menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van E-Clect-Eddy. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018, december 2018, januari 2019, februari 2019, maart 2019, april 2019, mei 2019, juni 2019, juli 2019, augustus 2019, september 2019

Kim Wilde - Here Come the Aliens (2018) 4,0

29 april 2018, 17:13 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Q-Tips - Q-Tips (1980) 4,0

27 april 2018, 23:16 uur

stem geplaatst

» details  

Liz Brasher - Outcast (2018) 4,0

26 april 2018, 23:55 uur

stem geplaatst

» details  

Mamas Gun - Golden Days (2017) 3,5

24 april 2018, 22:57 uur

stem geplaatst

» details  

Lewsberg - Lewsberg (2018) 3,5

23 april 2018, 20:06 uur

Een gevalletje apart.

Waarom dit album opent met geneuzel (in onverstaanbaar Nederlands?) in Vaan is me een raadsel, maar zeker origineel voor een Engelstalige act, in The Smile komt het geneuzel nog eens terug.

Op Discogs aangeduid met Rock en Indie Rock maar wel erg eigenwijze Rock, Post-Rock? Post-Punk? Het gezongen Engels van deze zanger doet denken aan dat van de Nits, geen steenkolenengels maar ze kunnen nog wel een paar lessen gebruiken. Het is duidelijk net als de Nits met een bepaalde vorm van humor gemaakt. Op het ingetogen Vicar’s Cross Pt. 2 een zangeres die dan weer doet denken aan Bettie Serveert en nog een act waar ik nu niet op kom.

Muzikaal klinkt het wel goed, beat-muziek, dat wil zeggen ik hoor wat 60s Velvet Underground hierin terug, ook wel wat Lo-Fi maar eigenlijk ook net niet. De bas en drums vormen een klinkende basis en de gitaar jengelt af en toe wat maar klinkt verder goed helder, prikt vaak naar de voorgrond.

Op de site van Album of the Year krijgt deze van 3 stemmers een gemiddelde score van 85. De eerste beluistering viel uiteindelijk goed, maar na opener Vaan had ik eigenlijk niet verwacht om meer dan 2,5* te geven. Nu begin ik toch wel bij 3,5*

» details   » naar bericht  » reageer  

Willie Nelson - Last Man Standing (2018) 4,0

23 april 2018, 11:30 uur

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, vóór de officiële release komende vrijdag, via een stream van NPR First Listen

Muzikaal dik voor elkaar, hij heeft weer prima spelende musici om zich heen Inderdaad deels meer lichtvoetige dan het vorige album, met een 70s Country Pop vibe. Hij klinkt ook wat jonger, maar misschien dat dit door digitale studiotrucjes is tot stand gekomen. Ik meen zelfs af en toe een auto-tune te horen. Luistert lekker weg met een mix van mid tempo Country / singer-songwriter nummers met wat fijn langzamere nummers tussendoor zoals mijn favoriet Something You Get Through

I Ain't Got Nothin' fijne bluesy Country Rock.

Voor wie meer ingetogen / diepgang wil zal God's Problem Child (2017) moeten opzetten, en deze voor de dagen dat het zonnetje schijnt.

» details   » naar bericht  » reageer  

Alison Moyet - The Other Live Collection (2018) 3,5

22 april 2018, 23:44 uur

stem geplaatst

» details  

Naaz - Bits of Naaz (2018) 3,5

22 april 2018, 23:38 uur

stem geplaatst

» details  

My Indigo - My Indigo (2018) 3,5

22 april 2018, 23:26 uur

stem geplaatst

» details  

Jesus Jones - Passages (2018) 3,0

21 april 2018, 22:46 uur

stem geplaatst

» details  

Gang of Four - Complicit (2018) 3,5

21 april 2018, 21:44 uur

stem geplaatst

» details  

Gruppo Sportivo - Great (2018) 3,5

21 april 2018, 19:44 uur

stem geplaatst

» details  

Bunbury - Cuna de Caín EP (2017) 3,5

21 april 2018, 15:06 uur

stem geplaatst

» details  

Urban Dance Squad - The Singles Collection (2006) 4,0

21 april 2018, 11:19 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Derek Smalls - Smalls Change (2018) 4,0

Alternatieve titel: Meditations Upon Ageing, 20 april 2018, 12:59 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Young Gun Silver Fox - AM Waves (2018) 4,0

20 april 2018, 01:07 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Fenne Lily - On Hold (2018) 4,0

19 april 2018, 21:49 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Santana - Ceremony (2003) 3,5

