnoemen

 
0
Antonio
geplaatst: 27 december 2008, 23:05 uur [permalink]
bertus99 schreef:
(quote)


Laten we dit soort teksten ( van die erwku) voor wat ze zijn. Probeert een beetje de boel op te fokken maar kan waarschijnlijk nog geen 10 Dylannummers opnoemen


Vergis je niet, ik ken Erwku toevallig al zo'n 13 jaar persoonlijk en ik vrees dat hij wel degelijk 10 nummers van de beste man zou kunnen opnoemen, aangezien hij zelf ook een aantal albums van Dylan in zijn verzameling heeft.

Dat hij de boel loopt op te fokken, dat is dan wel weer waar...hij is zeer groot liefhebber van het uitlokken van discussies

Hij is er zelfs ooit ingeslaagd om lui van een of andere Nederlandse Rolling Stones Fanclub dusdanig boos te krijgen, dat er praktisch oproepen kwamen tot publieke terechtstellingen van deze humorloze Stones Fans

avatar van Maartenn
5,0
0
geplaatst: 29 december 2008, 16:05 uur [permalink]
Antonio schreef:
Staan een paar briljante (wat zeg ik ? eigenlijk gewoonweg geniale...) nummers op, zoals daar zijn Mississippi (alhoewel versie 1 van Tell Tale Signs nog vele malen beter is), Summer Days, Lonesome Day Blues, High Water en Cry A While zijn de absolute toppers.


Deze versie van Mississipi is imo toch wel beter dan de twee versies die op Tell Tale Signs staan. Terecht op het album gekomen!

@ Erwku: ik mag graag in de teksten van deze pannenkoekenbakker trappen. Hij neemt tenminste de moeite om zijn teksten te schrijven (in tegenstelling tot jou hedendaagse idolen )

avatar van Maartenn
5,0
0
geplaatst: 26 januari 2009, 18:50 uur [permalink]
Ongelofelijke groeier deze plaat. Dit kan zich absoluut meten met het best wat Dylan heeft geproduceerd. Aantrekkelijke, luisterbare nummers met stevige teksten en een goede mate van afwisseling. Voor ieder wat wils op dit schijfje en toch 1 geheel.

Schot in de roos van Dylan, jammer dat het zo relatief weinig mensen bereikt, wat het is echt de moeite waard!

 
0
Father McKenzie
geplaatst: 17 februari 2009, 16:33 uur [permalink]
Dylan is als wijn; hoe ouder, hoe beter; Dit is een héél mooi album, misschien nèt geen echt meesterwerk, maar een ambachtelijk album met liefde voor de muziek gemaakt. Dylan heeft een prima band, dat hoor je goed in de rocker Summer Days.
Mijn favoriet is toch Po'Boy, maar ook Floater weet me keer op keer te bekoren, net als het merendeel van dit prima plaatje.
Màn wat ziet hij er bleek en mager uit, is die nog wel gezond?
Maar we zijn weer 8 jaar ouder, hij leeft toch nog.... Na het mooie Modern Times (2006) mag hij nu misschien nog eens een muzikaal ei leggen....

 
0
Antonio
geplaatst: 18 februari 2009, 03:49 uur [permalink]
Father McKenzie schreef:

Maar we zijn weer 8 jaar ouder, hij leeft toch nog.... Na het mooie Modern Times (2006) mag hij nu misschien nog eens een muzikaal ei leggen....


Als de aanhoudende geruchten kloppen, dan komt er in april een nieuw studio-album van Bob Dylan uit, met daarop 10 nieuwe nummers !!!

Vlak voor/tijdens zijn nieuwe Europese Tournee dus

Check voor meer informatie op:

www.expectingrain.com

avatar van Karl
4,0
0
geplaatst: 20 februari 2009, 13:58 uur [permalink]
Love and Theft is een leuke verzameling liedjes, maar mist als album de klasse van Time Out Of Mind en de stijl van Modern Times. Het uiteindelijke resultaat luistert fijn weg, doch weet niet helemaal goed te blijven hangen. Er kan een 3,5*'je vanaf.

avatar van Floater
 
0
geplaatst: 23 februari 2009, 11:05 uur [permalink]
Karl schreef:
Love and Theft is een leuke verzameling liedjes, maar mist als album de klasse van Time Out Of Mind en de stijl van Modern Times.


Veel mensen zien "Love and Theft" als de middelste van een trilogie, beginnend met Time Out Of Mind en eindigend met Modern Times. Van deze drie vind ik "Love and Theft" toch veruit het beste.

