Rolling Stones - Foreign Tongues (2026)

Gezien je stemmen bij Let it Bleed, Sticky Fingers en Exile lijkt me de conclusie dat je goed bent ingestapt. Gezien je waarderingen van 2,5-3,0* lijkt het me tevens dat de Stones jouw band niet zijn.

Misschien een gek idee maar wellicht past Their Satanic Majesties Request een beetje bij jouw smaak. (Net even naar je top 10 gekeken) Bijvoorbeeld: Citadel of 2000 Light Years from Home

Bedankt voor de tips iedereen

Voorganger Hackney Diamonds was zeker geen slechte schijf en afgaande op de eerste songs, zou het mij niet verbazen als het nieuwe album dat niveau aan zal tikken.
Natuurlijk heb je azijnpissers die vinden dat de band allang had moeten stoppen, luisteraars die denken dat de heren een volledig nieuwe sound eigen maken of hopen op een hoop inventieve snufjes.
Dat is natuurlijk allemaal onzin.
Jagger en co weten natuurlijk heel goed waar hun kracht ligt. Dat is natuurlijk bluesy rock n' roll in een fijn zittend jasje waar de energie van afdruipt.
Wat met name opvalt zijn de vocalen van Jagger, waar de jaren flink vat hebben gekregen op de stembanden van generatielegende McCartney, klinkt Mick nog steeds als een nachtegaal.
Hoewel de creatieve periode van de heren voor mij eind jaren 60, begin jaren 70 lag - met als uitschieter Goats Head Soup - ben ik vrijdag wel benieuwd hoe het overige songmateriaal van Foreign Tongues klinkt.

Ook ik ben benieuwd! Ik hoop gewoon dat Rolling Stones ons op een lekker nieuw album trakteert. Niets meer maar zeker ook niks minder. Een album dat een glimlach op je gezicht tovert zal ik maar zeggen. Ik heb er wel vertrouwen in.
Mijn liefste echtgenote en ik mogen nog op vakantie naar het zonnige, warme Zuiden. Een eind rijden met onze 14 jaar oude Suzuki Swift. In dat trouwe, onverslijtbare vervoermiddel zit nog een cd speler. Deep Purple's "Splat!" en "Foreign Tongues" mogen mee op vakantie. Met deze twee albums om beurt in de cd speler wordt de 1400 km lange rit een appeltje, eitje.
Nou vooruit, om geen echtscheiding te forceren mag ABBA of Boney M ook een keer worden gedraaid, tenslotte ben ik ook de rotste niet .

Zojuist de reeds 4 uitgegeven tracks beluisterd....

Ik mis de rust en het ademen van 'de belangrijkste noten die niet gespeeld worden' zoals de vroegere beste nummers van de Stones uit de jaren 60 en 70.
Jaggers loepzuivere falsetto lijkt mij onmogelijk zonder kunstgrepen.
Ik mis de 'swing' en 'looseness' in de tracks.
Het gebrek aan dynamiek en ademruimte is het gevolg - volledig gladgestreken door de studio-machine produktie: Eén muur van geluid.....

Ik vind dit zo'n dooddoener.. het is 2026... de mannen zijn rond de 80.. heel realistisch is deze verwachting toch niet meer?

Tjonge die mannen zijn allemaal oudjes. Dat wat je mist kan je zo terugluisteren op Stones albums die je al kent. Ik vind het leuk dat ze in de winter van hun carrière nog met zoveel plezier nieuwe muziek uitbrengen. En ja, Andrew Watt die verantwoordelijk is voor het geluid smeert alles lekker dicht, maar vergis je ook niet; naar jaren 70 albums kijken en luisteren we nu met nostalgie, terwijl die vaak gewoon ook brak klinken op een beetje goeie geluid set. Niet allemaal natuurlijk ( er zijn uitzonderingen) maar er is veel 70/80's spul waarvan ik vurig hoop dat die nog eens opnieuw fatsoenlijk gemixed en gemasterd worden. Lang verhaal kort: het is smaak, nostalgie en zelfs per muziekgenre afhankelijk hoe een album klinkt. Nog los natuurlijk van of de liedjes goed gecomponeerd zijn.