Alternatieve titel: Remixes & Rarities, 19 april 2018, 18:48 uur

stem geplaatst

» details  

Non-Alignment Pact - //// (2016) 3,5

19 april 2018, 18:14 uur

stem geplaatst

» details  

Speedy Ortiz - Twerp Verse (2018) 3,5

19 april 2018, 14:03 uur

stem geplaatst

» details  

Sigrid - Raw (2018) 3,0

18 april 2018, 13:40 uur

stem geplaatst

» details  

Revamp (2018) 3,5

Alternatieve titel: Reimagining the Songs of Elton John & Bernie Taupin, 18 april 2018, 00:50 uur

stem geplaatst

» details  

John Oates - Arkansas (2018) 3,5

18 april 2018, 00:09 uur

stem geplaatst

» details  

Great Lake Swimmers - Side Effects EP (2018) 3,5

17 april 2018, 19:48 uur

stem geplaatst

» details  

Queen Kwong - Love Me to Death (2018) 4,0

17 april 2018, 17:59 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Brazilian Girls - Let's Make Love (2018) 3,5

16 april 2018, 20:27 uur

stem geplaatst

» details  

Chicago - VI Decades Live (2018) 4,0

Alternatieve titel: This Is What We Do, 16 april 2018, 12:30 uur

Uiteindelijk verdeelt over 5 dagen, maakt het wat lastig om het geheel te beoordelen.

De geluidskwaliteit van de nummers uit 1969 tot 1971 klinken wel doffer maar men heeft ze digitaal goed opgepoetst.

Fijn dat ze hier en daar wat chatter van de band met het publiek erin hebben gelaten. Chicago als live band weet op alle nummers te overtuigen, ook als ik niet een fan ben van alle nummers op dit album. Wel zijn de meeste interessante nummers die van vóór de 80s periode. Vooral de fans die van Chicago's Jazz Rock stijl houden komen aan hun trekken, hun ballad / 80s synth periode is nagenoeg geheel omzeilt met uitzondering van If You Leave Me Now.

Veel ruimte voor de blazers in de band en ook de gitaristen krijgen meer dan genoeg ruimte met name bij in de eerste helft van dit album. Er zit ook een soort drum-solo van Danny Seraphine in die verder ook genoeg ruimte krijgt om zijn kunsten te tonen. Ze hebben wijselijk bevlogen live uitvoeringen gekozen waar het plezier en kwaliteit van afspringt. Het album is chronologisch opgebouwd met hun meest gewaardeerde werk meteen aan het begin. De laatste 45 minuten en laatste 8 nummers omvatten de periode 1987 - 2014 met als prima afsluiter een a capella ingezette versie van America.

Ruim 3,5 uur Chicago live verveelt niet, wel een lange zit. Dat is gemiddeld 7,5 minuten per nummer, maar dit komt ook omdat sommige originele album nummers hier zijn samengevoegd waar ze oorspronkelijk als 2, 3 of 4 aparte nummers gelden op de oorspronkelijke releases.

Wie van Chicago houdt weet dat die vaak dubbel albums uitbracht en dat je dus vaak 70-80 minuten voorgeschoteld kreeg. Drieënhalf uur Chicago live is toch te veel van het goed maar ik vermoed dat de meesten hier vooral de eerste 14 a 21 nummers (herhaaldelijk) zullen willen luisteren in 1,75 a 2,75 uur is nog wel te doen in één zitting of in twee stukken verdeeld over een dag.

» details   » naar bericht  » reageer  

Anne Clark - R.S.V.P. (1988) 4,0

Alternatieve titel: Live at the Music Centrum, Utrecht Holland, 16 april 2018, 01:19 uur

stem geplaatst

» details  

Mini Mansions - Flashbacks: A Collection of B-Sides from the Great Pretenders (2018) 3,5

15 april 2018, 22:01 uur

Via crowdfunders kregen deze leftovers van The Great Pretenders (2015) de kans om uitgebracht te worden.

Er zit wat mij betreft geen slecht nummer tussen, meen ik al meteen na de eerste beluistering. Menig ander act zou dit als een regulier album uitbrengen maar de heren van Mini Mansions vinden dat blijkbaar niet goed genoeg. Kan het wel eens zijn daarmee, dit overtreft nergens het werk van 2015's juweeltje, maar zit er muzikaal ook weer niet ver van af. Iets wat minder energiek, iets minder waanzin maar nog steeds goed in elkaar gezette nummers rijk in variatie. Iets minder hoekig en ook minder catchy hooks. Het is vooral tekstueel minder sterk... maar dit was pas de eerste beluistering.

