Neil Diamond - Wild at Heart (2026)

Al zestig jaar in het vak; dat is niet veel artiesten gegeven. Ik vermoed dat een flink deel van zijn oorspronkelijke fanbase deze nieuwe plaat niet meer meemaakt.

Neil Diamond lijdt al geruime tijd aan Parkinson en het betreft hier opnames uit de sessies die hij met Rick Rubin opnam voor Home Before Dark in 2007. En dát was wellicht het beste wat Neil Diamond ooit opnam. Ik ben dus wel benieuwd, al betreft het de afgewezen songs voor Home Before Dark.

Recensie | Neil Diamond - Wild At Heart | Nieuweplaat.nl

Wat begon als een eenmalige samenwerking tussen zanger Neil Diamond en producer Rick Rubin, wordt vandaag vervolmaakt tot een drieluik. Zo rond de eeuwwisseling zat Diamond in een wat ongemakkelijke positie: zijn muzikale status was inmiddels op het niveau van een ‘living legend’, maar moest het vooral hebben van nostalgietours en Sweet Caroline-meezingers. Met Rubin maakte hij het album 12 Songs (2005). Voor het eerst sinds 1978 belandde een album van Diamond in de Amerikaanse top 5. Het vervolg Home Before Dark verging het drie jaar later nog beter en behaalde de nummer 1-positie. Nu bijna twee decennia later volgt Wild At Heart; 10 tracks die Rubin en Diamond toentertijd opnamen en recent door Diamond ter hand zijn genomen (deels herschreven, opnieuw ingezongen en afgemixt).

Ook deze keer geen bombast, geen orkestrale producties, geen showmanship. Vaak alleen gitaar, piano/orgel en minimale begeleiding met teksten over verlies, twijfel en liefde. Titeltrack Wild At Heart ademt in alles Diamond en was pakweg veertig jaar geleden aangekleed met allerhande instrumentaria. Nu is het lied uitgekleed gebleven en valt, net als de op de vorige twee albums uit deze trilogie, op hoe goed hij als tekstschrijver is. Iets dat niet tot verwondering zou hoeven leiden als je weet dat hij zijn carrière begonnen is in het befaamde Brill Building.

Ook een lied als Shine On is daar het bewijs van: ‘Shine on, and sing what you feel inside/Most of us tired and hungry/And few of us knowing why.’ Een eerlijk vader-tot-zoon lied in lijn met bijvoorbeeld Father And Son van Cat Stevens. Diamond is inmiddels 85 jaar oud en dat maakt zijn klank fragieler, maar immer herkenbaar in al zijn tegenstrijdigheden: warm en ruw, intiem en groots, kwetsbaar en zelfverzekerd.

In The Secret You hoor je hoe groots iets kan zijn door het klein te houden. Stem plus orgel. Meer is er niet en toch hoor je met het oeuvre van Diamond in gedachten, alle weggelaten toeters en bellen zoals die te horen waren op songs als Beautiful Noise en Cracklin’ Rosie. You Still Look Good To Me is een liefdeslied op latere leeftijd: ‘And beauty is a whole lot more than what you see/And all I’m saying is you still look good to me.’ Liefde maakt niet blind, het maakt onvoorwaardelijkheid tastbaar.

You’re My Favorite Song is misschien wel de beste Diamond-recording uit zijn loopbaan: heerlijke honkytonk-blues die doet denken aan een jonge Elvis Presley, de bijna perfecte harmonie tussen songwriter en performer in een en dezelfde persoon, doordrenkt met speelplezier en levenslust. En in dat laatste zit hem de kern.

Wild At Heart is echt niet het beste album van Neil Diamond, maar het dwingt wel respect en waardering af: ga er maar aan staan als je 85 jaar bent en kampt met de mentale en fysieke gevolgen van het hebben van de ziekte van Parkinson (bovengetekende kan erover meepraten). Het zou zomaar zijn laatste album kunnen zijn, zijn laatste succes. En je gunt het de man, waardoor Wild At Heart vooral luistert als vinyl-geworden sympathie.

"You Can't Have It All" het gitaarspel aan het begin en het einde van het nummer lijken op "Guantanamera" (1966) in Europa bekend gemaakt door The Sandpipers.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Neil Diamond - Wild at Heart - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Neil Diamond - Wild at Heart
Neil Diamond maakte in 2005 en 2008 twee uitstekende albums met topproducer Rick Rubin en maakt er nu met de release van het feitelijk ook uit 2008 stammende en eveneens uitstekende Wild At Heart een trilogie van

De stem van de Amerikaanse muzikant Neil Diamond is er een die je uit duizenden herkent. De Amerikaanse muzikant scoorde een flinke serie wereldhits en maakte stapels albums, maar zijn beste albums zijn wat mij betreft de twee albums die hij maakte met de legendarische producer Rick Rubin. Die twee albums krijgen deze week een vervolg met het album Wild At Heart. Het is een album met restmateriaal van Home Before Dark uit 2008, maar het zijn zeker geen smakeloze kliekjes die Neil Diamond ons serveert. Wild At Heart werd gemaakt met een aantal geweldige muzikanten en een topproducer, maar Neil Diamond steekt op het album zelf ook in een uitstekende vorm als songwriter en vooral als zanger.