Ik vind jullie visie en zienswijze, vinylbeleving en lennon, wel verhelderend - ik persoonlijk blijf (te) vaak steken in mijn eigen visie, ik ken mezelf inmiddels goed genoeg . Feit voor mij blijft echter overeind dat ik de 60's albums het meeste waardeer, wat niet wil zeggen dat ik de overige albums slecht vind.

Overigens beluister ik 60's en 70's albums niet om de nostalgie, maar gewoon omdat die decennia mij het meest aanspreken qua muziek.
Albums van de 80's and beyond kan ik ook hoog waarderen; kijk mijn stemgedrag, 4-4.5-5 ☆, goed-beter-best.....

Hans Brouwer, bedankt voor je opmerkzaamheid inzake de spelling van 'vind' zonder t; altijd een blind spot geweest bij mij....

Graag gedaan DeKip!

Misschien overmacht, .... zoiets als dyslexie?

Maakt niet uit. Vergissen is menselijk. Pas wanneer je je meer vergist dan menselijk is, heb je een probleem .

Ik hoop oprecht DeKip dat je vanaf morgen toch met veel plezier naar "Foreign Tongues" gaat luisteren. Een nieuw album van Rolling Stones is tenslotte toch wel iets om naar uit te kijken....

Is je vergissen meer dan menselijk een probleem?
Imo maken derden er een probleem van.

Laten we hier maar niet te veel tappen uit het vaatje dat intelligentie en of het intellectuele heet, want dat zorgt pas echt voor problemen in de wereld; het zijn beide namelijk eilandjes in een zee van levenswijsheid....

Moet het niet 'The Rolling Stones' zijn meester?

Te oud om je in nieuwe muziek te verdiepen? Dat klinkt wel erg treurig. Ik ben 65, maar verdiep me elke dag in nieuwe muziek en kom regelmatig pareltjes tegen, ook in dit genre.
Dan mis je toch wel heel veel hoor......
Met deze nieuwste stones of DP is niks mis, maar je als consument blijven ontwikkelen houdt je jong.
Kom op Hans......ga op opdenkingstocht met nieuwe (oude) muziek hier aangekondigd op MM. Je kan het!

Dan zou je het in deze zin de Rolling Stones kunnen zeggen. De band staat bekend om Rolling Stones, niet om The Rolling Stones.

Jongeman, bestudeer de hoes van "Foreign Tongues" en je zult je realiseren dat je de vraag zelf had kunnen beantwoorden...

Mag allebei volgens mij maar dat helemaal terzijde.

Wordt het niet tijd dat hij verschijnt? Want dat zenuwachtige gebrabbel vooraf hier is geinig en begrijpelijk, maar ik word er niet bepaald rustiger van. Morgen de roze "special – jaja – edition" vinyl op de deurmat en benieuwd naar jullie recensies.

Nog een laatste noot van mij in dit slotakkoord: Officieel according de jurist van de Stones is de band geregistreerd onder de naam 'The Rolling Stones'. Geen misverstand of discussie mogelijk... En idd staat er op meerdere albumuitgaven of 'Stones' of 'Rolling Stones'.

Zoals ik bij het vorige album al schreef zijn de Stones al jaren aanwezig in mijn muzikale spectrum. Al vanaf toen ik een kind was in de jaren '70.

En net als Hackney Diamonds is dit weer heerlijk (ook het groene vinyl klinkt heel goed, wat tegenwoordig ook maar afwachten is).

Al bij de opener Rough and Twisted veer ik op: rauwe, bluesy rock en een Jagger die ondanks zijn hoge leeftijd nog prima van leer kan trekken en ook zijn kopstem zoals in Jealous Lover is nog steeds dik in orde,

De singles had ik vooraf niet beluisterd, maar ook die bevallen prima. Het is een uur lang genieten van een band die al zo lang meegaat en nog steeds weet te leveren. Sterker: dit behoort zeker wel tot hun betere werk wat mij betreft. Natuurlijk wel erg vroeg om die conclusie te trekken wellicht, maar dit is gewoon niet te veel poespas en puur Stones zoals ik ze graag hoor en die spuuglelijke hoes vergeet ik dan maar.