De core van deze band deed dienst als de backing-band voor Sparks tijdens hun recente tour heb ik ergens gelezen. Misschien dat dit verklaar dat ze sinds 2015 geen nieuw album meer hebben uitgebracht. Op deze manier kan het nog wel jaren duren voor ze een echt nieuw album uitbrengen.

Met name de tweede helft van Bored to Death is erg fijn, dat geldt ook voor Ticket for Two met ronkende en fuzzende gitaar.

» details   » naar bericht  » reageer  

Hinds - I Don't Run (2018) 3,5

15 april 2018, 21:06 uur

stem geplaatst

» details  

Todd Rundgren - 2nd Wind (1991) 3,5

15 april 2018, 10:39 uur

stem geplaatst

» details  

Courtney Marie Andrews - May Your Kindness Remain (2018) 3,5

14 april 2018, 20:50 uur

stem geplaatst

» details  

Robin Scott & Shikisha - Jive Shikisha! (1998) 4,0

14 april 2018, 14:51 uur

Robin Scott is de man achter M - New York-London-Paris-Munich (1979) en de hit Pop Musik.

Als je een fan bent van Paul Simon - Graceland (1986) dan zal je deze waarschijnlijk ook wel waarderen.

Alhoewel dit album pas in 1998 werd uitgebracht is het tussen 1983 en 1984 opgenomen vlak na de drie releases onder het pseudoniem M. Alleen kreeg Robin destijds steeds minder steun van zijn label voor het uitbrengen van nieuwe werk. Het derde album M - Famous Last Words (1982) kreeg maar een heel beperkte release en dit vierde (eigenlijk Robin's vijfde) album bleef dus jaren op de planken liggen. Ten onrechte wat mij betreft.

Hier deed Robin gewoon dat waarvoor Paul Simon een paar jaar laten wel grote waardering kreeg, een mix van 'Westerse' en Afrikaanse stijlen/invloeden met Afrikaanse chants / achtergrondzang door Afrikaanse zangeressen. Natuurlijk zijn de teksten niet zo sterk als die van Paul maar dit album is dan ook meer Pop / Synthpop / Funk (en een snufje Latin) dan dat van Paul. Dus wat betreft aanstekelijkheid en dansbaarheid overtreft deze die wel van Graceland, ook al is deze waarschijnlijk Simon's meest dansbare album. Robin was dus eerder dan Paul hiervoor naar Afrika afgereisd en delen van het album zijn ter plekke opgenomen. Het is wel jammer dat sommige 'blazers' uit de synth komen. Robin is wat mij betreft ook een begenadigd tekstschrijver maar laat dit veel minder horen op dit album dat meer om plezier draait. Robin laat af en toe ook andere zangers de lead doen in het Frans of een Afrikaanse taal.

Het album is wel wat aan de lange kant en de laatste nummers klinken als een soort remixen die circa 1988-1990 zouden kunnen zijn gemaakt afgaand op klanken, stijl en gebruik van samples/sampler. Vooral daardoor klinken de laatste nummers wel gedateerd.

» details   » naar bericht  » reageer  

Fischer-Z - F01 (2018) 3,5

13 april 2018, 19:41 uur

John Watts heeft een nieuw project voor dit jaar en dit is de eerste van 4 releases die uitkomen, je kunt er meer over lezen op zijn website.

Het is verschenen op een bijzonder medium: een USB-kaart ter grootte van een creditcard. Als het niet al 1 april was geweest had ik gedacht dat dit een grapje was, maar helaas lijkt dit echt serieus bedoeld. De zin hiervan anders als collectable ontgaat me. Onzin om dit in je portemonnee te hebben. Bovendien lijkt het dat je een apart kabeltje nodig hebt om het aan te sluiten. Die zal je dus ook bij je moeten hebben. Ik zou de nummers overzetten naar een MP3-speler of mobiel (of PC) want dan kan ik ook nog naar andere muziek luisteren dan de 3 nummers die hierop staan.

Dan de muziek zelf is ook al licht teleurstellend bij de eerste beluistering, het lijkt dat John een eigen studiootje aan huis wil hebben waar met computers / samplers / sequencers etc. nummers gemaakt worden. Niets nieuws, miljoenen anderen doen dit ook op hun 'zolderkamer'. De samples zijn van goede kwaliteit en de zang en teksten zijn op zich aardig tot prima. Alleen die drum(computer)patronen zijn soms bedroevend saai. Naar mijn mening zou je altijd de voorkeur aan een drummer moeten geven als je een wat levendige ritme in je nummers wilt. Drums uit een kastje zijn goed voor strakke Dance nummers maar te saai / voorspelbaar als je een singer-songwriter bent die ze gebruikt.

