menu

Boudewijn de Groot - Windveren (2022)

mijn stem
3,96 (89)
89 stemmen

Nederland
Pop
Label: Universal

  1. Aarde (3:17)
  2. Lente (2:35)
  3. Wilde Ganzen (3:42)
  4. De Dame Met het Hondje (3:40)
  5. Raven Boven Wales (6:10)
  6. Enge Mannen (3:07)
  7. Sheherazade (5:04)
  8. Piazza di Chirico (4:58)
  9. Als Je Huilen Wilt (4:51)
  10. Als Je Stil Bent (1:53)
  11. Vals Licht (4:28)
  12. Hoe Meer Ik Dichterbij Kom (4:30)
totale tijdsduur: 48:15
zoeken in:
avatar van Simon Smith
3,0
Simon Smith (crew)
Ik ben heel benieuwd naar dit album. Zet dezelfde lijn door van de vorige albums die steeds minder interessant werden? Gaat Boudewijn ook weer de muziek bij de liedjes leveren? Want dat is toch bij uitstek wat hij goed kan. In ieder geval heel fijn dat dit album zonder The Dutch Eagles is...


avatar van Simon Smith
3,0
Simon Smith (crew)

Opbeurend nummer .
Maar zeker niet slecht. En zowaar een videoclip!

avatar van Roxy6
5,0
De laatste drie albums waren samenwerkingsprojecten, twee albums met de Vreemde Kostgangers, waar het lot op een gruwelijke manier tussendoor kwam, en het laatste album met The Dutch Eagles.
Ook ik vond het laatste album tegen vallen.

In tegenstelling tot zijn laatste solo album Achter Glas, wat ik werkelijk ongelofelijk goed vind.
Prachtige, persoonlijke diepgravende teksten op subtiele arrangementen.
Ik hoop dat dit nieuwe album weer die kant op zal gaan!

avatar van Roxy6
5,0
Net de clip gezien van aarde die is confronterend mooi!

avatar van rushanne
4,0
Als de rest van de nummers het niveau van "Aarde" benadert of evenaart, wordt dit een geweldige cd

4,0
Hele sterke eerste single! Ik ben heel benieuwd naar de rest van het album. Ook fijn dat dit album wél een fatsoenlijke hoes heeft.

avatar van Simon Smith
3,0
Simon Smith (crew)
vincentcorjanus schreef:
Ook fijn dat dit album wél een fatsoenlijke hoes heeft.
Alweer een foto genomen in de Waterleidingduinen?? Net zoals bij Hoe sterk is... en Nieuwe herfst .

avatar van meneer
Ik loop wat door de kamer, strijk een kledingstuk, zie buiten wat herfstige bladeren vallen en de muziek van dit album brengt sfeer in de woonkamer. En terwijl ik zo met mijn dagelijkse dingen bezig ben en opgenomen word in de muziek van meneer de Groot komen er beelden naar boven van langer geleden..

Martin Brozius komt even langs en de televisiebeelden van de woensdagmiddagen worden zwart-wit. Rennend naar buiten om daar met mijn groene laarzen door de herfstbladeren te razen en mij te verwonderen. Veel vriendjes buiten om mee te spelen, te voetballen, te verstoppen en soldaten na te doen. Met alle kinderen uit de buurt naar het huis gaan van een man die Kinderlokker wordt genoemd. Spannend !

Ted de Braak presenteert een programma en vol verbazing kijk ik naar die imposante snor. Zondag een saaie dag omdat we dan in de kerk stiller dan stil moeten zitten. Fondue met vreemde donkerrode borden die in een soort schaaltjes zijn verdeeld waar je je sausjes apart kan doen. Maar gezellig met z’n allen. Je familie, het gezin. Elke dag de krant op de voormat, je vader die Old Spice opheeft en je moeder met van die warme krullers in het haar. Het Top 40 krantje halen bij een platen winkel en benieuwd zijn naar de Alarm Schijf..

Boudewijn neemt mij mee op deze vrijdagmorgen naar die tijd en ik heb even geen zin om terug te keren naar vandaag. Een wereld vol dreigingen, boosheid, opwarming, polariserende media en zorgen. Laat mij maar even zorgeloos nu zijn, kind in de jaren 70, warmte…


4,5
Boudewijn de Groot bewijst met dit album - op zijn 78e - nog steeds op eenzame hoogte te staan qua tekstschrijven. Hij trekt meteen van leer met "Aarde" (de tekst zit handgeschreven bij deze versie die ik heb) en bezingt "Enge Mannen", die de wereld momenteel regeren. Ook met een snuifje humor ("enge vrouwen zijn enge mannen in een rok" hoor je subtiel in een achtergrondkoortje). Hij is in de herfst van zijn carrière, vrienden ontvallen hem, maar weet het schitterend te bezingen. "Hoe meer ik dichterbij kom" is verpletterend.

