Ja die video had ik ook gezien voorafgaand aan het concert. Ik keek gelijk heel anders naar haar gisteren. Wat een power ook.

Ik sluit me aan bij alle lovende kritieken. Wat een magisch mooie show van Rosalía. Binnen vijf minuten al vochtige ogen bij Reliquia. Zo prachtig !

Het kleine minpuntje van aERodynamIC onderschrijf ik ook. Het gehalte 'geklets tussendoor' had iets minder gemogen. De biecht, de gesprekjes voorafgaand aan Sauvignon Blanc en de Art Cam (alle drie vrij dicht op elkaar) haalden de magie eventjes weg. Gelukkig kwam die gauw weer terug, want tijdens de drie nummers erna stond Rosalía op een paar meter afstand van me vandaan, wat de beleving nog iets intenser maakte.

Een prachtige avond. Wat kan muziek toch een feestje zijn.

Eens met voorgaande. Muzikaal waanzinnig, gave choreografie ook. Het geklets had iets minder gekund, maar het was nog niet zo erg als bij Raye...

Big Thief was ook waanzinnig trouwens.

Nu we het toch over het orkest hebben, wat moet ik me daar eigenlijk bij voorstellen. Hoeveel van de muziek werd zo grofweg door het orkest gespeeld? Zitten natuurlijk best wat elektronische elementen in de muziek, dus ben wel benieuwd hoe ze dat hebben georganiseerd.

Denk dat we het orkest niet al te grote rol moeten toebedelen. Ik had de indruk dat ze het een en ander hier en daar flink extra hebben aangezet met hun inbreng. Tijdens de rave bij Berghain waren ze alleen aan het meedansen bijvoorbeeld. Het geluid kwam daardoor wel extra binnen vond ik, dus ze voegden zeker wat toe. Niet een hoofdrol (zoals je in het verleden zag bij artiesten als Tori Amos of Rufus Wainwright waar het orkest een heel belangrijke rol speelde) maar meer ondersteunend.

En door ze midden in de zaal (in het kruis) te zetten is het ook extra show natuurlijk.

NRC ruimt pagina 3 volledig in voor een (mooi) verslag van haar concert. Dan heb je het vrij goed gedaan, lijkt me.
(Van Paul Simon trouwens een recensie in de cultuurbijlage).

Potverdorie, daar heb je gelijk in, ja. Lenker is een geweldige frontvrouw!
Met mijn dochter geweest, Big Thief is ook heel erg muziek van haar generatie, dat merkte je wel in de zaal ook. Ik word een ouwe man, vrees ik...

Ja, uit de reacties om me heen merkte ik ook wel dat ze echt een boegbeeld is. Geen idee waarvoor precies, maar mooi om te zien. En dat ik inmiddels bij veel concerten bij de ouderen behoor: het zal.

Gisteren trompettist Ambrose Akinmusire met het Brussels Jazz Orchestra gezien in de Concertzaal in Tilburg. Toffe combinatie. Samen spelen ze stukken van Miles Davis en alles om hem heen (Herbie Hancock, Gil Evans, Wayne Shorter o.a.). Ik ben te weinig Miles- of jazzkenner om in de nieuwe stukken die gespeeld werden iets te herkennen, maar mooi en geslaagd was het zeker. Ambrose is één van mijn hedendaagse favorieten en nadat hij er even in moest komen, was hij lekker op dreef zoals altijd. Wel als solist van de avond de enige, met soms de pianist, die iets verrassends deed. De dertien extra blazers van het BJO was wel indrukwekkend moet ik zeggen. Krachtig. De enige keren dat ik zulke grote jazzgezelschappen zag spelen, was ooit bij evenementen als een Bevrijdingsfestival en dan speelden ze kitscherige popmuziek. Dit was gewoon erg goed. Meestal vind ik de Concertzaal in Theaters Tilburg enorm kil en sfeerloos, maar de in totaal zeventien heren zorgden voor de juiste muzikale ambiance. Sympathieke bandleider ook (Lennert Baerts) die tussendoor wat uitleg en stukjes historie meegaf.

Lotte Walda in Nijend24 in het Drenthse Anderen. Een aangename verrassing. Lotte staat op MM met één album maar ze heeft eerder al eens een mini-CD (Sunflower) uitgebracht. Een tweede volledig album is bijna af en kon gisteren ge-preorderd worden. Voor wie van dromerige folk houdt.

Rosalía 22 en 23 april Ziggo Amsterdam

Op een wonderbaarlijke wijze had ik tickets kunnen krijgen voor beide dagen en ook nog eens voor een normale prijs. En als ik niet zo beroerd was geweest van de zware tandartsbehandeling van vrijdag, had ik waarschijnlijk een nier verkocht en was ik ook nog naar de show in Antwerpen gegaan. Nog steeds ben ik aan het nagenieten en zit ik me af te vragen wat ik beide avonden heb meegemaakt.