Ook ben ik minder te spreken over het type galm(kastje) dat John gebruikt heeft, iets te kil en koud. Nu heeft John Watts geen echt warme stem, nooit gehad, maar dat past ook goed bij de vaak kritische en maatschappij observerende teksten.

Wel goed is het gebruik van de backing-vocals waar diverse dames hun bijdrage aan leveren. Het lijkt er dan ook op dat hij andere muzikale paden gaat bewandelen op zijn 'ouwe' dag. Niks mis mee, maar dit is dus niet in het verlengde van de laatste albums en klinkt gedeeltelijk nog als een beginner. John kan beter er iemand anders bij halen voor de drumbeats (programmeren is een aparte kunst weet ik uit eigen ervaring) dan wel een echte drummer erbij.

Big Wide World tekstueel de meest interessante, alleen de galm op de zang vind ik niet zo geweldig, de bas lijkt uit een kastje te komen.

No Bohemia - ingetogen, rond de piano gemaakt, lijkt een echte drummer te hebben, dan wel er eentje gesampled te hebben. Hier nauwelijks galm op John's stem en hier klinkt hij vocaal op zijn best / warmst.

Vitriol Skies vooral hier hier hoor ik de drumcomputer, verder klinken het koor (samples) soms wel mooi en ook iets anders van John, richting Gospel met koper-samples, het transponeren van diverse koor samples vind ik goedkoop, laat het echte koor gewoon diverse noten zingen en sample en gebruik dat dan.

Ik zou zeggen dat dit meer klinkt als het werk dat John solo maakt als Fischer-Z zo eind van de 80s.

Ben een groot fan van John Watts, maar vermoed dat ik dit niet vaker dan 10-15 keer ga luisteren. Heb het nu 5x beluisterd en het groeit gelukkig wel... van 3* al opgewaardeerd naar 3,5*

» details   » naar bericht  » reageer  

The Damned - Evil Spirits (2018) 3,5

13 april 2018, 18:50 uur

stem geplaatst

» details  

A Place to Bury Strangers - Pinned (2018) 4,0

Alternatieve titel: Pinned [Brainwashing Machine Edition], 13 april 2018, 16:43 uur

stem geplaatst

» details  

Dog in the Snow - Consume Me (2017) 3,5

12 april 2018, 20:58 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Rick Parfitt - Over and Out (2018) 4,0

12 april 2018, 17:11 uur

stem geplaatst

» details  

Exitmusic - The Recognitions (2018) 3,5

12 april 2018, 13:48 uur

stem geplaatst

» details  

Lio - Lio Canta Caymmi (2018) 4,0

12 april 2018, 11:55 uur

Een nieuw album van Lio is zeldzaam en dus alleen daarom al iets om blij van te worden.

Een tribute album dus. Waarop Lio, zoals de titel al aangeeft, liedjes zingt van een in Brazilië vermaarde singer-songwriter Dorival Caymmi (1914-2008). Dorival was zelf vooral actief tussen 1954 en 1975 en vele van diens Samba / Bossanova nummers zijn later gecoverd door ander Braziliaanse grootheden zoals Caetano Veloso, Gilberto Gil en Beth Carvalho. Buiten Brazilië is Caymmi niet of nauwelijks bekend en ook mij zegt de naam weinig. De man met gitaar op de hoes lijkt erg veel op Dorival Caymmi, dat lijkt me geen toeval.

Jacques Duvall kent de nummers wel en heeft zelf ook nummers geschreven voor artiesten als Alain Chamfort, Lio en Jane Birkin. Hij is de grootte man achter dit project en vond in Lio een collega bewonderaar van de Braziliaanse legende. Verder van grote invloed op dit album is de musicus Christophe Vandeputte die verantwoordelijk is voor de arrangementen, aldus hun Bandcamp pagina. Wie de overige musici zijn staat er niet. De hoofdrol is voor de akoestische gitaar weggelegd die met subtiele beats en percussie wordt begeleid. De andere hoofdrol is voor Lio die nog prima bij stem is en zeer ingetogen soms iets dromerig zingt, eigenlijk niet heel veel anders dan bekend van haar laatste albums.

