menu

Damien Jurado - Reggae Film Star (2022)

mijn stem
3,88 (37)
37 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Rock
Label: Maraqopa

  1. Roger (3:21)
  2. Meeting Eddie Smith (3:38)
  3. Roger's Audition (1:59)
  4. What Happened to the Class of '65? (4:32)
  5. Location, Undisclosed (1980) (2:19)
  6. Day of the Robot (2:23)
  7. Ready for My Close Up (4:01)
  8. Taped in Front of a Live Studio Audience (2:00)
  9. Whatever Happened to Paul Sand? (2:34)
  10. Lois Lambert (1:26)
  11. The Pain of No Return (1:34)
  12. Gork Meets the Desert Monster (5:17)
totale tijdsduur: 35:04
zoeken in:

avatar van Mausie
geplaatst:
Ik dacht al, er moet binnenkort een nieuwe plaat aangekondigd worden met die recent uitgebracht singles. Verzadiging ligt wel een beetje op de loer, vorige plaat viel mij wat tegen. Hopelijk wordt de weg omhoog weer ingezet. Concert in de Tivoli laatst was in ieder geval erg mooi.

avatar van jurado
geplaatst:
Mausie schreef:
Ik dacht al, er moet binnenkort een nieuwe plaat aangekondigd worden met die recent uitgebracht singles. Verzadiging ligt wel een beetje op de loer, vorige plaat viel mij wat tegen. Hopelijk wordt de weg omhoog weer ingezet. Concert in de Tivoli laatst was in ieder geval erg mooi.
Damien stelt live nooit teleur wat mij betreft, hij heeft ooit op z'n knieën voor ons gezeten en een aantal songs gespeeld, kippenvel. Hij is wat overproductief de laatste jaren, zijn laatste platen zijn niet altijd even spannend maar nooit slecht. De nieuwe singles beloven veel goeds, lekker geproduceerd ook. Ik kijk hier wel naar uit.

avatar van Lura
geplaatst:
Benieuwd waarom het album Reggae Film Star heet en waarom hij gekozen heeft voor een behoorlijk oude afbeelding van de Twin Towers.

avatar van VladTheImpaler
geplaatst:
De laatste paar jaar vanaf In The Shape of the Storm had ik soms wat last van een Damien Jurado verzadeging. Op elk album stonden wel een paar fijne nummers, maar als geheel deden de albums me niet zoveel. Maar na een eerste luisterbeurt ben ik wel weer positief verrast over deze. Deze lijkt in de gehele lijn weer te bestaan uit sterke nummers.

avatar van erwinz
4,5
geplaatst:
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Damien Jurado - Reggae Film Star - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Damien Jurado - Reggae Film Star
Het is het inmiddels bekende Damien Jurado geluid dat is te horen op Reggae Film Star, maar het gebrek aan vernieuwing wordt ruimschoots gecompenseerd door de schoonheid van de songs, de muziek en de zang

De muziek van Damien Jurado is me inmiddels al heel lang dierbaar, maar het deze week verschenen Reggae Film Star kwam desondanks verrassend hard binnen. Het nieuwe album van de Amerikaanse muzikant ligt in het verlengde van zijn directe voorgangers, maar ik vind Reggae Film Stars een stuk beter dan deze voorgangers. Het album is, met hulp van multi-instrumentalist Josh Gordon, subtiel maar prachtig ingekleurd, de songs zijn aansprekend en de zang is van het hoge niveau dat we inmiddels van de muzikant uit Seattle gewend zijn. Damien Jurado vertelt op zijn nieuwe album prachtige verhalen en maakt de luisteraar op indrukwekkende wijze deelgenoot van zijn bijzondere muzikante universum.

De Amerikaanse muzikant Damien Jurado heeft de afgelopen vijfentwintig jaar een even omvangrijk als indrukwekkend oeuvre opgebouwd. Het deze week verschenen Reggae Film Star is alweer zijn achttiende album en het zijn bijna allemaal uitstekende albums. Ik ontdekte Damien Jurado zelf in 2000 toen het behoorlijk ingetogen Ghost Of David verscheen en dat is nog altijd een van mijn favoriete albums van de muzikant uit Seattle, Washington.