Dit album kent mooie melodieën en is afwisselend. Breekbare nummers met slechts piano of gitaar als begeleiding worden afgewisselend met uptempo-nummers. Daardoor zakt het album nergens in.

Ontroerend, mooi, sterk. Wat een cadeau!

avatar van aERodynamIC
4,0
Een fraai album, en deze bevalt me beter dan de vorige twee (die wat tegenvielen na de parels uit 1996 en 2004).

avatar van dazzler
4,0
WINDVEREN 2022

Ken je dat gevoel? Je rijdt nietsvermoedend van A naar B en op de autoradio wordt een nieuw nummer gedraaid van een oude held. Het overkwam me een paar dagen geleden toen ik Aarde van Boudewijn de Groot hoorde. Ik luisterde gebiologeerd. Elk woord overwogen. Elk akkoord raak. Mijn hart in duizend brokken. Tot tranen toe bewogen. De meester is terug. Terug van een eindje weggeweest want de voorganger Achter Glas (2015) klonk toch een beetje steriel. Ik heb die plaat nauwelijks gedraaid. Om van Bo's uitstapje met The Dutch Eagles nog maar te zwijgen. Die plaat heb ik niet eens meer gekocht. Ik had ze eerder die dag nog toevallig in handen bij de platenboer. En een paar uren later was er dus Aarde.

Het nieuwe album meteen gestreamd. Want ik voelde aan het arrangement van Aarde dat de liedjes weer mogen primeren op de inkleding. De Groot heeft nog wat te vertellen op zijn gezegende leeftijd. En wat zingt hij nog goed. Met de kleuren van het vallend blad in zijn stem. En met die grijze haardos in de wind lijken we wel een beetje op elkaar. Ik heb Windveren er nu één keer op zitten en ik weet zeker: we worden weer beste vrienden. Naast Aarde onthoud ik nu al het zo herkenbare Als Je Huilen Wil en het hartverscheurende Hoe Meer Ik Dichterbij Kom waarin de oude zanger zich tot zijn te vroeg gestorven moeder richt.

Ik hoor mensen zeggen: "De Groot brengt al jaren meer van hetzelfde. We hebben die liedjes allemaal al vele malen eerder gehoord, op een ander album van hem en met andere teksten." En dan denk ik: "Wat zou dat? We vonden die liedjes vroeger toch allemaal zo knap. Waarom nu dan niet?" Windveren klinkt in mijn oren als De Zwemmer, mijn favoriete lied van Boudewijn. Zachtjes achterom kijkend maar immer tegen de stroming in. De meester is helemaal terug. Met een plaat die ik vaker zal draaien.

4,5
Boudewijn de Groot levert weer een uitstekend klinkende plaat af. Aarde is een wonderschoon nummer. Dat je na zo'n rijk muzikaal verleden in staat bent om zo'n nummer te schrijven....petje af! De rest van het album laten een mooie collectie nummers horen die tot zijn betere werk mogen worden gerekend. Daar komt bij dat zijn stem, in tegenstelling tot veel generatiegenoten, niets aan kracht heeft ingeboet.

4,0
Na het matige 'Even Weg' is er nu 'Windveren'. Boudewijn de Groot was even weg, maar is nu terug. Sterker dan ooit tevoren. De man klinkt geïnspireerd. Eigenlijk zien we alle facetten uit zijn oeuvre terug op dit nieuwe album. Zijn protestsongs, de liefde voor de natuur, de, drang naar vrijheid en natuurlijk de vriendschap. In het slotnummer zit zoveel emotie verpakt, een wonderschone afsluiter. 'Windveren' is het perfecte album voor een nieuwe herfst!

avatar van Poles Apart
4,0
vincentcorjanus schreef:
... een nieuwe herfst!