En Robert Smith? Ja, die schijnt mee te doen op Divine Intervention. Op dit bluesy rocknummer speelt ie gitaar (Steve Winwood is te horen op piano, wat ie op meerder nummers doet). Fijn dat we dat meegedeeld krijgen, want anders zouden we het niet weten. Paul McCartney is te horen op bas (Covered in You). Charlie Watts doet nog mee op Hit Me in the Head en Bruno Mars mag de koeienbel hanteren op Never Wanna Lose You.

De Amy Winehouse cover You Know I'm No Good is aardig, maar niks overtreft het origineel wat mij betreft. Deze versie is nogal lomp.

Hou je van The Stones dan ga je dit ongetwijfeld een uitstekend album vinden, ben je geen liefhebber dan hoef je deze niet te proberen want het is Stones pur sang met de nadruk op hun bluesy kant en een vrij hoog, gejaagd tempo (Hit Me in the Head).
Zelf ben ik behoorlijk enthousiast over Foreign Tongues (met een mooi slotakkoord in de vorm van Chuck Berry's Beautiful Delilah).

Wat een mooie plaat. Ik heb hem inmiddels helemaal beluisterd.

Ik beluister hem momenteel, bezig met track 2; het klinkt idd als 'The Rolling Stones'.

Prima plaat. Niets meer, niets minder. De verrassing dat deze krasse knarren het nog zo achteloos uit de mouw schudden is nu minder groot dan bij hackney diamonds, maar daar doet ie nauwelijks voor onder. Back in your life vind ik vooralsnog het hoogtepunt.

Volledig mee eens.

Prima album verder. Some Of Us en Back In Your Life maken bij de eerste luisterbeurt de meeste indruk.
Dikwijls wordt gerefereerd naar de hoge leeftijd van de mannen, maar vroeger (opa vertelt) waren er heel wat jazz muzikanten die tot hoge leeftijd uitstekende muziek maakten.
Maar dat Mick Jagger op deze hoogbejaarde leeftijd dit geluid kan voortbrengen is wel benijdenswaardig.

Ga het album zeker vaker beluisteren en dan volgt de waardering in sterretjes (voor wat het waard is).
In ieder geval een ruime voldoende (en die haalde ik als 16-jarige al zelden, laat staan als 80-jarige….)

Een meer dan prima opvolger van Hackney Diamonds. Het klinkt nog steeds als The Stones, maar in een moderen jasje en met meer speelplezier dan op de jaren 90 albums en A Bigger Bang, die vaak toch wat plichtmatig overkwamen.

Ruim een uur genieten; Favoriete tracks op dit moment Rough & Twisted, Side Effects en Hit Me In The Head.

Oh dat is dan weer een tegenvaller

4* in de Volkskrant en het AD:

Vier sterren voor 25ste album Rolling Stones: al bij het aftellen hoor je dat rocklegendes er zin in hebben

DPG Media Privacy Gate - ad.nl

Wat een fijne 1e indruk!! Heerlijk, inderdaad iets minder gepolijst, en de cover van Amy mag er gewoon ook zijn! Ik vind t een lekkere plaat!

Het openingsnummer "Rough and Twisted" is het best van dit album, die smerige live-in-the-studio opnames hadden ze met meer nummers mogen doen. Alleen "Hit me in the Head" komt in de buurt van die energie met Charlie Watts achter de drumkit en wat hulp van Don Was. Op "Back in my Life" mag Ronnie nog één keer even lekker overstuurt zijn gitaar laten soleren.

Wel fijn dat die harmonica vaker van stal wordt gehaald, zoals op de Winehouse cover.

Is wel schrikken als je de hele waslijst op Wikipedia ziet van iedereen die "additional enginering" deed of als "studio personnel" genoemd worden, er staan blijkbaar 2 elftallen personeel in de studio bij de opnames !? Hoe zou dit klinken als we naar de demos hiervan luisteren...? Ben dan ook benieuwd of dit live überhaupt klinkt, je mag hopen zoals op het openingsnummer maar van wanneer waren die opnames...2021 of (veel) eerder ?

En de nummers waarop Keith de leadvocalen doet... dat kan je nog net aan zingen noemen.

Voor mij had het album ingekort mogen worden met minimaal 3 of 4 nummers. Ben nooit een echte Stones fan geweest, alleen van de hit singles uit de 70s en 80s. En dit is geen slecht album en de eerste indruk is okay, wel minder dan hun vorige album, met uitzondering van het openingsnummer. Dat is het best van de 2 albums samen.