Damien Jurado koos, zeker in de jaren waarin hij intensief samenwerkte met producer Richard Swift, voor een wat voller geluid, maar sinds de dood van zijn muzikale kompaan, klinkt de muziek van de Amerikaanse muzikant weer wat meer ingetogen. Reggae Film Star ligt in het verlengde van de vorige albums en is ook niet eens zo gek ver verwijderd van de muziek waarmee Damien Jurado ruim twintig jaar geleden doorbrak.

Reggae Film Star is, buiten de opvallende titel en de cover waarop de New Yorkse Twin Towers nog overeind staan, een album zonder grote verrassingen, maar dat is in het geval van Damien Jurado wat mij betreft geen probleem. Ook op Reggae Film Star is de Amerikaanse muzikant weer goed voor wonderschone songs en mooie verhalen en zoals we inmiddels van hem gewend zijn, zijn deze songs mooi ingekleurd en prachtig gezongen.

De stem van de muzikant uit Seattle behoort wat mij betreft al ruim twintig jaar tot de mooiste stemmen in het genre en ook dit keer stelt Damien Jurado ons zeker niet teleur met zang die met grote regelmaat goed is voor kippenvel. Ook in muzikaal opzicht klinkt het allemaal prachtig. Op Reggae Film Star werkt Damien Jurado samen met multi-instrumentalist Josh Gordon die de songs op het album fraai heeft ingekleurd.

Het door Damien Jurado zelf geproduceerde album klinkt zoals gezegd een stuk soberder dan zijn werk met Richard Swift, maar er valt in muzikaal opzicht genoeg te genieten op het nieuwe album, dat in al zijn eenvoud behoorlijk gevarieerd klinkt. Ook Reggae Film Star krijgt weer het etiket indiefolk opgeplakt, maar ik vind het zelf een album dat niet zomaar in een hokje is te duwen. Een aantal tracks op het album klinkt inderdaad vooral folky, maar Damien Jurado kan op zijn nieuwe album ook soulvol klinken of verrassen met lekkere laidback pop met een 70s vibe, zeker wanneer strijkers en vrouwenstemmen worden ingezet.

Ik heb de afgelopen jaren zo af en het gevoel gehad dat ik de muziek van Damien Jurado zo langzamerhand wel kende, maar dit gevoel blijft vooralsnog uit bij beluistering van Reggae Film Star, dat ik echt over de hele linie een ijzersterk album vind. De songs op het album zijn stuk voor stuk wonderschoon, wat de verdienste van zowel de zang als de instrumentatie is, maar het zijn ook songs die lekker blijven hangen en die je bij herhaalde beluistering nog een stuk dierbaarder zijn dan bij de eerste kennismaking met het album. Het zijn bovendien beeldende songs, die de fantasie stevig prikkelen en aanzetten tot het visualiseren van de bijzondere songs op het album.

Damien Jurado zat na het overlijden van Richard Swift een tijdje in zak en as, maar hij heeft zijn goede vorm weer gevonden en levert weer albums af die steeds weer een stukje mooier en beter zijn. Het is nog wat te vroeg om Reggae Film Star goed te kunnen plaatsen in het omvangrijke oeuvre van de Amerikaanse muzikante, maar dit zou zomaar een van zijn beste albums tot dusver kunnen zijn, wat heel veel zegt over de kwaliteit van Reggae Film Star. Erwin Zijleman

5,0
geplaatst:
'Reggae Film Star' is de beste Jurado plaat die ik tot op heden gehoord heb. Het album heeft iets extra magisch, met nog meer overtuigingskracht dan de voorgangers. 'Gork Meets the Desert Monster' is een welhaast perfecte afsluiter, die muzikaal knipoogt naar Visions of Us on the Land uit 2016.
Het verhaal laat niet los en maakt dat je telkens aan een her-beluistering toe bent. 35 minuten vakmanschap, die doen verlangen naar zijn volgende epos. Ik hoop op een soort van vervolg, in dezelfde stijl en met vooral dezelfde sfeer.