Misschien heb je gelijk, Karl wanneer je zegt dat het een verzameling liedjes is. Als ik me niet vergis heeft Dylan dit album zelf omschreven als een Greatest Hits album zonder de hits. Je kunt op dit album allerlei muziekstijlen vinden. Opvallend is ook dat Dylan al deze stijlen zo goed beheerst.

Time Out Of Mind klinkt veel meer als een geheel, vooral door de productie van Lanois natuurlijk, die overal hetzelfde sausje overheen giet en door het feit dat de meeste nummers op dat album doordrenkt zijn van de blues. "Love and Theft" klinkt ook veel vrolijker dan zijn voorganger, alhoewel de thema's even donker en duister zijn als op Time Out Of Mind.

Op Modern Times staan volgens mij een aantal belangrijke songs (Workingman's Blues #2, Nettie Moore en Ain't Talkin') maar er staan ook een aantal songs op die ik duidelijk als fillers zou willen beschouwen (Rollin' and Tumblin', Someday Baby en Beyond The Horizon) en in die zin lijkt deze plaat veel op Time Out Of Mind. Toch vind ik de productie van Modern Times veel toegankelijker waardoor ik de neiging heb deze plaat vaker op te zetten dan Time Out Of Mind.

Op "Love and Theft" staan voor mij geen zwakke nummers en iedere keer wanneer ik een nummer van "Love and Theft" beluister ontdek ik weer iets nieuws (vooral in de manier waarop Dylan de nummers brengt). Het lijkt wel een onuitputtelijke goudmijn!

"Love and Theft" vind ik de meest toegankelijke van dit drieluik en het bevat volgens mij ook veruit de beste verzameling songs. Praktisch ieder nummer is een pareltje en ieder nummer vloeit op een natuurlijke manier over in het volgende nummer.

Dit album heeft de diepgang, de warmte, de liefde voor muziek die ik op de beide andere albums zo node mis. Bovendien is de productie subliem en zijn de muzikanten op deze plaat stuk voor stuk van grote klasse. Dit maakt dat ik dit album nog steeds regelmatig draai, iets wat ik niet kan zeggen van Time Out Of Mind of Modern Times. Voor mij is "Love and Theft" met afstand het indrukwekkendste en belangrijkste album sinds zijn zogenaamde wederopstanding...

avatar van bertus99
3,5
0
geplaatst: 23 februari 2009, 13:42 uur [permalink]
Het is voor mij zo goed als onmogelijk de teksten van de nummers te volgen zonder tekstboekje. Dat blijf ik toch wel heel jammer vinden.
Op Time out of mind heeft Lanois er enminste voor gezorgd dat de meeste teksten goed te volgen zijn.

avatar van Karl
4,0
0
geplaatst: 28 maart 2009, 18:53 uur [permalink]
Eigenlijk een beter album dan ik aanvankelijk dacht. Geen typisch-Dylan-ze-gaan-onder-je-huid-zitten-meesterwerkjes, maar een Lonesome Day Blues, High Water (For Charley Patton), Po' Boy - na een aantal luisterbeurten geweldig! - en een Sugar Baby zijn gewoon steengoeie nummers. Na een wat matige start moet ik toch concluderen dat Love & Theft gewoon 'n goed album is met leuke luisterliedjes. En Dylan heeft ook 'n hele toffe snor.

Verhoogd naar 4,0*

(Mississippi blijft wel een minpuntje; maar dat komt doordat ik de superieure versie van The Bootleg Series Vol. 8 eerder kende. Op zich is het wel een prima nummer.)

avatar van Floater
 
0
geplaatst: 14 april 2009, 13:03 uur [permalink]
Karl schreef:
(Mississippi blijft wel een minpuntje; maar dat komt doordat ik de superieure versie van The Bootleg Series Vol. 8 eerder kende. Op zich is het wel een prima nummer.)


Tja, zo heeft iedereen zijn voorkeuren....

Welke superieure versie bedoel je, Karl? Er staan namelijk 3 verschillende versies op The Bootleg Series Vol. 8. Persoonlijk vind ik de eerste versie (de demo-versie) de beste van de drie. Maar voor mij blijft de versie op "Love and Theft" de definitieve.

