menu

Hier kun je zien welke berichten Stijn_Slayer als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Art Garfunkel - Across America (1996)

Alternatieve titel: The Best of Live

4,0
Het moet frustrerend zijn om Art Garfunkel te zijn. Je hebt één van de allermooiste stemmen uit de popmuziek, maar verder 0,0% muzikaal talent.

Noodgedwongen maar een solocarrière starten, opnieuw terend op andere songwriters. Helaas missen ook zij het talent van Paul Simon.

Ik keek vooraf even goed naar de hoes, even kijken of Paul Simon niet alsnog tevoorschijn kwam uit de linkerhoek.

We moeten het hier toch echt doen met Art, al komt James Taylor nog even langs. Toch blijkt al snel dat dat helemaal geen straf is.

Art zingt met een schitterende licht hese, soms bijna fluisterende stem, perfect om op weg te dromen. Het concert heeft een warme, intieme sfeer.

De cd begint aardig en het eerste hoogtepunt is er in de vorm van 'Scarborough Fair', dat ik zelfs de allermooiste versie ooit vind. 'A Poem on the Underground Wall' volgt, en is al bijna net zo mooi. Uiteraard wil ik ook 'Bridge over Troubled Water' en 'The Sound of Silence' noemen. Deze verbleken echter nog bij 'April Come She Will'.

Art heeft ook nog twee verassingen voor ons in petto: The Beatles cover 'I Will' past hem als gegoten. Een minder plezante verassing is het opdraven van zijn 6 jarige zoontje tijdens 'The 59th Street Bridge Song (Feelin' Groovy)'. Je bent wel Art Garfunkel hè. ''Kun je je dit wel permitteren'', had ik me afgevraagd als ik in zijn schoenen stond.

Ondertussen ben ik uiteindelijk toch het eerder besproken probleem tegengekomen. 'All I Know', 'Bright Eyes', 'Grateful' en 'Goodbye, My Love' zijn dan wel niet echt slecht, maar ze zijn toch wat gladjes, zwijmelend, te soft en ze vervelen snel. Naast de door Paul Simon geschreven nummers is het kwaliteitsverschil schrijnend.

Zo blijft 'El Condor Pasa' gewoon overeind, ook al doet Paul niet mee, en is dit arrangement wat minder geslaagd. Deze nummers hebben van zichzelf een bepaald niveau, en dan moet je wel erg je best doen om dat om zeep te helpen.

Vier nummers kun je beter skippen. Dan concludeer ik dat Art ruimschoots geslaagd is. Met deze cd zal de 'oudere' fan daarnaast ongetwijfeld een mooi stukje nostalgie in huis halen.