Ik heb nooit veel met de muziek van de Amerikaanse muzikant Neil Diamond gehad. Mijn ouders waren er toen ik jong was gek op, maar ik hoorde er zelf niets in. Het heeft vast alles te maken met het feit dat de Amerikaanse muzikant, toen hij in mijn leven opdook, vooral nogal zoetsappige muziek maakte.

Later kwam ik erachter dat Neil Diamond in de jaren 70 een aantal heel behoorlijke albums had gemaakt en vooral een aantal prima singles. Hij werd destijds ook zeker serieus genomen, want niemand minder dan Robbie Robertson produceerde het album Beautiful Noise uit 1976.

Toen de Amerikaanse muzikant ouder werd verloor hij al snel zijn wilde haren en was er weinig rock ’n roll meer over in zijn muziek. Die rock ’n roll hoor je misschien nog wel het best op het live-album Hot August Night uit 1972, dat door velen wordt gezien als zijn beste album.

Vanaf de tweede helft van de jaren 80 verschenen er verrassend veel kerstalbums van Neil Diamond, maar verder weinig bijzonders. De redding kwam aan het begin van dit millennium van producer Rick Rubin, die zich eerder over Johnny Cash had ontfermd en "the man in black" inspireerde tot een serie geweldige albums.

Aan de hand van diezelfde Rick Rubin maakte Neil Diamond in 2005 het album 12 Songs. Het is een vlag die de lading dekt, want het album bevat inderdaad 12 songs, al staan er op de luxe versie die op de streamingplatforms is te vinden veel meer. Rick Rubin koos voor het album van Neil Diamond voor een uiterst sober geluid, waardoor de nadruk lag op de uit duizenden herkenbare, maar ook uitstekende stem van de Amerikaanse muzikant.

12 Songs werd verrassend warm onthaald door de critici en daar viel wat mij betreft niets op af te dingen. Het album bevatte niet alleen geweldige songs, maar wist zich ook in vocaal opzicht moeiteloos te onderscheiden. In 2008 verscheen vervolgens het wederom met Rick Rubin gemaakte Home Before Dark, dat minstens net zo wist te overtuigen als het album da er aan voorafging.

12 songs en Home Before Dark hebben misschien niet dezelfde status als de albums die Johnny Cash maakte met Rick Rubin, maar laten wel horen dat Neil Diamond een geweldige zanger en een prima songwriter is. Ingeklemd tussen nog meer kerstalbums maakte Neil Diamond in 2014 nog een uitstekend album. Melody Road werd niet gemaakt met Rick Rubin, maar met topproducer Don Was, die Neil Diamond ook wist te inspireren tot een van zijn betere albums.

Neil Diamond is inmiddels 85 jaar oud en inmiddels echt met pensioen, maar deze week is toch nog een nieuw album van zijn hand verschenen. Echt nieuw is Wild At Heart niet, want het bevat restmateriaal van de sessies met Rick Rubin die in 2008 zouden leiden tot Home Before Dark.

De songs op Wild At Heart worden vooral ingekleurd met gitaren en af en toe de keyboards van Benmont Tench. De muziek op het album is redelijk sober, want alles draait op Wild At Heart om de stem van Neil Diamond. Die stem klonk in 2008 nog fantastisch, waardoor Wild At Heart, net als 12 Songs en Home Before Dark in vocaal opzicht een ijzersterk album is.

Neil Diamond koos vast de beste songs uit voor het album uit 2008, maar de kwaliteit van de songs op Wild At Heart valt zeker niet tegen. Sterker nog, ze drongen zich bij mij verrassend makkelijk op. Ik had in de late jaren 70 en vroege jaren 80 niet verwacht dat ik nog eens met plezier naar de stem van Neil Diamond zou luisteren, maar Wild At Heart is echt een zeer aangenaam album. Erwin Zijleman

Neil Diamond is een American Legend met een prachtige bariton stem en dan ook nog een zeer begenadigd liedjesschrijver waar velen vele hits mee gescoord hebben, zoals "Red Red Wine" door UB40 en "I'm a Believer" door The Monkees.

Zijn nummer "Sweet Caroline" was een ludiek moment in The BIg Bang Theory met Amy en Howard PA PA PA, het nummer is zelfs sinds 2020 geadopteerd door de fans van het Engelse voetbalteam. Je hoeft het nummer maar eens te horen en je kunt zo het sub-refrein meezingen (geen tekst nodig om te onthouden - dus werkt in elk land).

Hij wat mij betreft een beetje de tegenhanger van Al Stewart, al heeft die dan wel een eigen genre toegeschreven gekregen : historische folk (als ik me niet vergis). Maar de verhalende en vertellende manier van zingen in zijn rustige nummers doen aan Al Stewart denken.

Dit is een prima album, waar dan geen knallers op staan of masterpieces zoals "Love on the Rocks", "I Am....I Said", "Forever in Blue Jeans", "Song Sung Blue" en zo zijn er nog wel 20 te noemen inclusief het anthem "America". Pak een uitgebreid greatest hits album van Neil Diamond en je hoort waren andere acts hun nummers vandaan hebben gehaald in de periode 1970 - 1985: "If You Know What I Mean".

En dit album is fijn voor de rustige momenten.