Dat zou nog eens een goede album titel zijn

avatar van rushanne
4,0
Na een aantal keren de complete cd te hebben beluisterd, kan ik niet anders dan een dikke 4* geven. Wat een mooie nummers staan er op, met vooral het eerste en het laatste nummer als hoogtepunten.

avatar van henrie9
4,0
Afscheid van het podium in 2016. Geluk bij een ongeluk, dat ultieme solo-optreden van hem in Roeselare nemen ze ons niet meer af. Groeiende onzekerheid, de zenuwen, slapeloosheid, faalangst, dan ineens heb je er geen zin meer in. Bleek z'n muzikale carrière evenwel toch nog verre van afgesloten, de man was ook helemaal niet verdwenen. Kwamen er zelfs vlug tóch weer optredens, met de vrienden van Vreemde Kostgangers. Maar toch, wijfelend perfectionisme, angst voor het podium, onderhuids sluimerend... Tot corona hem resoluut te hulp schoot en het echt definitief stil werd op de scene.

De wereld draaide wel door. Terwijl die van hem uiteenvalt, hij zijn goede vrienden, Henny, Simon, Jan, George, Rob..., als donkerbruin verwelkte bladeren van de herfstbomen een voor een ziet afvallen of door ellendige ziekten onverbiddelijk ziet wegkwijnen. En toch. Zo terwijl kijkt hij, levende Lage Landen-legende Boudewijn de Groot, met z'n spierwitte bij wind nog royaal opwaaiende haren, nog het allerliefst op naar zijn jongere zelf, houdt hij hard en bruisend aan het leven, aan zijn nieuwe projecten, steevast draaiend rond carrière en muziek. Nuchtere manier van fit en levendig ouder worden. Samen met Jaco van der Steen, gewezen bassist van de Dutch Eagles, rondt deze vrije 78-jarige met zijn blijvende knaldrang onlangs nog een kinderliedjesplaat af, 'Soms Als Ik Een Vlinder Zie'. Werkt hij waardig aan het laatste, nog te verschijnen album 'Mist' van Vreemde Kostgangers, waarvoor George en Henny zowat samen de muziek nog schreven en hij, naast Henny, de teksten leverde. Of is hij ook druk met dat eigen grootse Boudewijn-overzichtboek dat er in mei volgend jaar zijn moet. En laat hij zich dan toch weer vastpinnen op zenuwslopende deadlines: de liedjes schrijven voor een grote theatervoorstelling nog, volgend jaar.

Komt daar uiteindelijk zo helemaal ertussenin dan ook, fier, het veertiende soloalbum 'Windveren', dat nu, door corona, in plaats van voorheen in de studio, veel meer solitair in huisarbeid moest opgroeien, met over en weer naar Nederland's topproducer Gordon Groothedde te verzenden tracks en met talloze uitpuringen op afstand tot alles juist zat. 'Windveren', verschijnt voor wie het wil, bovendien met een boek waarin o.a. alles over de hele making-of te lezen staat.

We krijgen op dit vlakaf geweldige 'Windveren' een bonte, aangenaam vertrouwde reeks Boudewijnsongs. Twaalf stuks, wendbaar in een veelheid van genres, ballads, een countryrocksong, alles dooreen, alle met een eigen stemming en met vooral veel nostalgie in de noten en de tekst. Jawel, hij zingt het wat gruiziger en freler, maar, geef toe, zelfs met die falsetto van hem scoort hij nog prima. De teksten zijn over een heel lange periode heen ontstaan. Indringend gaan ze over de teloorgang van milieu en klimaat, machtsmisbruik mundiaal, liefde, eenzame vrijheid, dood of hunkerend verlangen. Boudewijn is nu meer schrijver geworden, de spirituele teksten stromen nog zomaar uit zijn pen. De componist daarentegen, die vindt het soms wat moeilijker. 'Windveren' is dus ook veel samenwerken: aan de muziek, met Christon Kloosterboer ('Aarde'), Jaco Van Der Steen ('Enge Mannen', 'Als Je Huilen Wilt'), George Kooymans ('Hoe Meer Ik Dichter Kom'), aan de lyrics, met Peter Colpaert ('Lente'), Bies van Eede (Piazza di Chirico') en zowaar ook Lennaert Nijgh ('Als Je Stil Bent').

