menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van RockAround. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2021, februari 2021, maart 2021, april 2021, mei 2021, juni 2021, juli 2021, augustus 2021, september 2021, oktober 2021, november 2021, december 2021, januari 2022, februari 2022, maart 2022, april 2022, mei 2022, juni 2022, juli 2022

Boudewijn de Groot - Voor de Overlevenden (1966) 4,0

28 april 2021, 16:40 uur

stem geplaatst

» details  

Glass Museum - Reykjavik (2020) 3,5

26 april 2021, 13:35 uur

stem geplaatst

» details  

Aki - Niobe (2021) 3,5

18 april 2021, 10:42 uur

Mijn bespreking op Luminous Dash:

In het tijdperk van de stomme film speelden muzikanten in de bioscoopzaal livemuziek bij de beelden die je op het scherm te zien kreeg. Niobe, de tweede ep van jazzcollectief Aki, geeft je het omgekeerde gevoel: wij nemen plaats in het rode pluche en terwijl de groep haar wonderlijke klanken laat horen, mogen we zelf de beelden projecteren op ons netvlies.

De Niobe uit de titel is een vrouw uit de Griekse mythologie die in steen veranderde terwijl haar tranen een rivier vormden. Misschien klinkt de harp in het titelnummer daarom als druppels die zachtjes op de grond vallen en langzaamaan beginnen te stromen. Zo helpen de titels je wel vaker wegdromen. De weemoedige gitaar van Ver neemt je mee naar uitgestrekte grasvlakten. Over de Zee laat je als een albatros boven de oceaan glijden, die soms zachtjes rimpelt, dan weer heftig golft.

Als een regisseur die telkens met andere acteurs een film maakt, zocht drumster Anke Verslype de juiste muzikanten om haar composities mee uit te voeren. Elk nummer kreeg pas zijn definitieve vorm bij de repetities of zelfs tijdens de opname. Iedereen improviseert en experimenteert erop los. Soms heb je dan ook een paar luisterbeurten nodig voor de puzzelstukjes op hun plaats vallen. Zo vond ik bij Lang Geleden niet onmiddellijk de passende beelden bij de muziek. Tokyo kan dan weer wat repetitief overkomen, al lijkt het perfect te passen bij het gewoel en gezoem en de eeuwige knipperlichten van de grootstad.

Afsluiter Hoog in de Lucht is het meest gepolijste nummer van de ep. De melodie klinkt zo warm en zo kostbaar dat je je afvraagt waarom je ze nooit eerder gehoord hebt. Misschien moet Aki ooit een zangeres zoeken en hier de juiste tekst bij schrijven om er een tijdloos lied van te maken. Nu is dit in elk geval het perfecte nummer op de aftiteling van ons filmisch avontuur.

(P.S.: ik mocht ook frontvrouw Anke Verslype interviewen over wat deze plaat te maken heeft met lange treinritten en de boeken van Haruki Murakami).

» details   » naar bericht  » reageer  

Yskan - Yskan (2021) 3,5

18 april 2021, 10:41 uur

Mijn bespreking op Luminous Dash:

In de prachtige academiezaal van Sint-Truiden nam jazzkwartet Yskan een jaar geleden hun debuutalbum op. Dat laten ze nu eindelijk op de wereld los. Het valt dan ook aan te raden om deze opname af te spelen terwijl je dit artikel leest. Soms moet je muziek gewoon voor zich laten spreken.

Yskan zou je een supergroep kunnen noemen. De leden verdienden immers elk al hun sporen bij andere jazzbands. Bandleider-gitarist Geert Hendrickx bij Zandland, bassiste Anneleen Boehme bij LABtrio, drummer Simon Raman bij Steiger en saxofonist-klarinettist Sam Comerford bij Thunderblender. Maar zelfs voor wie zich nu met gefronste wenkbrauwen in de haren krabt, is dit album een ongelooflijke ontdekkingsreis.

