menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Jean-Maurice. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018, december 2018, januari 2019

Soft Kill - Savior (2018)

12 januari, 01:19 uur

Als je dit album met een goede koptelefoon luistert dan is het helemaal volop genieten. De productie is hier erg goed en beter dan op de voorganger vind ik. Het gaat echter om de muziek en die is groots. Wat een feest van herkenning is dit zeg. Duidelijk beïnvloed door -ik noem er eens een paar- The Chameleons, The Sound en Asylum Party maar dan in een modern jasje. Alle liedjes zijn goed en gaan mij nergens vervelen maar bij (hoe toepasselijk!) 'Cry Now, Cry Later' hield ik het letterlijk niet meer droog. De zang van Tobias Grave komt hier ook heel goed tot zijn recht maar het mooiste vind ik zijn stem klinken als hij een paar tonen hoger gaat zingen. Het op de voorgrond tredende uitwaaierende gitaarwerk in combinatie met de synths en bas is van een ongekende kwaliteit die zich makkelijk kan meten met de eerder genoemde voorbeelden. Het drumwerk van gastdrummer Adam Bulgasem draagt het hele album op een subtiele wijze en is ook hier weer van grote klasse. Ik heb de cd versie met de extra bonustrack die een mooie passende aanvulling is op het album. Dit is zeker een van de beste albums van 2018 in het genre en voor de liefhebbers een must.

» details   » naar bericht  » reageer  

Asylum Party - The Grey Years Vol. 1 (2006)

11 januari, 01:50 uur

Eigenlijk de eerste darkwave/coldwave band wat mij betreft. Met overdadige synths, te harde drummachine, een alom aanwezige diepe bas en op de achtergrond een zelden schreeuwende ingetogen zang met uitwaaierende gitaren die als climax op de voorgrond treden. Dit is geen gemakkelijke 'luistert lekker weg' muziek en dat maakte dit Franse trio voor die tijd ook wel uniek. De nummers zijn op het eerste gehoor monotoon en veel te lang maar als je ze een paar keer hebt geluisterd dan ontdek je de knappe structuur van de liedjes. Op de eerste cd staat hun eerste mini LP 'Picture One' en hun langspeler 'Borderline'. Op de tweede vreemd genoeg als eerste song het laatste nummer van 'Borderline' (waarom niet op de eerste cd gezet?) en een serie aanstekelijke ongepolijste demo's plus een instrumentaal en live nummer. Dat deze band altijd underground is gebleven behoeft natuurlijk geen uitleg hoewel sommige liedjes hier en daar flirten met pop. Nadrukkelijk gebaseerd op de postpunk/new wave van de 'grote bands' deden zij het net even iets anders. Ze worden nu gezien als een van de grondleggers van de latere darkwave. Deze dubbelaar uit 2006 werd opnieuw uitgebracht en geremasterd in 2016.

» details   » naar bericht  » reageer  

Soror Dolorosa - Apollo (2017) 4,0

8 januari, 01:02 uur

Voor het uitstekende vakmanschap van deze muzikanten geef ik vier sterren. Ik had toch graag wat meer afwisseling gehoord als het om de snelheid van de nummers gaat, het blijft allemaal erg 'lief' en rustig...te rustig voor 69 minuten wat mij betreft. Als je al zo'n lang album uitbrengt zorg er dan voor dat je het afwisselt met wat stevige uptempo nummers. Ik vind deze langspeler daarom ook een lange zit die op den duur misschien teveel 'geduld' van de luisteraar vraagt? Nergens zijn er echte uitschieters. Het kabbelt -weliswaar heel erg mooi gedaan- voort in eenzelfde ritme. Dat gezegd hebbende doet dit album mij nog het meest denken zowel muzikaal als vocaal aan het eerste album van de Ierse formatie This Burning Effigy, hoewel daar nog wat meer uptempo nummers op staan. Daarnaast zijn zeker ook invloeden van de eveneens (legendarische) Franse band Corpus Delicti hoorbaar. Postpunk zou ik dit niet direct willen noemen, eerder darkwave/gothic rock met een vleugje folk. Een album dat ik zeker nog vaker zal draaien al was het alleen al om de professionaliteit van deze muzikanten, qua productie en songs zit dit goed in elkaar en valt er niets op af te dingen. Een band die volgens mij live ook heel goed moet klinken.