Overigens heeft dit niet heel veel met Wereld muziek te maken, er zitten dan wel wat subtiele tropisch percussie in met een Braziliaanse tintje maar vaak te subtiel om voor Samba of Bossanova door te gaan. Het is wat Jazzy, Poppy Folk / Folky Pop, Singer-Songwriter en Ballads. Een hoofdrol voor de akoestische gitaar maar alles staat in dienst van de zang / tekst, deels in Frans deels in Portugees gezongen.

Een relaxt album om mee wakker te worden of juist voor laat op de avond.

Op single verschenen is het nummer É doce morrer no mar

» details   » naar bericht  » reageer  

Orquesta Akokán - Orquesta Akokán (2018) 4,0

Alternatieve titel: Canta: Jose "Pepito" Gomez, 11 april 2018, 13:03 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

The Colorist Orchestra & Lisa Hannigan - The Colorist Orchestra & Lisa Hannigan (2018) 4,0

9 april 2018, 13:10 uur

stem geplaatst

» details  

a place both wonderful & strange - What I Speak I Create (2017) 3,5

9 april 2018, 00:34 uur

stem geplaatst

» details  

Air Waves - Warrior (2018) 3,5

8 april 2018, 22:31 uur

stem geplaatst

» details  

Celia Cruz & Tito Puente - Cuba y Puerto Rico Son... (1966) 4,0

8 april 2018, 19:46 uur

Dit lijkt het eerst complete album waarop deze Latin legendes samenwerken, in stijlen die volgens Discogs
Guaracha, Guaguancó, Merengue, Cumbia, Bolero, Rumba omvatten.

Ze lijken een prima groep musici rond zich te hebben die klinken als een Latin Big Band versie van Celia's oude begeleidingsband La Sonora Matancera. Wel klinkt dit voor mij als een big band die iets meer Jazzy spelen dan ik gewend ben van La Sonora Matancera, met name door de blazers.

Ik ken weinig van de percussie-stijl van Tito Puente, noch zijn stem, om hem hier te kunnen onderscheiden van de rest van de musici. Zodoende klinkt dit voor mij gewoon als Celia Cruz begeleid door een andere band. De nummers klinken verder in het verlengde van haar werk uit die tijd alleen met minder Cuban Son, dat wil zeggen minder tot weinig Afro-Cubaans invloeden. Het lijken grotendeels originele nummers die nauwelijks op andere albums (incl. verzamelaars) verschenen zijn. Celia was ten tijde van dit album net 40 en klinkt goed bij stem, wat mij betreft was zij op haar vocale en creative hoogtepunt tussen de jaren 1954 en 1970.

Ondertussen zijn beide legendes overleden: Tito Puente in 2000 en Celia Cruz in 2003 maar hun muziek leeft voort. Op zwaar bewolkte koude april dagen zoals vandaag is het dan toch iets van lente.

De 2009 versie's op Spotify van het label Codigo klinken fris, mogelijk opnieuw gemastered.

De eerste beluistering valt goed, al kan ik nu nog geen favoriet noemen, ze klinken allen gelijkwaardig goed tot zeer goed. 3,5* / 4*

» details   » naar bericht  » reageer  

Lost Horizons - Brighton (2018) 3,5

8 april 2018, 11:42 uur

stem geplaatst

» details  

Jo Lemaire + Flouze - Pigmy World (1981) 3,5

6 april 2018, 23:07 uur

stem geplaatst

» details  

Judie Tzuke - Peace Has Broken Out (2017) 3,0

6 april 2018, 12:34 uur

stem geplaatst

» details  

The Clang Group - The Clang Group (2015) 3,5

4 april 2018, 19:26 uur

stem geplaatst

» details  

Allie Crow Buckley - Allie Crow Buckley (2017) 3,5

4 april 2018, 13:58 uur

stem geplaatst

» details  

Desperate Journalist - You Get Used to It (2018) 3,5

4 april 2018, 12:16 uur

stem geplaatst

» details  

The Shacks - Haze (2018) 4,0

3 april 2018, 17:09 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Sevdaliza - The Calling (2018) 4,0

3 april 2018, 12:23 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

The Staves / yMusic - The Way Is Read (2017) 3,5

3 april 2018, 00:15 uur

stem geplaatst

» details  

Annie - The A&R EP (2013) 3,5

2 april 2018, 16:51 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Dessa - Chime (2018) 3,5

1 april 2018, 23:26 uur

stem geplaatst

» details  

Orgel Vreten - De Man & Zijn Machine (2018) 4,0

1 april 2018, 18:48 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details