menu

Hier kun je zien welke berichten Magick1 als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

I Blame Coco - The Constant (2010)

4,5
Het eerste stukje over I Blame Coco waarin Sting niet vermeld moet wordt moet nog gemaakt worden, en wie ben ik om hierop een uitzondering te maken? Daarom: Sting. Zo, nu hebben we dit al geklaard. Het belangrijkste is namelijk dat I Blame Coco een prima plaat heeft afgeleverd, die nergens gaat vervelen. Zelf ontdekte ik haar na haar concert op het Main Square Festival, het eerste optreden van de laatste festivaldag in Arras. Mijn I Blame Coco-kennis reikte niet verder dan de singles die op de Belgische radio werden gedraaid: namelijk Self Machine en Quicker. Voor het concert vertelde me iemand dat ze androgyn was, daarom verwachtte ik een soort manwijf op het podium. Maar wat een verschijning, toch wel een aparte schoonheid met een heerlijke rauwe stem. En als het visuele aspect meezit, dan krijg je ook al meer belangstelling voor het overige. En het overige, dat was muziek. De muziek sprak me genoeg aan om bij thuiskomst haar album te beluisteren. Het is een prima pop-album, maar ik moet toegeven dat zonder het live-optreden het me minder had aangesproken. Want ik begon op haar stem te letten, die toch wel erg mooi is. Deze stem verdwijnt soms in het commercieel geproduceerde popmuziek. Het beste voorbeeld hiervan is Caesar, de samenwerking met Robyn die ook als single werd uitgebracht. Het is de stem van Robyn die voor de pracht zorgt, de stem van I Blame Coco valt daarentegen niet op. Het hoogtepunt van dit album is echter de Neil Young-cover Only Love Can Break Your Heart. Wie de groten der aarde covert, begeeft zich op glad ijs. Veelal zijn dit covers die eerder afbreuk doen aan het origineel. I Blame Coco zorgt echter voor een schitterende versie, uit een andere gezichtspunt. Terwijl Neil Young eerder meelevend is, zingt I Blame Coco ‘How did it feel to be alone?’ met enige neerbuigendheid. Dit album zal echter nooit een klassieker worden, het zorgt toch voor heel veel leuke luisterbeurten. The Constant is dan ook een album waar een potentiële ster is opgestaan, die meer in haar mars heeft dan gewoon ‘dochter-van’ te zijn.

3,5* op een schaal van 4

Favoriete nummers: Selfmachine, Please Rewind, Only Love Can Break Your Heart

Justin Hurwitz - La la Land (2016)

Ik vind het wel verbazend dat City Of Stars de oscar voor beste song won, Another Day Of Sun lijkt me een veel beter nummer.