» details   » naar bericht  » reageer  

A Projection - Framework (2017)

Alternatieve titel: Proj 2 Rec STLM, 5 januari, 01:04 uur

Deze band heeft wel wat raakvlakken met The Danse Society en The Sound vind ik. Hun albums zijn heel goed geproduceerd maar ik zou deze band graag eens live zien. Hier is hun progressie duidelijk te horen als je het vergelijkt met hun debuut 'Exit'. Op hun eerste album was het geluid weliswaar verfrissend maar nog wat zoekende en hoorde je er teveel bands in terug. Hier is het geluid een stuk consistenter en lijken ze hun eigen sound gevonden te hebben. Alle liedjes zijn aanstekelijk melodieus, liggen goed in het gehoor en blijven gemakkelijk 'hangen'. Op plaat zeker een van de betere new-wave/postpunk bands van deze tijd. Een band met de nodige potentie en ik ben heel benieuwd naar een vervolg.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Danse Society - Change of Skin (2011)

4 januari, 17:17 uur

De titel zegt het eigenlijk al. Met één oorspronkelijk overgebleven bandlid (bassist Tim Wright) is hier nog maar weinig over van het originele geluid van de 'echte' Danse Society uit de jaren 80. Middelmatige prog-rock waarvan er dertien in het dozijn bands zijn. Alleen het gitaarwerk en de synths doen af en toe nog denken aan die geweldige band van weleer. Zonder liedjesschrijver, zanger en frontman Steve Rawlings en de overige oorspronkelijke bandleden kan het eigenlijk ook niet anders. Ze hadden wat mij betreft dan ook niet onder dezelfde naam verder mogen gaan. Het is een beetje de fans voor de gek houden. Zou hetzelfde zijn als The Cure zonder Robert Smith verder zou gaan!

» details   » naar bericht  » reageer  

The Danse Society - Heaven Is Waiting (1984)

4 januari, 15:25 uur

(reactie op ander bericht)



Ik kom hier toch op terug. De voorganger is nog postpunk terwijl deze veel meer een mengeling is tussen new-wave/postpunk en pop. Daarom is het geluid op dit album wat gevarieerder en 'voller' dan op de voorganger 'Seduction'. Het gebruik van de synths is hier erg mooi en origineel gedaan. Het knappe van The Danse Society is dat ze new-wave en postpunk weten te vermengen met pop dat lekker in het gehoor ligt. Dat concept zullen ze op hun derde album 'Looking Through' nog verder uitwerken waardoor de liedjes daar meer naar wave/pop neigen. Heel sterk album dit. Of het hun beste is? Ik vind de voorganger net zo goed maar je hoort op dit album wel een duidelijke progressie van de band. Het is jammer dat de band in de huidige bezetting nog maar matig afsteekt bij wat ze ooit waren. Zonder de charismatische zanger en frontman Steve Rawlings hadden ze eigenlijk niet verder mogen gaan onder dezelfde naam vind ik. Voor mij zijn de eerste drie albums dan ook de enige 'echte' van The Danse Society.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Outsiders - Close Up (1978)

29 december 2018, 17:52 uur

Beide albums (ook de voorganger 'Calling On Youth') zijn zéér de moeite waard want hier hoor je het toen nog vernieuwende postpunk geluid al een beetje dat hij later met The Sound zou perfectioneren. Beide albums zijn weliswaar beïnvloed door The Doors en Iggy Pop & The Stooges maar achteraf gezien misschien wel baanbrekend geweest voor de latere postpunk scene. Het is onbegrijpelijk dat Adrian Borland hier nooit de erkenning voor heeft gekregen. Wat een geweldige gitarist was hij ook, zo niet een van de beste ooit.

» details   » naar bericht  » reageer  

Ritual Howls - Into the Water (2016)

27 december 2018, 16:13 uur

(reactie op ander bericht)



Na meerdere luisterbeurten kom ik hierop terug. Dit is ook weer zo'n liedje dat je wat vaker moet horen. Past prima bij het album als geheel. Dit is een goed album dat ik beter vind dan de voorganger hoewel die ook niet slecht is maar je hoort hier een duidelijke progressie in de structuur van de songs. Dit trio; Paul Bancell, Ben Saginaw en Chris Samuels afkomstig uit Detroit bewijst op dit album dat ze in staat zijn tot het schrijven van goede catchy songs. Het gitaarwerk dat soms een beetje rock-bluesy is, is opvallend in dit genre en geeft ze daarom wel een eigen herkenbaar 'chilling' geluid, mij viel het in elk geval meteen op bij de eerste luisterbeurt. De zang van Paul Bancell is dik in orde en komt af en toe in de buurt van Andrew Eldritch en zelfs Johnny Cash. Interessante band. Ik kijk zeker uit naar een nieuw album van deze postpunk formatie.