Mississippi vind ik overigens de beste Dylan-song van de afgelopen 20 jaar.
Hier mijn persoonlijke top 25:

1 Mississippi ("Love & Theft")
2 Red River Shore (Tell Tale Signs 1)
3 Workingman Blues # 2
4 Not Dark Yet
5 Most Of The Time (Tell Tale Signs 3)
6 Floater (Too Much To Ask)
7 Cross The Green Mountain
8 Tryin' To Get To Heaven
9 Handy Dandy
10 Po' Boy
11 Ain't Talking
12 Born In Time (Tell Tale Signs 3)
13 Highlands
14 Can't Wait (Tell Tale Signs 1)
15 Dignity (Dylan-compilatie)
16 Marchin' To The City (Tell Tale Signs 1)
17 Standing In The Doorway
18 Series Of Dreams (Tell Tale Signs 2)
19 Things Have Changed
20 Man In The Long Black Coat
21 High Water (For Charlie Patton)
22 Huck's Tune
23 Nettie Moore
24 Cat's In The Well
25 Sugar Babe

avatar van Karl
4,0
0
geplaatst: 14 april 2009, 17:15 uur [permalink]
Ik heb het inderdaad over de demoversie; de andere twee versies heb ik (nog) niet gehoord. Met de Mississippi van Love And Theft is trouwens ook niks mis - integendeel. Daar waar de demoversie me nog wel eens wilt irriteren (ik heb dat nummer eens een hele dag zó erg in mijn hoofd gehad dat ik het daarna wel door de plee kon spoelen), luistert deze gewoon erg lekker weg. Al kan dat ook komen doordat ik 'm minder vaak heb gehoord dan de eerste van Tell Tale Signs.

't Beste Bob Dylannummer van de laatste twintig jaar is naar mijn mening overigens Cold Irons Bound - een favoriet vanaf de eerste luisterbeurt! (Hier moet ik natuurlijk wel nogmaals bij vermelden dat ik Tell Tale Signs nog niet heb beluisterd en deze mening dus wellicht nog moet worden herzien.)

avatar van Slowgaze
3,0
0
geplaatst: 27 april 2009, 21:24 uur [permalink]
Ik vind dit geen fantastische eigenlijk. De opener is het beste, daarna valt de rest tegen. Andere uitschieter Lonesome Day Blues klinkt voor mij toch als een adaptie van Howlin' Wolfs Highway 49 (er zijn slechtere nummers om de mosterd vandaan te halen, geef ik toe). Vervolgens vind ik de rest wat slapjes. Tekstueel vind ik Bob (hier) zeker niet het genie dat veel mensen hem noemen. Hij is goed, maar niet de topper onder de tekstdichters naar mijn mening. Een beetje citaatjes plukken (ik ken ze ook niet, maar ik hoor dat het citaten zijn) en die achter elkaar plakken... Tja, hij raakt me niet zo vaak. Voorts tel ik ook nog eens zo'n drie Nick Cave-referenties. Dat vind ik dan wel weer hip van Bob.
Het is wel een fijn album om te luisteren, laat dat duidelijk zijn, ik vind hem alleen niet echt bijzonder of erg mooi.

 
0
Antonio
geplaatst: 9 oktober 2009, 13:48 uur [permalink]
Ik kwam net via http://www.expectingrain.com een link tegen naar dit filmpje van Sugar Baby, gespeeld in Portland (Oregon), afgelopen woensdagavond.

Behoorlijk goede kwaliteit

avatar van Floater
 
0
geplaatst: 12 oktober 2009, 10:35 uur [permalink]
Bedankt voor de link Antonio!

"Behoorlijk goede kwaliteit"....
Zeg maar gerust briljante beeldkwaliteit....

Mocht hij komend jaar met deze bandsamenstelling in de buurt komen dan ga ik zeker weer een ticket kopen!

avatar van Maartenn
5,0
0
geplaatst: 12 oktober 2009, 13:33 uur [permalink]
Inderdaad een verrassend goed filmpje Antonio! Dylan lijkt wel iets van interactie te hebben met het publiek of te wel: uniek beeldmateriaal!

Beeld kwaliteit is top, maar het geluid is dan toch wat minder. De uitvoering is ook niet mijn favoriet, maar het nummer zelf is wel een topper

avatar van devel-hunt
4,0
0
geplaatst: 12 oktober 2009, 14:16 uur [permalink]
Dylan lijkt zelfs wel een beetje vrolijk op het filmpje en lijkt zijn masker even af te zetten. Inderdaad uniek!! En zijn veel besproken 'versleten' stem klinkt hier toch behoorlijk sterk en mooi doorleeft!!

