Laibach - MUSICK (2026)

Bij Laibach weetje nooit wat je voorgeschoteld krijgt bij het volgende album, die is nu gearriveerd.

De single "Allgorhythm" voorspelde al niets goeds met de House-beats, maar ik vrees dat dit één van de hoogtepunten van het album is. Waar veel elektronische klanken je tegemoet komen en die gaan alle kanten op. Dan weer richting Latin, dan Country, dan Alternative Rock, Electro, Synthpop. Gelukkig zitten de meeste nummer wel aardig in elkaar en zit er genoeg 'plot-twists' in. Het blijft onmiskenbaar herkenbaar als Laibach voornamelijk door de lage, donkere stem van Milan Fras.

Het grootste manco aan dit album is niet de vele House beats of dat het alle kanten op gaat maar het zijn de clichématige teksten. "keep it real" hadden ze maar naar hun eigen tekst geluisterd.

Ik vermoed dat het Laibach's intentie was om een positief album te maken en daar zijn ze wel in geslaagd, maar ik weet niet of ik wel om de juiste reden een glimlach op het gezicht krijg.

Leuk voor als je in een melige bui bent.

Ik ben het totaal oneens met de eerdere recensie hier. Voor mij is MUSICK een topalbum.

Die beats pakken me meteen — energiek, dansbaar, maar toch onmiskenbaar Laibach. En de samenwerking met Wiyaala is geniaal. Haar stem geeft het album iets warms en vrolijks dat prachtig botst met de donkere stem van Milan Fras. Dat contrast werkt geweldig.

Maar wat me het meest raakt is de boodschap. "Music is the answer / I'm sick of music" — dat zegt zoveel over hoe we vandaag met muziek omgaan. Algoritmes, oversaturatie, alles wordt doorgespoeld voor het beklijft. Laibach benoemt dat, maar doet het dansend en met een knipoog. Dat vind ik knap.

Het album gaat alle kanten op qua stijl, maar dat stoort me niet. Integendeel. Het voelt als een band die precies weet wat ze doen en er plezier in hebben. Voor mij is dit hun sterkste werk in jaren. Een dikke 5 sterren.

Dan liever "Tanzen mit Laibach"

Is niks mis mee om de muziek business op de hak te nemen en alles wat daar fout aan is te benoemen, maar om het vervolgens zelf ook te doen, tsja... beetje een excuus zoeken voor het eigen gebrek aan een beter idee. Dan wel onvrede dat hun experiment uit 2025 het album Alamut niet scoort.

De humor van Laibach is niet aan iedereen besteed en je wordt vaak genoeg door hen op het verkeerde been gezet maar dit is inderdaad : hap, slik, weg.

En dansen op Laibach kon ook al op het veel betere Spectre (2014).

Had liever een opvolger gezien van het 2020 album Revisited.

Dit is een beetje onzinnig.

Alamut is nooit gemaakt om mee te scoren, er is ook hoegenaamd geen promotie voor bedreven. Die onvrede heb jij erbij verzonnen.

Het is niet onzinnig, het is een mogelijkheid. Dat ze hoopten dat die beter zou doen dan het deed. Dat is niet een onredelijke stelling. Ik breng het niet als een waarheid.

Laibach doet wat het wil doen, maar ook zij hebben van tijd tot tijd succes nodig om dat te kunnen blijven doen.

Anyhoe... als jij en anderen dit album geweldig vinden dan is dat toch prima, dan moet het toch niet uitmaken wat anderen er van vinden ? We kunnen niet allemaal hetzelfde leuk of goed vinden.