In die sombere piano-opener 'Aarde', zijn eigenste 'Inconvenient Truth'-klimaatsong, hem aangepraat door en samengemaakt met componist Christon Kloosterboer, komt de bard die ooit zijn carrière startte met Dylan-barricadenliederen als 'Welterusten Meneer de President', warempel weer met een prachtig regelrecht protestnummer op de proppen. En of het binnenkomt! Met een spiegelende epische boodschap waarmee hij de mensheid een geweten schopt, versterkt met orgel ook, gaandeweg met een onheilspellend weids Pink Floyd-gitaarsfeertje en gelukkig, vóór het finale piano-akkoord, toch één gelaten suggestie: "Laat haar met rust, laat haar gewoon wat door de ruimte zweven." Opstandige Boudewijn steekt in 'Enge Mannen' nogmaals grotesk de kop op, in het sprankelend up-temponummer over schadelijke mannen door de eeuwen heen. Humoristisch cabarettesk, in een vriendensfeertje en met een gedrevenheid à la Vreemde Kostgangers. En ja, het 'Welterusten'-woord zit hier wel degelijk ook in de tekst. 'Lente' dan is een vintage seventies soundtrack met retro-Boudewijn de Groot in volle tijdloze ingetogenheid. Weer een droeve mijmering over de kille grijze straat in Nederland, waar, in troosteloos beton, lentegroen of ontluikende bloemen niet meer hoeven. Ja, Moeder Natuur doorweeft 'Windveren'. Volgt een fraaie, sobere pianosong over haar schoonheid, de liefde ook en de vrijheid van 'Wilde Ganzen'. Volledig van de hand van Boudewijn ook is het schitterende emotionele verhaal van buitenleven en nogmaals die vrijheid en liefde, 'Raven Boven Wales'. Meer dan zes heerlijke minuten in het folkbad van Welshe sferen.

Het lichtvoetige up-tempo 'De Dame Met het Hondje' is een alternatieve 'Annabel'-song, vol sierlijke fluitkrullen. 'Sheherazade' is mysterieus, gaat over de vrouw van duizend en één nacht, met achtergrondvocals van kleindochter Aysha 'Meis' de Groot, ook zangeres bij Eefje de Visser. Had net zo goed een prachtige Elly en Rikkert-song kunnen zijn. Aysha suggereerde modernere opsmuk van het nummer met introductie van een zachte beat in dubbel tempo onder de lyrics, opa luisterde en zag bewonderend dat het goed was. Zachte piano dan op liefdessong 'Piazza di Chirico', met lieflijk hese Boudewijn, laverend tussen romantisch Italiaans accordeon.

De aard van de wind keert. Volgt 'Als Je Huilen Wilt', dat aangedreven rockend begeleid wordt door de superfans van The Kik, die in 2018 als naarstige monniken nog helemaal zijn albums 'Voor de Overlevenden' en 'Picknick' coverden en opnamen. Aardig beatlesgitaartje en fraai samenzang van die mannen. Net zoals ook elders op het album altijd met hints te over naar zijn omvangrijke songbook: 'Verdronken Vlinder' bijvoorbeeld hier, of naar 'Wat Geweest Is, Is Geweest'.

Het verrassende 'Als Je Stil Bent', wellicht een allerlaatste teruggevonden sonnettenpareltje van overleden compagnon de route Lennaert Nijgh. Kort maar zalige postume reünie dus, voorzichtig gebracht in de sfeer van hun beginjaren, hemels eenvoudige akkoordenreeksen op enkel akoestische gitaar.

De avondlijk jazzy keyboardsong 'Vals Licht', roept, door het raam starend, kleuren op van de weeromslag, verre beelden en tinten van de (stief)moederlijke liefde. "Was dit het licht dat ik zal zien aan de andere kant van de heuvel? Zie ik haar dan weer?...Waar zij mij zal wiegen als die allereerste keer?" Het leidt naadloos naar het magnifieke, even persoonlijke slotstuk 'Hoe Meer Ik Dichterbij Kom', met muziek van de zieke George Kooymans. Een onuitgegeven positieve, ontroerende tekst van de 'oud en grijs' geworden Boudewijn, de 'ongelovige', die voor de laatste maal in een aangrijpende, melancholieke ode zelf op reis gaat naar de vrome moeder die hij nu al 77 jaar mist. En dichterkomend -'Kijk, mama, kijk!'- almaar vaker fantaseert over mogelijke hereniging ooit, verlegen naar haar wenkend, daar in haar 'hemelse paradijs'. Intiem pareltje!

