menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van musician. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2017, februari 2017, maart 2017, april 2017, mei 2017, juni 2017, juli 2017, augustus 2017, september 2017, oktober 2017, november 2017, december 2017, januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018

Styx - The Mission (2017) 4,0

25 juli 2017, 16:09 uur

Het is grappig te constateren dat Styx in 2017 weer helemaal heeft teruggegrepen naar het oude idioom.

Alles wat de oude DeYoung werd verweten, thema-albums (zoals er waren Paradise Theatre (teloorgang Amerikaanse theaters) en Kilroy was here (moral majority verbiedt rockmuziek), zijn orgeltje, het is allemaal weer uit de kast getrokken. Behalve DeYoung zelf uiteraard, zijn vocalen komen van een lookalike vocalist, Lawrence Gowan.

Even in de herinnering, de twee officiële voorgaande Styxalbums, ook al zonder DeYoung, waren de Big Bang Theory (2005) en Cyclorama (2003) en werden bepaald niet goed ontvangen, mag ik het zo voorzichtig uitdrukken. Ook hier de laagste waarderingen van alle Styx albums op de site.

En dus moest de koers, moest schoorvoetend erkend, naar het verleden worden gewijzigd.

De aftrap daarvan, waren de live concerten waarbij de albums The Grand Illusion en Pieces of Eight volledig werden afgespeeld en waarvan een prima verslag is verschenen, dat ik ook graag hoog wil waarderen.
Daarmee heb je natuurlijk nog geen nieuw album dat recht doet aan de gekozen richting.

Dat vergde enige tijd, wat de mannen uiteraard is gegund. En dat betaalt zich uit, de nummers zijn op zich prima en passen ook volledig in het bekende repertoire. Dat verklaart ook gelijk een veel beter gemiddelde.

Maar terug naar de oude koers betekent, als je consequent bent, dat daarmee de oude kritiek van het duo Shaw/Young op de geëxcommuniceerde DeYoung automatisch komt te vervallen. Want ook Gowan zingt bij tijd en wijle zijn rockballad (The Greater Good).

Ergo, het geheel is zelfs wat minder stevig dan ik had vermoed, en ook nogal een beperkte rol voor James Young, maar op zich een hele verademing ten opzichte van de twee voorgaande albums.

» details   » naar bericht  » reageer  

Joe Walsh - There Goes the Neighborhood (1981) 2,5

25 juli 2017, 15:14 uur

Je kunt je wel eens afvragen, of de motivatie na een erkend meesterwerk en een commercieel megasucces (Walsh met Hotel California als lid van de Eagles) nog wel aanwezig is.

Gebrek aan motivatie, gemakzucht (alles wat je uitbrengt wordt toch wel automatisch verkocht, het zijn de jaren '70 en '80), gebrek aan concurrentie, verslavingsproblemen. Het zijn allemaal geen zaken die er toe leiden dat een artiest tot het uiterste gaat om artistieke hoogstandjes af te leveren.

Walsh solo is geen uitzondering. De kritiek op het The Long Run album van The Eagles (1979) wordt niet (bewust) ter harte genomen.

De band zou uit elkaar vallen en 28 jaar niet met nieuw werk komen (werd 2007). In de periode 1981-1992 leverde Walsh een zestal albums af, die alle niet hebben geleid tot prestigieuze muzikale onderscheidingen. Daarna werd het stil, tot hij met zijn haren weer bij de Eagles werd gesleept, een jaar of 15 later.
Met een jarenlange alcoholverslaving uit de goot gehaald, zou Don Henley later erkennen.

De tijd is voor Joe Walsh wel eens anders geweest, namelijk ten tijde van de James Gang en zijn eerste solojaren.
Maar hier in 1981 ontbeert het aan branie, werklust en creatief vermogen, het is onder de maat.

Hij is er later overigens allemaal weer bovenop gekomen en heeft, naast acceptabel Eagle-werk in 2007, in 2012 weer een goed solo-album afgeleverd. Maar dat maakt There goes the Neighbourhood er niet beter op.

» details   » naar bericht  » reageer  

Aretha Franklin - The Best Of (1984) 4,0

10 juli 2017, 06:47 uur

stem geplaatst

» details  

Bee Gees - One (1989) 2,5

2 juli 2017, 10:46 uur

Ik kan hier in de basis snel klaar mee zijn: elk verrassingselement is wel verdwenen bij de muziek van de
Bee Gees op dit album.
Ook voor Bee Gees begrippen.

En elk nummer inwisselbaar, het is één en dezelfde muzikale brei die er op je afkomt en saaie pop is dan ook een terechte conclusie.
De broers hebben wel betere albums achter hun naam staan.

» details   » naar bericht  » reageer  

Paul Young - The Secret of Association (1985) 4,0

1 juli 2017, 10:17 uur

Ik weet nog goed, dat Paul Young werd uitgejouwd, als voorprogramma van Genesis, ik meen in 1986. De man werd met zijn muziek en vooral door zijn poppy album No parlez niet voor serieus aangezien of eigenlijk aangehoord.

Hij had de ondankbare taak met iets te moeten komen dat aangenaam voor het oor zou moeten zijn voor rockdino's van symfonische huize en daarvan had hij niks in zijn oeuvre. Het boterde gelijk al niet vanaf de eerste noot.
De messen waren ook al geslepen, het publiek had nog wat appeltjes te schillen met de hoofdact van de avond. Het was slecht weer, Young was niet goed bij stem en het geluid was abominabel. Dus vermoedelijk zal dit één van zijn slechtste concertherinneringen ooit zijn geweest.

En dat, terwijl hij juist zo'n boeiende stap had gemaakt in zijn muzikale ontwikkeling. Want waar No Parlez een popplaat met af en toe een zelfs een romantische inslag is, wordt op opvolger The Secret of Association uit een geheel ander vaatje getapt.

Volwassen, stevig, een goede vaart er in en Young goed bij stem. Gedurfd, omdat een direct vervolg op No Parlez vermoedelijk makkelijker zal zijn geweest en commercieel aantrekkelijker. Bovendien had hij in waardering hoog gestaan bij een grote groep liefhebbers. Die afhaakten toen Young de paden van No Parlez had verlaten. Aan de andere kant kwamen er, ook vanwege No Parlez, weinig nieuwe fans bij.

Die waardering die hij evenwel had moeten krijgen, is te weinig geweest. De gewaagde stap heeft zijn carrière niet omhoog gestuwd maar had juist het tegenovergestelde tot gevolg. Maar ik wil daar alsnog 30 jaar later helemaal niet kinderachtig over doen. Ik zie dat dit uiteindelijk ook zijn hoogst gewaardeerde album op onze site is.
Dat lijkt mij dan terecht.

» details   » naar bericht  » reageer