menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van RoyDeSmet. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2021, februari 2021, maart 2021, april 2021, mei 2021, juni 2021, juli 2021, augustus 2021, september 2021, oktober 2021, november 2021, december 2021, januari 2022, februari 2022, maart 2022, april 2022, mei 2022, juni 2022, juli 2022, augustus 2022, september 2022

Sam Cooke - Live at the Harlem Square Club, 1963 (1985) 4,5

Alternatieve titel: One Night Stand! At The Harlem Square Club ‎, 11 januari 2021, 15:46 uur

stem geplaatst

» details  

Queen - A Night at the Opera (1975) 5,0

11 januari 2021, 15:46 uur

stem geplaatst

» details  

Daniel Romano's Outfit - "Okay Wow" (2020) 4,5

Alternatieve titel: Okay Wow, 10 januari 2021, 20:03 uur

Vlak voordat wereldwijd alle muziekoptredens en concerttours in 2020 stil kwamen te liggen door de maatregelen om de verspreiding van het COVID-19 coronavirus tegen te gaan, bracht Daniel Romano’s Outfit een live-album uit dat ons nu herinnert aan alles wat leuk is aan het bezoeken van een concert of festival.

Dat Romano een muzikale kameleon is, en ontzettend goed kenmerken van verschillende stijlen kan nabootsen en zich eigen kan maken, blijkt al gedurende Romano’s gehele muzikale carrière: in 2003 vormde hij samen met zijn broer Ian de indie-rockband Attack in Black die aanvankelijk een mengeling van punkmuziek en post-hardcore speelde, en zoals Sam Sutherland observeerde tussen 2005 en 2007 een muzikale verschuiving richting de rock-‘n-roll van Neil Young & Crazy Horse en Bruce Springsteen maakte. Tussen 2009 en 2015 bracht Romano zes country/folk-albums uit. In 2009 nog als onderdeel van Daniel, Fred & Julie maar vanaf 2010 solo. Vanaf 2016 werden de country-invloeden ingeruild voor de 60s pop en psychedelica van The Beatles en Bob Dylan en werd de stijl van productie van Phil Spector benaderd. Voor zijn werk in al deze stijlen kreeg Daniel Romano positieve kritieken. Voor het live-album “Okay Wow” moesten nu de kenmerken van de beste live-albums eigengemaakt worden, maar is er een succesformule voor een geweldig live-album?

Over de live-albums uit de jaren ’60 en jaren ’70 schrijft Aaron Badgley dat de uitvoeringen op die albums enorm verschillen van de studioversies, maar dat de grootsheid van de nummers bewaard blijft. Wat opvalt in de toelichting op de top 5 van Rolling Stone is dat het plezier en het vakmanschap van lang uitgesponnen jams wordt gewaardeerd in de live-albums B.B. King Live at the Regal, The Who Live at Leeds en The Allman Brothers Band At Fillmore East. De twee laatstgenoemde voeren de ranglijst van The Independent zelfs aan, waarbij de top 5 wordt aangevuld met James Brown (and the Famous Flames) Live at the Apollo, Jerry Lee Lewis Live at the Star Club Hamburg en Van Morrison’s It’s Too Late to Stop Now. Van deze drie albums worden opnieuw de alternatieve live-arrangementen geroemd en het vuur van de live performance en het erbij betrekken van het publiek.

Bijna alle kenmerken die Spill Magazine, Rolling Stone en The Independent noemen zijn ook op “Okay Wow” te horen. De 15 gespeelde nummers komen van albums die Romano tussen 2011 en 2018 uitbracht, waaronder 3 nummers van zijn country albums uit 2011 en 2015. Toch is er op dit live-album geen enkele akoestische gitaar op de voorgrond te horen, en zijn alle nummers vakkundig omgewerkt tot levendige elektrische versies die perfect in elkaar overvloeien in een dampende mix van energieke americana, punk en pop-rock. Na het zesde nummer is voor het eerst een pauze van enkele seconden te horen en na het achtste nummer pas weer, waar op de vinylversie de LP omgedraaid moet worden. Voor de rest zijn de uitvoeringen van deze nummers met veel bandgeweld aan elkaar verbonden in diverse jams. Het slotnummer van de eerste plaatkant, ‘Strange Faces’, wordt hier twee keer zo snel gespeeld als de originele country-versie op If I’ve Only One Time Askin’ uit 2015 maar duurt ondanks dat toch een minuut langer. De tweede plaatkant gaat op dezelfde voet verder, met opnieuw slechts één korte pauze na het vijfde nummer waarin Daniel Romano het publiek bedankt. Peter Marinus onderstreept in zijn recensie van dit live-album bovenal de dynamische verschillen tussen de nummers alsook binnen de nummers. Ook benoemt hij een verscheidenheid aan muzikale invloeden die voorbij komen. Steve Horowitz schrijft dat “Okay Wow” klinkt “alsof iemand alle witte mannen-classic rock uit de jaren ‘70 van de vorige eeuw in een blender heeft gestopt, en dit eruit is gekomen”.

Opgenomen tijdens de Scandinavische tour van het najaar van 2019, is “Okay Wow” geen registratie van een enkel concert, maar een compilatie van beste momenten uit de tour die zo zijn gemonteerd dat het wel klinkt als één concert. Daniel Romano’s Outfit benadert hier de perfectie van de beste live-albums en legt de lat daarmee enorm hoog voor het moment waarop we straks weer concerten mogen bezoeken. Zelfs pro-shot beelden van Daniel Romano’s Outfit tijdens dezelfde Europese tour in 2019 en een concert in 2020 zijn niet zo perfect als de registratie op “Okay Wow”! Misschien zullen we te zijner tijd echter zo blij zijn dat we überhaupt weer naar concerten kunnen dat we zelfs genieten van plichtmatig uitgevoerde concerten waarbij nummers trouw aan de albumversies uitgevoerd worden zonder verder te verrassen.

Gelukkig is de beleving ook een groot deel van een concertbezoek. Totdat dat weer kan, moeten we het doen met de magie die live-albums ons bieden.

Dit stuk is door mij geschreven voor de EnClave-blog en daar op 9 januari 2021 voor het eerst gepubliceerd: https://www.en-clave.nl/?p=2639

» details   » naar bericht  » reageer