Boudewijn de Groot blijkt hier op 'Windveren' nog maar eens een groot verhalenverteller. Zijn beeldende, directe poëzie is van zeldzaam grootse kwaliteit, net als die van bijna leeftijdsgenoot Alex Roeka. Neen, die krimpende generatie laat zich dus nog steeds gelden en zit nog vol plannen en ideeën over songs die nog zullen komen. Solo-optreden met 'Windveren' zit er niet meer in. Maar de eenzame zanger op de plaathoes, die kromgebogen tegen de wind in altijd beresterk zijn eigen gang gaat... die staat op dit 'Windveren' zonder meer glanzend op eenzame hoogte. Blijf je eeuwige jeugd maar vieren, Boudewijn.

avatar van anthonie100
Wow Henrie9 mooi geschreven

4,0
Na een topalbum, ook een top recensie !

5,0
meneer schreef:
Ik loop wat door de kamer, strijk een kledingstuk, zie buiten wat herfstige bladeren vallen en de muziek van dit album brengt sfeer in de woonkamer. En terwijl ik zo met mijn dagelijkse dingen bezig ben en opgenomen word in de muziek van meneer de Groot komen er beelden naar boven van langer geleden..

Martin Brozius komt even langs en de televisiebeelden van de woensdagmiddagen worden zwart-wit. Rennend naar buiten om daar met mijn groene laarzen door de herfstbladeren te razen en mij te verwonderen. Veel vriendjes buiten om mee te spelen, te voetballen, te verstoppen en soldaten na te doen. Met alle kinderen uit de buurt naar het huis gaan van een man die Kinderlokker wordt genoemd. Spannend !

Ted de Braak presenteert een programma en vol verbazing kijk ik naar die imposante snor. Zondag een saaie dag omdat we dan in de kerk stiller dan stil moeten zitten. Fondue met vreemde donkerrode borden die in een soort schaaltjes zijn verdeeld waar je je sausjes apart kan doen. Maar gezellig met z’n allen. Je familie, het gezin. Elke dag de krant op de voormat, je vader die Old Spice opheeft en je moeder met van die warme krullers in het haar. Het Top 40 krantje halen bij een platen winkel en benieuwd zijn naar de Alarm Schijf..

Boudewijn neemt mij mee op deze vrijdagmorgen naar die tijd en ik heb even geen zin om terug te keren naar vandaag. Een wereld vol dreigingen, boosheid, opwarming, polariserende media en zorgen. Laat mij maar even zorgeloos nu zijn, kind in de jaren 70, warmte…
ik herken me hier heel goed in,ik zat ook bijna elke middag achter de pick up en singles draaien.

avatar van bommel
4,5
Eenzame klasse / lijkt steeds beter te worden

Door die autotune of andere pitch correction software wordt Aarde wel kitscherig .. Jammer.

3,0
Dim
Het is geen kerstplaat, maar kan er bijna voor doorgaan, gezien de vrij hoge zweverigheidsfactor, zeker in de tweede helft van de CD. De eerste vijf nummers vind ik bijzonder sterk; ze tonen een Boudewijn die weloverwogen zijn woorden kiest en als het ware verhalende gedichten in liedvorm ten gehore brengt. Af en toe word je verrast op een mooi pianostukje of een ander muzikaal hoogtepuntje. Maar na de vijfde track wordt mijn enthousiasme flink getemperd; het wordt voor mijn gevoel te veel van 't zelfde, zowel qua teksten als qua akkoorden heb je het gevoel een herhaling te horen. Ook de samenzang is in mijn ogen/oren niet bijzonder geslaagd.

avatar van dynamo d
3,5
De Dame Met het Hondje, waarin ook de albumtitel 'Windveren voorkomt, en vooral Hoe Meer Ik Dichterbij Kom vind ik mooie nummers. Hoe Meer Ik Dichterbij Kom: tekst door Boudewijn de Groot, muziek door George Kooymans.

avatar van music4life
4,0
Sterk. Van begin tot eind mooie liedjes. Intiem zonder dat het gezapig is, waar ik de ‘late’ Boudewijn de Groot altijd mee associeerde. In plaats daarvan staat de tekst voorop en die zijn over het algemeen sterk!

4,0
Wat een mooie recensies zie ik hier staan, alsof ze geschreven zijn door Boudewijn zelf. Het is dan ook een mooie plaat, niet verwonderlijk dat het sommigen onder ons inspireert…

avatar van d'ap
3,5
Enge Mannen, Als Je Huilen Wilt & Hoe Meer Ik Dichterbij Kom... spoel(de) ik na verloop van tijd door!
Dus blijven er 9 fraaie 'zielenroerselen' over, goed voor 3½ *!

Gast
geplaatst: vandaag om 07:15 uur

geplaatst: vandaag om 07:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.