Want, zoals al eerder hier gemeld door andere MM-leden, was het een hele bijzondere ervaring. Het was wat mij betreft een bizarre cocktail van Jesus Christ Superstar, Beethoven, Bad Bunny, Belle Pérez, Prodigy, Celine Dion en Lady Gaga. En dat ook nog eens met de charme van Elvis. Want behalve dat het natuurlijk een hele strakke en gelikte show is, waar over ieder detail is nagedacht, weet Rosalia ook gewoon het leuke en spontane buurmeisje te zijn, die continu contact met het publiek zoekt.

Voor mij persoonlijk hoeft dat niet zo (ben meer van de Sigur Ros bloedgroep, vooral de muziek het woord laten doen), maar ik merkte dat veel toeschouwers het erg konden waarderen. Of te wel, absoluut een topconcert, een schoolvoorbeeld voor andere artiesten en beide avonden ging ik dan ook zwaar onder de indruk naar huis.

Holy shit. Gisteren omver geblazen door Apollo Brown met Guilty Simpson en Journalist 103. Ik ben sowieso groot fan van de beats van Apollo en die gruwelijke samples en keiharde drums door een geluidssysteem van een poppodium, wow. Was nog nooit in Stage 2 van Patronaat geweest, maar die setting hielp ook mee aan deze supervette avond. Knus, vol zaaltje. Bakken energie van alle drie de heren uit Detroit. Anderhalf uur lang hoofdknikken en geregeld kippenvel bij weer een favoriet die voorbij kwam. Guilty was feller dan ooit, leek oprecht te genieten van de hype zaal. Journalist 103 ook erg goed, had ik nooit eerder gezien, maar grote kans dat ik de tracks van album Gas Mask (15-jarig bestaan werd gevierd) nu met nog meer plezier ga draaien. Suppervette avond en bij deze belofte aan mezelf om elke keer als Apollo Brown naar NL komt, proberen erbij te zijn.

De Belgische groep Slow Pilot speelde een show ere van Jeff Buckley. Ze speelde het hele Grace album met daarnaast nog aanvullende nummers van andere albums en twee eigen songs. Af en toe werden er fragmenten van Jeff Buckley zelf getoond.
Ik heb Jeff helaas zelf nooit gezien, maar het concert van Slow Pilot klonk prachtig.

Gisteren Rico gezien in de Hall Of Fame in Tilburg.
Beetje gemengde gevoelens. Eerste kwartier was ik duidelijk niet klaar voor de paar nieuwe tracks. Ik vond het allemaal maar gek gefreak en weinig overtuigend gerapt ook. Na de beats van Apollo Brown een dag ervoor moest ik even schakelen zeg maar.
Door een paar tracks van het album Irie uit 2014 kwam de sfeer er beter in en nadat Rico een spoken word voordracht voor z'n kinderen deed, leek hij zelf enigszins bevrijd en los. Daarna wist hij me dan toch weer te pakken met zijn creatieve flows en teksten, geweldige live raps, sympathieke uitstraling, gekke tracks, een blokje Opgezwolle-klassiekers en een mooie dosis energie.
Ik denk dat het hem qua ambiance zal zijn tegengevallen in een matig gevulde zaal waarin het publiek ook nog eens vrij rustig was, maar uiteindelijk toch een zeer vermakelijk optreden. Wat betreft zijn nieuwe werk wacht ik rustig de releasedatum van 5 juni af, was niet meteen overtuigd bij de meeste nieuwe tracks, dus vinyl vooralsnog laten liggen.

Glen Hansard in TIvoliVredenburg Utrecht.
Hij speelde weer een set van meer dan 2 uur. Een mooie mix van rustige folksongs en gitaaruitbarstingen zoals we dat van Frames gewend zijn. Ook een paar verborgen covers tussen door die niet op de setlist stonden.

Wat een beleving heeft die Hansard toch voor zijn muziek, elke keer weer perst hij er alles uit.
Ook gisterenavond. Mooie interactie met het publiek ook weer. Stelt wat dat betreft nooit teleur. Vakman.

Ook ik heb fantastisch genoten. Juist de afwisseling, gecombineerd met het hoge niveau maakte het een bijzonder geslaagd concert. Ging er heerlijk in op.
Uit een soort misplaatst schuldgevoel (en stiekem uit de behoefte het nog een keer te beleven ) over zijn oproep om vooral in Groningen te vertellen dat hij is 'Passing Through' omdat de kaartverkoop erg slecht hier gaat (wie verzint dan ook om op Bevrijdingsdag op te treden) overweeg ik toch sterk om dinsdag weer te gaan!

Great Lake Swimmers speelde weer in Utrecht. dit keer op 4 mei net na Dodenherdenking. De zanger Tony Dekker bezoekt vaak Nederland want hij heeft Nederlandse voorouders en hier nog familie wonen die ook aanwezig was.
Ze speelde veel van zijn laatste album. Ze vierde dat ze een gouden album hadden met het nummer Your Rocky Spine. Daar hebben ze dan wel 19 jaar over gedaan.