» details   » naar bericht  » reageer  

The Cure - Faith (1981)

23 december 2018, 01:30 uur

Dit album is naast enkele andere misschien wel het meest vernieuwend geweest in de rockmuziek. De opvolger 'Pornography' vind ik persoonlijk nog iets beter maar minder vernieuwend. De diepe bas, de ingetogen minimalistische sfeer en het opvallende hoge stemgeluid maakten dit album vernieuwend, zeker voor die tijd. Ik hoorde dit album als tiener voor het eerst in het najaar van 1984 en sindsdien weet het me telkens weer te raken wat meteen ook de tijdloosheid van dit album weergeeft. Mede door hun invloed op latere bands wordt The Cure volgend jaar opgenomen in de Rock & Roll Hall Of Fame naast The Beatles en David Bowie. Dat is terecht want 'Seventeen Seconds', 'Faith' en 'Pornography' hebben de rockmuziek echt veranderd. Ik heb een link toegevoegd met een interessant interview met Lol Tolhurst, een van de medeoprichters van The Cure.

Lol Tolhurst Discusses His Memoir, "Cured: The Tale Of Two Imaginary Boys" | BUILD Series - YouTube

» details   » naar bericht  » reageer  

Rosetta Stone - Adrenaline (1993)

19 december 2018, 01:52 uur

In de jaren 90 waren dit soort bands schaars. Ik vraag me af of deze albumklassieker tot de 'originele' albums behoort? Enfin, dit album (compilatie of niet) is wat mij betreft nog steeds een van de beste in het genre. Ze maakten in de verkeerde tijd de juiste muziek zullen we maar zeggen. In een rechtvaardigere wereld waar het merendeel van de mensen wel een goede smaak had zouden ze groot zijn geworden. Nu moet ik bekennen dat ik dit album ook al heel lang niet meer had beluisterd waarschijnlijk door de ruime keuze uit hedendaagse bands die wel in de juiste tijd de goede muziek maken. Toch wil ik deze vergeten band even opnieuw onder de aandacht brengen want dit album is op zijn minst het herbeluisteren waard.

» details   » naar bericht  » reageer  

13 Candles - Come Out of the Dark (1995)

16 december 2018, 00:08 uur

Gothic rock met een knipoog omdat het er tekstueel soms wel erg dik op ligt (het prachtige titelnummer). Een van die platen uit de jaren 90 die de tand des tijds heeft doorstaan als het om mijn voortschrijdende kritische smaak gaat. Nog steeds vind ik dit een van de beste gothic rock platen (samen met 'Rise' van Nosferatu) die ooit is gemaakt. De band bestaat bij mijn weten nog steeds maar erg productief zijn ze nooit geweest. In de eenvoud van de liedjes zit meteen de aantrekkelijkheid. Heel simpel; drummachine, diepe bas, snerpende gitaar en een indringende uit de diepte van de oceaan komende grafstem. Onder het genot van een glas rode wijn is deze (vleermuis)muziek wellicht nog het beste te genieten. Ik bedoel dit als een compliment want elk liedje op dit album is kwalitatief goed en ligt lekker in het gehoor. Hun tweede album is meer gothic/metal waar ik dan weer minder mee heb. Geef mij maar deze. Overduidelijk geïnspireerd door de darkwave van de jaren 80. Een blijvertje!

» details   » naar bericht  » reageer  

Merciful Nuns - Occvltation (2015)

11 december 2018, 16:34 uur

Dit is een van de meest productieve bands die ik ken. Ze brengen elk jaar minstens een nieuw album uit. Sinds 2010 zijn dat er al zo'n stuk of elf! Het is eigenlijk ondoenlijk om ze allemaal te verzamelen (of je moet een die-hard fan zijn) daarom is deze verzamelaar uit 2015 wel handig om een indruk te krijgen. Merciful Nuns is een waardige voortzetting van het legendarische 'Garden of Delight' van Artaud Seth (zanger, componist) met nieuwe muzikanten. Heerlijke kwalitatieve gothic rock met een interesse in mysterie en occultisme. Elk album heeft een eigen thema maar dat maakt deze compilatie niet minder overzichtelijk. Het gaat uiteindelijk om de muziek en die is fantastisch. Je moet wel van old-school gothic rock houden want meer of minder is dit niet hoewel ze op latere albums (na 2015) ook wat experimenteren met psychedelica. Pure gothic rock dus maar dan wel héle goede gothic rock hè!