 
0
Antonio
geplaatst: 12 oktober 2009, 19:01 uur [permalink]
Van hetzelfde concert ook nog wat andere filmpjes:

Ballad Of A Thin Man
Lay Lady Lay
My Wife's Hometown

10 oktober stond Dylan in Berkley en ook daar staat een alleraardigst filmpje van op Youtube:
Highway 61

Helaas weer achter dat verdraaide circusorgel

avatar van Bartjeking
4,0
0
geplaatst: 12 oktober 2009, 20:03 uur [permalink]
Bedankt voor de filmpjes, een verassend opgeleefde Dylan!

avatar van Madjack71
 
0
geplaatst: 14 oktober 2009, 21:57 uur [permalink]
Aangenaam album, met een divers aantal stijlen, die telkens met enig gemak door Dylan gebracht worden. Vooral de muzikanten op dit Love and Theft zijn prima bezig en zorgen voor een degelijke basis waarin Dylan zich kennelijk goed voelt.
Love and Theft ,wordt samen met Modern Times en Time Out Of Mind, zoals eerder aangegeven, als een 'drieluik' gezien. Ik zelf heb dan toch de voorkeur voor TOOM. Modern Times ken ik te weinig van, maar ws. zal dat nog wel gaan komen.

avatar van Floater
 
0
geplaatst: 10 februari 2010, 17:35 uur [permalink]
Onlangs door Newsweek verkozen tot het op één na beste album van het afgelopen decennium.

De top 10 ziet er als volgt uit:

1. Outkast - Speakerboxxx / The Love Below (2003)
2. Bob Dylan - "Love and Theft" (2001)
3. Kanye West - The College Dropout (2004)
4. Miranda Lambert - Crazy Ex-Girlfriend (2007)
5. Radiohead - In Rainbows (2007)
6. Schoenberg + Sibelius Violin Concertos (2008)
7. M.I.A. - Kala (2007)
8. Chris Potter - Follow the Red Line (2007)
9. Kelly Clarkson - Breakaway (2004)
10. Fugazi - The Argument (2001)

Over de rest van de platen in deze top 10 kan ik niet oordelen. Ik ken ze geen van allen. Maar "Love and Theft" is wat mij betreft met afstand het beste album dat Dylan sinds Desire heeft gemaakt.

avatar van Karl
4,0
0
geplaatst: 10 februari 2010, 17:54 uur [permalink]
Het is zonder meer Dylans beste studioplaat van het afgelopen decennium. Po'Boy

 
0
Father McKenzie
geplaatst: 23 februari 2010, 18:34 uur [permalink]
Summer Days is van de beste rock'n roll, pure boogie style die ik in jàààren had gehoord. Wauw, en met een supergoede stem gezongen.
Zoals de rest van dit erg onderhoudende album, trouwens.
Dylan rules again!

Floater en Po' Boy zijn mijn andere superfavorieten hier.

avatar van Stijn_Slayer
3,0
0
geplaatst: 13 maart 2010, 21:47 uur [permalink]
Slowgaze schreef:
Ik vind dit geen fantastische eigenlijk. De opener is het beste, daarna valt de rest tegen.

Lonesome Day Blues klinkt voor mij toch als een adaptie van Howlin' Wolfs Highway 49 (er zijn slechtere nummers om de mosterd vandaan te halen, geef ik toe). Vervolgens vind ik de rest wat slapjes.

Het is wel een fijn album om te luisteren, laat dat duidelijk zijn, ik vind hem alleen niet echt bijzonder of erg mooi.


Hier kan ik het alleen maar mee eens zijn. Bob's beste tijd was hier allang voorbij.

avatar van BeatHoven
4,0
0
geplaatst: 13 maart 2010, 22:59 uur [permalink]
Dylan is gewoon iemand die aanvaardt dat hij een dagje ouder wordt. En hij past zijn zang- en muziekstijl aan aan zijn leeftijd. Dan krijg je albums zoals hij ze de laatste jaren gemaakt heeft. Maar het getuigt van wijsheid, levenservaring. Op deze en andere platen kijkt Dylan terug op wat hij vele jaren geleerd/geleefd heeft. Daar contempleert hij over en dat zet hij om in wat we hier voor ons krijgen. Dat het vloekt met de smaak van sommigen, is aanvaardbaar. Maar wat mij betreft speelt Dylan nog steeds op hoog niveau. Hij is hier 60 jaar en dat hoor je: een man die weet waarmee hij bezig is. Amerikaanse kunstgeschiedenis in een notendop, al 48 jaar lang.