menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van musician. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2017, februari 2017, maart 2017, april 2017, mei 2017, juni 2017, juli 2017, augustus 2017, september 2017, oktober 2017, november 2017, december 2017, januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018

DMA's - For Now (2018) 3,5

25 juni, 08:22 uur

De overall laid backe aanpak van DMA's gaat mij op dit album te ver.

Het album begint fraai met de titelsong, komt halverwege nog met Do I need you know en het prima Break me, maar daarna is het met het bekende stevigere werk van DMA's zoals terug te vinden op het vorige album, ver te zoeken.

Ik heb alle sympathie voor de band maar er moet echt worden uitgekeken dat de zoetsappigheid geen ondergrens gaat doorbreken en de DMA's terecht gaan komen op het niveau boyband met popballad. Een grens zoals met In the Air en In the End toch wel gevaarlijk dicht wordt genaderd.

Ik heb eigenlijk geen idee waarom er behoorlijk zwaar op de rem is getrapt en er rigoureus is teruggeschakeld. De titel For Now mag wijzen op een tussenalbum, waar beter werk in voorbereiding is.

De ongerepte stem van zanger Tommy O'Dell, de composities en de productie geven het geheel nog een positieve wending.

» details   » naar bericht  » reageer  

Donna Summer - Endless Summer (1995) 3,5

Alternatieve titel: Greatest Hits, 24 juni, 19:24 uur

Er wordt heel wat ingekort en dus afgeraffeld. Vermoedelijk om het allemaal dan toch maar op 1 cd te krijgen.
Zo komt haar klassieker I feel love er wel erg karig van af.

Er zijn ook nog wel wat nummers weggelaten, zo startte ze in 1974 met het flonkerende The Hostage gevolgd door Lady of the Night.
Hoewel een compilatie dus beter kan, staat er feitelijk alleen maar bekend werk op dit overzicht. Tel daarbij het talent van Donna op, de mooie producties en de voortrekkersrol die Donna er mee kreeg, dat maakt het tot een aardig verzameld werk.

» details   » naar bericht  » reageer  

Johnny Marr - Call the Comet (2018) 5,0

21 juni, 21:14 uur

Dit is overigens wel precies een album dat klinkt zoals ik dat heel graag mag horen.

Het is de combinatie van catchy songs, ijzersterke melodielijnen en precies de juiste vaart er in. Het is zijn derde soloalbum sinds 2013 en gelijk ook de beste.

Om even op die leeftijd van Marr terug te komen. Ja, hij is van mijn generatie. Maar ik ken heel wat artiesten die zijn huidige leeftijd twintig jaar geleden al hadden en toen heel wat uitgebluster klonken dan Marr. Vocaal lijkt er ook helemaal niks aan de hand.
Of Johnny Marr weet het allemaal goed te verdoezelen, dat kan natuurlijk ook.

Een break van 25 jaar, vijfentwintig jaar van voorbereiding dus, schijnt wellicht ook te helpen. Dan kan hij de muziek dus ook gelijk nog meer dan twee decennia van katoen geven. Een slimme zet.

En een mooi interview met Johnny Marr bij NME

» details   » naar bericht  » reageer  

Don Airey - One of a Kind (2018) 4,0

11 juni, 20:46 uur

Lost Boys klinkt alvast erg naar Deep Purple.

Daar is Airey dan ook de toetsenist van, dus dat is niet gek. Helaas geen Ian Gillan met de vocalen anders had de rest van de band ook gewoon kunnen aanschuiven voor een volgend Deep Purple project.

Het opent ook al Deep Purple achtig met Respect.
De single Victim of pain een geweldige aanwinst in het genre.
Hoewel Airey natuurlijk bij DP rekening zou moeten houden houden met het schrijverstalent van anderen, dat hoeft dan weer niet bij een solo-album.

In ieder geval wordt er op One of a Kind gezongen door de huidige Nazareth vocalist Carl Sentance. Ook live staat de band z'n mannetje.

Een goed gevoel voor timing, geweldig inspelen op de wensen van de fanatieke Deep Purple aanhang, kan Airey niet worden ontzegd.

"Well, it’s Deep Purple and there is a Hammond there. There is only one way to go, really. Over the years, I have really worked on my sound, it didn’t just happen overnight. The first two, or three, years I was with the band, I was using Jon’s C3 and it was pretty knackered. I had it refurbished. It’s been put in mothballs now... I much prefer Hammond A-100’s, that’s my choice."

» details   » naar bericht  » reageer  

Young Gun Silver Fox - AM Waves (2018) 4,0

11 juni, 19:59 uur

Niet zo gek, buitengewoon radio vriendelijk en gemaakt met een echte feel voor muziek.

Wederom een hoog Steely Dan gehalte, hoewel de band van Becker en Fagen wat steviger was bij aanvang van hun carriere.
Maar wie niet zo scherp oordeelt en graag nog eens naar ware vervangers van dit duo wil luisteren, Young Gun Silver Fox is het antwoord.

Heb mij ook bij dit album geen minuut verveeld, ze klinken ook buitengewoon vertrouwd en professioneel. Ze moeten wel op blijven letten dat er nog af en toe nog wat te verrassen moet blijven voor de luisteraars.

» details   » naar bericht  » reageer  

Santana - Moonflower (1977) 5,0

5 juni, 21:31 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

» details  

Gruppo Sportivo - Great (2018) 4,5

4 juni, 07:59 uur

Alleraardigste comeback, jawel.
Oernederlandse altneratieve rockband, het is verbazingwekkend dat de band er in slaagt die kwalificatie al 40 jaar met ere hoog te houden.

Heel erg veel albums zijn er niet verschenen en niet elk album krijgt een hoog aantal sterren. Maar met Great is Gruppo Sportivo voor mij weer helemaal terug naar de periode Back to '78 en 10 Mistakes. Een hele prestatie uiteraard, je zou dat niet meer hebben verwacht.

Het begin is verreweg het beste, met de korte, puntige songs die in behoorlijke vaart voorbij komen. Interactie tussen Vandenburg en de dames Bonthond en Schip inzake zang lekker venijnig af en toe. Na Tub for Two worden de nummers wat langer, de tracks rustiger en uitgesponnen. En daarmee neemt ook gelijk de kracht van het album wat af.

Maar ik zou als band niet stoppen met het maken van nieuwe cd's. Er zit veertien jaar tussen met de vorige maar ik zou, als op deze voet verder wordt gegaan, graag nog een paar albums van Gruppo Sportivo voorbij zien komen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Mika - Life in Cartoon Motion (2007) 1,5

4 juni, 07:45 uur

stem geplaatst

» details  

UB40 - Promises and Lies (1993) 2,0

4 juni, 07:33 uur

Heel erg matig album van UB40.
Met warm weer mag ik graag wel eens wat opzetten van de band, maar Promises and Lies biedt treurige composities en slappe uitvoeringen.

Met als dieptepunt ongetwijfeld de uitvoering van Can't help falling in love, hoewel het nummer dat er voor zit, Reggae Music, ook hoog scoort op de ladder van deerniswekkend. Bob Marley draait zich om in zijn graf, zo'n titel bij dit nummer.

Voor het overige is het gemiddeld behoorlijk ver onder de UB40 middelmaat. De band klinkt uitgeblust en lijkt aan het einde van haar latijn. Dat het album eindigt met de track "Sorry" lijkt mij terechte excuses voor 47 minuten nikszeggendheid.

» details   » naar bericht  » reageer