Zaterdag 09-05: Raymond van het Groenewoud, Stadsschouwburg Antwerpen

Na zijn sabbatical is Raymond terug voor 4 concerten "Archivaris 75 jaar Raymond". Antwerpen, Hasselt, Brugge en Gent. Enkel in Brugge zal ik niet aanwezig zijn (te ver voor een doordeweekse dag), maar bij de andere 3 concerten zit deze jongen vrijwel vooraan. De aftrap was in Antwerpen en Raymond had er zin in. Zijn vaste gitarist was er niet bij, maar de vervanger deed het meer dan prima (al miste hij wel de zware basstem van de eigenlijke gitarist). Raymond ging in de eerste set als een bezetenen door de nummers heen en nam amper adempauze. Absurd hoe fit en goed bij stem de oude meester nog is. De eerste paar nummers moest hij duidelijk weer even wennen na zijn afwezigheid, maar al snel had hij het goede gevoel te pakken. Met zijn humor en heerlijke opmerkingen werd het publiek (opvallend veel jongeren) goed betrokken bij de show. Na de pauze ging het helemaal los en Raymond speelde 50 minuten langer dan geprogrammeerd stond. De staande ovatie was oorverdovend en Raymond kwam zelfs terug het podium op omdat het applaus niet wilde stoppen (ik denk dat velen vrezen dat dit misschien wel de laatste keer Antwerpen was). Hij keerde, licht geëmotioneerd, terug en zei dat deze ontvangst hem heel veel deed. Hij sprak zijn dank uit en eindigde met: "ik heb ook slecht nieuws, dit was wel écht ons laatste liedje." Is niet erg Raymond, je speelde al bijna een uur langer en ik zie je komende zaterdag toch weer in Hasselt .

Zondag 10-05: Lady Blackbird, Muziekgieterij Maastricht

Het voorprogramma werd verzorgd door de jonge Limburgse Ruby Mus. Totaal niet mijn ding, maar ze had er duidelijk veel plezier in. Toen was het ongeveer een uur daarna tijd voor de Lady zelf. Haar opkomst is imposant; in een weinig onthullend pakje en bijzondere creatie op haar hoofd betrad ze het podium om meteen de toon te zetten. Wat een stem, wat een stage presence en wat een fantastische persoonlijkheid.

Het hele optreden bestond eigenlijk voornamelijk uit ballads waarbij een aantal wel behoorlijk hard binnenkwamen. Lady had er zin in en benoemde dat dit de laatste avond van haar uitputtende tour was. Gelukkig zat ze vol energie en had ze een ongelooflijk goede band bij zich (vooral bassist en drummer staken er bovenuit). Waar Raymond van 20.00 tot 23.00 speelde, moesten we het bij Lady Blackbird met nog geen 90 minuten doen. 90 indrukwekkende minuten, dat dan weer wel. Bij het afscheid nemen barstte ze in tranen uit, en aangezien toch al iedereen uit haar hand at dankzij een prachtig optreden werden de emoties overgenomen door mensen in het publiek.

Mooi, intiem en indrukwekkend optreden.

Ik was bij beide concerten.

Big Thief: 4,5* (Afas Live)
Rosalia: 5* (Sportpaleis)

Adrianne Lenker en Rosalía waren allebei geweldig.

Rotterdam Hiphop Festival gisteren in de Maassilo. Eerste editie, hopelijk volgen er meer.
Lloyd Banks deed me niks, want die presteert het om live altijd alleen maar uit zijn G-Unit jaren te putten. Deze keer wel met wat meer energie dan vorig jaar in Breda, maar ik blijf het vreemd vinden hoe hij bijna twee verschillende persoonlijkheden heeft tegenwoordig. Op plaat voor de bars en puur rappen, live voor de clubhits uit de jaren nul.
M.O.P. was genieten. Billy Danze en Lil Fame knallen nog even hard als 20 jaar geleden en hoewel er denk ik geen track van daarna meer in hun setlist is te bespeuren, kan ik volop genieten van hun klassiekers. Cold as ice, Calm down, Downtown swinga en natuurlijk Ante up zijn hoogtepunten. En de chemie tussen die 2 is wel echt ongeëvenaard met het chaotisch door elkaar heen schreeuwen wat toch resulteert in die dikke M.O.P. sound.
Redman is live altijd goed, zo ook nu. De enige die wel nieuwe shit liet horen, van zijn Muddy Waters Too. Het zijn vooral de klassiekers die het goed doen natuurlijk, maar hij is live zo'n geweldige MC dat eigenlijk alles altijd wel overkomt. Perfecte articulatie en stemgebruik, superveel energie en liefde voor z'n vak. De standaard crowdparticipatie en zichzelf op de borst kloppen met z'n goeie show mag wel een tandje minder. Vet hoe hij net als vorig jaar in Paradiso afsluit met een signeersessie on stage, maar ondertussen track na track blijft door rappen.
Overwegend dope optredens dus en wat betreft de sfeer, het echte hiphoppubliek, de energie, de locatie en het minimarktje met vinyl, cd's en merch ook weinig op aan te merken. Het karige aanbod eten en de belachelijke prijzen neem ik dan maar voor lief, zo'n grootafnemer ben ik gelukkig niet.