Subtiel komt Yskan je oren binnengeslopen. Instrumenten ontluiken en klappen open, melodieën kronkelen zich een weg naar boven: met opener More Contemplative levert Yskan het ideale visitekaartje af. Soms neemt het viertal alle tijd. Zo duurt het een volle minuut voor Oil on Canvas goed en wel op gang komt, maar dan worden de prachtige klanken naar je hoofd gesmeten als olieverf in schitterende kleuren op doek.

Af en toe gaat Yskan slepen, zoals op het wel erg aarzelende East Corner Wasteland en het te veel als een probeerseltje klinkende Butterscotch. Bij het herhaaldelijk beluisteren durf ik die twee al eens door te spoelen om rechtstreeks naar het wonderlijk spannende Forlorn te springen. De toewijding en focus van de muzikanten die je op de videobeelden ziet, leidt tot een luisterervaring die je helemaal inpalmt.

Humility is niet de knallende afsluiter die je verwacht, maar een ingetogen afscheidsschot. Bij de eerste kennismaking met deze plaat komt dit misschien teleurstellend over. Het subtiele klankenpalet ga je bij een volgende luisterbeurt echter meer appreciëren. Misschien is dit debuut wel helemaal zoals een abstract schilderij. Elk detail zal je nooit begrijpen, maar wie ervoor durft te gaan zitten, kan alleen maar beloond worden.

» details   » naar bericht  » reageer  

Charlotte Jacobs - The Shape of Wandering (2021) 4,0

9 april 2021, 10:02 uur

Mijn recensie op Luminous Dash:

Kan muziek je laten dromen van plaatsen waar je nog nooit bent geweest? Charlotte Jacobs bewijst op haar tweede ep dat het kan. Met The Shape Of Wandering neemt ze de luisteraar bij de hand voor een wervelende tocht door haar stad, New York. Metro’s en taxi’s razen voorbij, maar op elke straathoek weerklinkt wonderlijke nieuwe muziek. Van jazzclubs en poetry slams trekken we naar zinderende feestjes en terug.

Opener Where You Want Me To neemt een beetje een rare start, met geluiden die lijken weggelopen uit een ouderwets videospel. Pas als die klanken verstommen, ten voordele van Charlottes betoverende stem, breekt het nummer helemaal open. We zijn vertrokken op onze reis door die onmetelijke stad die nooit slaapt.

B is het pronkstuk van de plaat. Hier komt Charlottes vocale acrobatie volledig tot haar recht. We zijn bang om te verdwalen in het gewoel, maar steeds is er die stem die ons omarmt en nooit meer loslaat. Intussen maakt drummer Raf Vertessen met zijn bezwerende ritmes het nummer alleen maar fascinerender.

Daarna zijn we toe aan een rustpunt met Other Half. Dit gaat over de partner die we hopelijk ooit allemaal vinden, degene met wie we dromen delen en demonen verjagen. Charlotte regisseerde er een intrigerende videoclip bij, waarin handen op de tast naar elkaar op zoek gaan om uiteindelijk helemaal te verstrengelen.

“What are you doing back here in New York?” vraagt Charlotte op Immerse Yourself. “To be lost, to be found, to be with everyone”, luidt het antwoord. Daar verwoordt ze misschien het best de aantrekkingskracht van New York. Velen willen het immers, dolen door die stad waar overal wel iets gebeurt. Deel uitmaken van alles wat er kiemt en bruist. Opnieuw zijn er die drums die Charlottes stem nog meer kracht bijzetten, nu eens opzwepend, dan weer zachtjes tintelend.

Het meer dan zes minuten durende titelnummer neemt de tijd om op gang te komen. Iets te veel zelfs, maar vanaf het moment dat de zinnen “How are you able to feel satisfied? Are you able to go all the way?” als een mantra alle kanten op bonzen, neemt Charlotte ons nog één keer op sleeptouw. En dan worden we weer wakker, met zicht op de skyline van New York. Misschien was deze dwaaltocht een droom, maar dan wel één die we niet snel zullen vergeten.

» details   » naar bericht  » reageer