Ik ben zeer benieuwd naar achtergrond van 'Reggae Film Star'. Hoe zit het met de albumcover, valt er meer te zeggen over de personages van het album? De CD of LP versie ga ik zeker nog kopen, maar ik vrees dat het weer wat kalig zal zijn. Ik mis sowieso de CD boekwerkjes van weleer, die meer informatie geven over de achtergrond van de muziek. Met de tegenwoordig - kennelijk - geliefde cardboard sleeves is dat een zeldzaamheid geworden.

avatar van Tonio
3,0
geplaatst:
Heb het album beluisterd. En tja, wat moet ik hier nou van vinden? Bij zijn vorige album schreef ik:

"Ik volg Damien sinds 2000. De periode 2000-2008 vind ik nog altijd met afstand zijn beste periode. Met de komst van producer Richard Swift in 2010 is hij / zijn zij een andere richting ingeslagen. Dat heeft hem meer nieuwe fans opgeleverd. Maar voor mij gold dit niet: ik beluister weliswaar nog altijd al zijn albums, maar die met Swift vind ik niks aan.
Na het overlijden van Swift in 2018 is Damien weer meer eenvoudiger geproduceerde muziek gaan maken. Zo ook dit album. En het is best goed genietbaar, net zoals de twee daarvoor. En een song schrijven kan hij nog altijd.
Maar toch mis ik iets. Ik denk dat het aan de kwaliteit van de songs ligt. Die vind ik gewoon minder dan die uit zijn eerste periode. Of het ligt gewoon aan mij en ben ik er zo aan gewend geraakt dat Damien mij niet meer kan verrassen ..."


Beetje vreemd om mezelf te quoten, maar bij dit nieuwe album is het gewoon weer hetzelfde. Ook dit album klinkt (net zoals In the Shape of a Storm, What's New, Tomboy? & The Monster Who Hated Pennsylvania) best aardig. Maar het raakt me gewoon niet (meer). En af en toe vind ik zijn stem zelfs een beetje zeurderig. Had zo'n 15-20 jaar geleden nooit gedacht dat ik dit ooit eens zou zeggen ...

avatar van Kaaasgaaf
4,5
geplaatst:
Maraqopa was het album waarbij ik aanhaakte, en dat zal waarschijnlijk altijd mijn favoriet blijven. Alles klopt voor mij aan dat album. Alle voorgaande Jurado-platen die ik met terugwerkende kracht ontdekte vond ik stuk voor stuk prachtig, en alles wat sindsdien uitkwam kon mij ook zeker bekoren, maar geen riep bij mij van begin tot eind dat bijzondere gevoel op wat mij in Maraqopa zo aansprak, al kwam Saint Bartlett in de buurt. Maar Reggae Film Star, hoewel behoorlijk op zichzelf staand, heeft weer die bedwelmende melancholische bevreemding. Per luisterbeurt wordt-ie ook echt beter, minder fragmentarisch, alles valt steeds meer op z'n plekkie. Maar dat fragmentarische is ook juist wel wat intrigeert, dus ik hoop dat-ie niet te kloppend wordt, maar een beetje een mysterie blijft. Echt heel fijn.

avatar van Kaaasgaaf
4,5
geplaatst:
Marjet schreef:
Ik ben zeer benieuwd naar achtergrond van 'Reggae Film Star'. Hoe zit het met de albumcover, valt er meer te zeggen over de personages van het album?

Grappig, ik had dit berichtje nog niet niet gelezen toen ik mijn impressie hierboven neerpende, maar ik hoop juist dat deze zaken niet bekend worden. Vond het wel jammer toen ik wat meer over de achtergronden van Maraqopa voorbij zag komen, heb me daar toen heel bewust niet verder in verdiept, en die platen erna vond ik helemaal te conceptueel. Dat staat mij altijd nogal tegen, ik vind het juist zo fijn om zelf mijn voorstellingen bij te mogen dromen.

avatar van overmars89
3,5
Wat heeft die man toch een breekbare stem. Damien zoekt soms echt het randje op, maar naar mijn inziens gaat hij nergens het randje over. Ontzettend knap.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:06 uur

geplaatst: vandaag om 14:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.