menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Jean-Maurice. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018, december 2018, januari 2019, februari 2019, maart 2019

Eagulls - Ullages (2016)

18 maart, 22:56 uur

Dit is zo'n echte groeiplaat. Je hebt van die albums waarvan je bij een eerste luisterbeurt enkele liedjes goed vindt maar als je het dan vaker gaat draaien ga je alle liedjes steeds meer waarderen. Dat heb ik bij dit album. Had ik aanvankelijk nog wat moeite met de zang omdat die wel heel erg lijkt op Robert Smith heb ik dat nu na een aantal luisterbeurten extra veel minder. Ook het 'geforceerde' dat ik eerder benoemde herken ik nu minder. Ik denk dat de zanger (George Mitchell ) oprecht zo zingt. Dat de 'jankerige' zang sommigen kan irriteren begrijp ik maar als je het album de kans van het opnieuw beluisteren gunt heb ik ontdekt dat dit toch wel een erg sterk album is. Muzikaal is het bij vlagen overweldigend en zit het heel creatief en ingenieus in elkaar. Er wordt bewust afgeweken van de bekende postpunk lijntjes en uitgeweken naar originele new wave. Muzikaal komt dit nog het dichtst bij The Cure/The Smiths maar ook Echo & The Bunnymen. Voor een tweede album van een nog jonge band en jonge muzikanten vind ik dit een knappe prestatie. Laten we hopen dat er nog een vervolg komt en de band niet nu al het bijltje erbij heeft neergegooid, dat zou doodzonde zijn.

» details   » naar bericht  » reageer  

Gene Loves Jezebel - Promise (1983)

17 maart, 01:22 uur

Eigenlijk zou je dit album als een van de eerste 'gothic rock' albums kunnen beschouwen. Hoewel het altijd gevaarlijk is om te gaan labelen. In 1983 bestond de term 'gothic' nog niet. Dit album is in alle opzichten een sterk album. Op de eerste plaats is het eigenzinnig, de hoge vocalen zullen menigeen misschien gaan irriteren maar de zang vind ik hier juist geweldig. Opgericht in 1980 mag je deze band toch wel tot de oorspronkelijke postpunk generatie rekenen. De tien originele nummers variëren van snelle nummers afgewisseld met rustige liedjes die adembenemend mooi zijn (Bread for Heaven). Maar ook de aanvullende tracks op deze verzamelaar mogen er wezen zoals pure wave/postpunk songs als Punch Drunk en So Young (Heave Hard Heave Ho). In tegenstelling tot sommige tijdgenoten is dit altijd een band in de marge gebleven en dat is ten onrechte. Ze bestaan nog steeds.

» details   » naar bericht  » reageer  

Modern English - Mesh & Lace (1981)

17 maart, 00:10 uur

In de jaren 80 kende ik deze band niet, hooguit van een enkel liedje op de dansvloer misschien. Je had ook zoveel interessante bands toen. Na de punk brak er een explosie van creativiteit uit begin jaren 80 in het alternatieve circuit dat je wat mij betreft kunt vergelijken met de jaren 60. Anno 2019 maken we een heuse revival mee van wederom veel nieuwe interessante postpunk bandjes. Eigenlijk grijpen ze allemaal terug op dit geluid. Dit album is in al zijn eenvoud tegelijk ook zo rijk aan variatie binnen de grenzen van de postpunk natuurlijk. Mag je dit na 'grotere' bands als Joy Division of The Cure origineel noemen? Ik vind van wel omdat ook deze band tot de eerste generatie postpunk bands behoorde. Blijft een heel goed album dat de tand des tijds kennelijk heeft doorstaan en dat zegt ook wat. Namelijk dat deze muziek tijdloos is. Over 20 jaar wordt er nog steeds postpunk gemaakt o.a. geïnspireerd door dit album.

» details   » naar bericht  » reageer  

Holograms - Holograms (2012)

22 februari, 14:47 uur

We gaan 40 jaar terug. 1979. Doet me dan ook nog het meest denken aan het eerste album van The Cure maar ook een vroege Killing Joke hoor ik erin terug. Voor wie nog niet weet wat postpunk is moet dit plaatje eens luisteren. Ik word er vrolijk van! Snelle puntige liedjes die het goed doen om mee wakker te worden na een nacht flink borrelen. Erg sterk debuut van deze Zweden. Hun tweede album heb ik nog niet in mijn bezit maar zit in de bestelling. Dit luistert gewoon lekker weg zonder al teveel poespas maar zo ging dat toen ook dacht ik. Ik vind het stemgeluid prima passen hoewel ik me kan me voorstellen dat dit voor sommigen wat te 'jankerig' klinkt maar ook dat vonden we in eerste instantie van meneer Smith. Enige overeenkomst qua stemgeluid is hier dan ook niet vreemd. Ach, een heerlijk snel plaatje dit, lekker hard zetten want de productie is hier top.