Merciful Nuns | Discography & Songs | Discogs

» details   » naar bericht  » reageer  

Red Lorry Yellow Lorry - Nothing Wrong (1988)

11 december 2018, 00:35 uur

Het verschil tussen postpunk en gothic rock is muzikaal gezien maar klein vind ik, toch beschouw ik dit album als een van de eerste echte gothic rock albums. Je hoort hier overduidelijk de typische uitwaaierende gitaar met ijzige drums, bulderende bas en lage bariton vocalen die later door zoveel gothic rock bands in de jaren 90 (en daarna) werden geïmiteerd. Op hun eerdere albums hoor je wel al enige aanzetten maar op dit album is dat typische geluid compleet. De 6 bonustracks (rerelease 2017) zijn een mooie aanvulling op het originele album en passen er prima bij. Goed album!

» details   » naar bericht  » reageer  

Ikon - As Time Goes By (2007)

Alternatieve titel: The Original Ikon, 8 december 2018, 00:00 uur

Dat Ikon een van de beste bands in het genre is behoeft eigenlijk geen betoog maar deze remaster die helemaal opnieuw gemixt is bewijst dat opnieuw. Deze dubbelaar bevat hun eerste echte debuut dat op de eerste cd staat genaamd 'Studio'. Op de tweede cd staat een live show met zes 'hidden' tracks. Ik moet zeggen dat de liedjes nog nooit zo mooi zijn geproduceerd en wat dat betreft is dit geen overbodige rerelease temeer ook omdat er liedjes en liveopnames op staan die ik niet kende. Alive en Fear waren mij tot nu toe in deze versies onbekend. Alle originele opnames op dit album zijn uit 1992 en de live show is van januari 1992! In 2016 zijn ze opnieuw gemixt en geremasterd en dit jaar is het album (voor een deel oorspronkelijk uit 2007) opnieuw uitgebracht maar eigenlijk kan je spreken van een nieuw album. Absoluut het kopen waard zowel het studio album als de live show (die nooit eerder in zijn geheel werd uitgebracht) zijn van een geweldige productie en kwaliteit.

Ikon - As Time Goes By (The Original Ikon) (Remixed And Remastered) (CD, Compilation, Limited Edition, Reissue, Remastered) | Discogs

» details   » naar bericht  » reageer  

Razorfade - This Clear Shining (2010)

6 december 2018, 08:51 uur

Eigenlijk een voortzetting van Suspiria/Intra-Venus van gitarist Mark Tansley met zanger/gitarist Clifford Ennis van Ikon en Subterfuge. Ik wist niet van het bestaan van deze band totdat iemand me tipte afgelopen week. Klinkt best goed maar je moet wel van electro houden want die is hier in hoge mate aanwezig. Mij bevalt dit wel vanwege het gitaarwerk van Mark Tansley dat zo kenmerkend was voor het geluid van Suspiria in combinatie met de synths. De zang van Clifford Ennis klinkt vertrouwd want die ken ik natuurlijk van Ikon. Het best te vergelijken met de futurepop van bands als VNV Nation en vele andere bands in dit genre die eind jaren 90 en begin 00 populair waren. Link van hun bandcamp bijgevoegd.

This Clear Shining (Bonus Tracks Version) | Alfa Matrix - alfamatrix.bandcamp.com

» details   » naar bericht  » reageer  

Mephisto Walz - Early Recordings 1985-1988 (2000)

5 december 2018, 01:37 uur

Mooie verzamelaar van hun vroege periode. 'Alle in Asche en Der Sack' waren destijds gewild op menig gothic/darkwave feestje. De band had toen naast Bari-Bari (Barry Galvin) ook een Duitse zanger. Wat mij hier vooral aanspreekt is de rauwe productie en het gitaarwerk. Samen met Christian Death een van de beste bands in de underground scene. Grondleggers van de latere gothic rock en darkwave in de jaren 90 en 00. Later zou het allemaal wat mooier en beter gaan klinken met zangeres Christianna maar toch is deze verzamelaar de moeite van het luisteren waard ondanks de wat slechte productie en de niet altijd even goede songs. Voor liefhebbers en verzamelaars zoals ik zeker een aanrader.

» details   » naar bericht  » reageer