» details   » naar bericht  » reageer  

The House of Usher - Black Sunday Chronology (1998)

6 februari, 00:35 uur

Dit is onvervalste jaren 90 gothic rock hoewel de muziek terug gaat naar de darkwave van de jaren 80. Recht toe recht aan en daar hou ik (nog steeds) van. Mooie verzamelaar van hun vroege werk (1993-1994) en erg mooi geproduceerd ook. Het genre kenmerkte zich in die jaren door diepzinnige lyrics, ijzige synths, diepe bas, monotone ritmes (liefst elektronisch) en dito zang. Met al het vreselijke mainstream grunge geweld van de jaren 90 zat de gothic rock uiteraard in een verdomhoekje. Deze band trok zich daar niks van aan en deed hun ding en dat doen ze nog steeds wat op zich al te waarderen is. Live waren ze erg goed. Verwacht hier geen ingewikkelde songs en melodieën, gothic rock was/is immers een veredelde vorm van (post)punk! De overmaat aan uitwaaierende gitaren blijven hier op enige uitzonderingen na uit. De new wave en postpunk van de jaren 80 was uit in de jaren 90 vandaar enig begrip hiervoor. Voor mij waren dit soort bands in die tijd te midden van alle 70's revival bands een vluchthaven. Niet alle liedjes die hier verzameld zijn, zijn even goed maar het album als geheel geeft een goede indruk van hun beginperiode en wat opvalt is toch de kwaliteit van de songs. Een band die nog steeds bestaat, trouw blijft aan hun oorspronkelijke geluid, nieuwe albums uitbrengt én dat is maar weinigen gelukt uit die verschrikkelijke jaren 90!

» details   » naar bericht  » reageer  

The House of Usher - Roaring Silence (At the End of the World) (2018)

5 februari, 16:41 uur

In de jaren 90 maakten ze gothic rock maar dat heette toen altijd zo als een band teruggreep naar de (dark)wave van de jaren 80. Met dit album hebben ze zichzelf ruimschoots overtroffen en dat is op zijn minst heel knap voor een band die hun sporen al heeft verdiend in hun 29 jarig bestaan. Dit is geen gothic rock meer! Het gitaarwerk is hier van een ongekende schoonheid naast de dromerige synths en de mooie bonkende bas die je onherroepelijk meeneemt in een oceaan van catchy melodieuze gitaarwave. Het 'dromerige' geluid op deze plaat heeft wel overeenkomsten met The Chameleons vind ik. Dit is pure waverock met af en toe een uitstapje naar postpunk. Een prachtig lekker lang album (ruim 78 minuten) waar van de 14 tracks mij geen enkele tegenvalt. De zang zal niet iedereen bekoren want die blijft monotoon en kent nergens uitschieters maar dat is al 29 jaar het kenmerkende van hun geluid. Het schitterende uitwaaierende gitaarwerk en de warme synths maken hier veel goed. Een band die ik altijd al goed gevonden heb en deze nieuwe plaat bewijst maar weer eens waarom. Te midden van de revival van nieuwe bandjes in het genre houdt deze oude band fier stand. Geweldig!

» details   » naar bericht  » reageer  

Asylum Party - The Grey Years Vol. 2 (2006)

4 februari, 13:59 uur

Tweede (verzamel) dubbel cd van deze interessante Franse band. Op deze verzamelaar staat hun laatste album Mère en een verzameling losse nummers en covers (Ticket To Ride, Beside). De twee dubbel cd's The Grey Years volume 1 en 2 die in 2006 werden geremasterd en in 2016 opnieuw werden uitgebracht bevatten alle songs die de band ooit heeft uitgebracht. De tweede cd van deze verzamelaar met de EP What Will You Learn en een compilatie van losse singles laat hier goed horen hoe veelzijdig de band was. Hun laatste album Mère dat op de eerste cd staat neigt soms naar 'pop' dat best goed klinkt maar wel even wennen is als je het vergelijkt met hun eerste album dat toch meer postpunk/new wave is. Desalniettemin een prachtige collectie van deze bijzondere band. Zij maakten new wave en postpunk toen het al op retour was en gaven er misschien om die reden hun eigen draai aan.

» details   » naar bericht  » reageer