Little River Band - Sleeper Catcher (1978)

Reminiscing werd de grootste hit voor de Little River band in de VS. Sleeper Catcher (Platinum) legde uiteindelijk als nummer 2 de loper uit voor opvolger en het grootste succes van de Little River Band in de VS, het album First under the wire (eveneens platinum).

We hebben hier dan toch met een vrij gedenkwaardig album te maken, ook de single Lady wist de Top 10 in de VS te halen. Toch ligt het gemiddeld aantal sterren op musicmeter onder de drie en heeft er tot nu toe niemand de moeite willen nemen om iets te schrijven.

Het trio Shorrock. Gable, Birtles speelt hier zeer herkenbare LRB muziek op een behoorlijk niveau. Het eerste album was verschenen in 1975; meestal volgt dan een soort creatieve verfijning van de muziek door de nog jonge muzikanten (de oorspronkelijke oprichters) en wordt op dat soort momenten ook de grootste successen behaald. Het publiek heeft vaak al enige tijd kunnen wennen.

The Little River band voldoet volledig aan dat patroon en zou met First under the wire dus hun finest hour hebben.
Voorganger Sleeper catcher is naar mijn smaak wel iets minder omdat het ontdaan is van vrijwel elke verrassing en er bovendien is gekozen voor hele veilige mainstream.
Maar daarmee hoeft een plaat nog niet slecht te zijn, er zijn ook zeker wel wat stevigere momenten te vinden.

Ik begrijp eerlijk gezegd maar weinig van dat lage gemiddelde cijfer hier, het album net nog weer eens in zijn volle glorie gespeeld.

Vorige keer niet gemeld, maar het nummer Light of the day is zeer lovenswaardig.
Ik ken niet alle albums van de Little river band maar deze gooit ongetwijfeld hoge ogen m.b.t. een van de beste cd's van deze Australische rockers.

Even via youtube geluisterd naar "Light of days" en inderdaad een mooi sfeerstuk.
Deze LP was destijds aan mij voorbij gegaan. In 1978 waren er heel andere muziekjes in de picture en bij ons werd LRB nauwelijks gedraaid. In hou echter van veel muziekjes en dus ook hiervan. Op hun volgende LP ('79) staat "Mistress of mine" en "Cool change", waarvan ik ook altijd heb gehouden.

Dit album ken ik nou weer niet van LRB, wel First Under The Wire, Diamantina Cocktail, Time Exposure The Net en het live album Backstage Pass ( deze heb ik allen in de kast staan ).
Volgens mij is dit album lastig te verkrijgen.
Lady & Reminiscing ken ik van een verzamelaar en dat zijn fraaie nummers.
Ik ga toch maar eens achter deze plaat aan.

Bij WOWHD is hij verkrijgbaar als 2fer samen met First Under The Wire en op Bol.com samen met Time Exposure.

Dank voor de info Hendrik, ik heb First Under The Wire enkel op vinyl, eventueel bij WOWHD een dubbelslag maken.

Muzikaal beweegt dit album van LRB meer richting Journey en de latere Chicago. Het is allemaal wat meer gladgestreken. Edoch met de samenzang en muzikale ondersteuning is niet veel mis. Soepeltjes ga je door het album heen en dat is prima voor in de auto en iets minder om laid back in je stoel er van te genieten.

Deze samen met First Under The Wire als dubbel CD via bol.com te pakken gekregen. Dit is een mooie plaat maar niet zo sterk als voorganger Diamantina Cocktail of opvolger First Under The Wire. Ook hier laat LRB bij tijd en wijle een stevig geluid horen en zijn de harmony vocalen weer een genot voor het oor. Vind Glenn Shorrock ook een prima zanger. Prijsnummer vind ik overigens het 8 minuten durende Light Of Day.

Sleeper Catcher uit 78' begint al wat meer de tijdgeest van de jaren 80 te ademen, de keyboard wordt al meer in stelling gebracht zonder trouwens echt te domineren. Reminiscing is het prijsnummer, het funky karakter van de song geeft het iets onweerstaanbaars zonder echt op te vallen, een hele knappe song. Shut Down Turn Off en Red Headed Wildflower hebben niet veel om het lijf, hoewel de laatste wel een heerlijke gitaarsolo bevat. Light of Day is een song waarbij The Bee Gees achtige harmonieën de hoofdrol opeisen, hoewel de duur aan de lange kant is, het geheel dermate zoet is dat je hier wel voor in de stemming moet zijn, is het wel een fraaie compositie. Fall from Paradise vormt ook een ballad en telt een mooie opbouw en nestelt zich ook al vrij snel tussen de oren. Lady vind ik daarentegen wat flauw, het is niet slecht maar de tekst maakt het nog wat kinderachtiger. De laatste drie songs onderscheiden zich maar weinig van de overige nummers, klinken ook minder speciaal. Dat maakt dat de lijn van de voorgaande schijf net niet wordt doorgezet. Een voldoende vanwege Reminiscing, Light of Day en Fall From Paradise maar wederom wisselvalligheid troef.

Deze Aussies hebben toch een hoop mooie songs uitgebracht hoewel de platen wat wisselvallig zijn. Sleeper Catcher is mij in de loop van de jaren wat meer gaan bevallen. Dat zit hem niet in nummers als Shut Down Turn Off, een wat flauwe song volgestouwd met kinderachtige keyboardpartijen. Neen, de kracht van Little River Band heeft voor mijn gevoel altijd gezeten in de fraaie melodieën, waar ruimte is voor details en de heren hun 'kunnen' in dienst stellen van het nummer.

Het mooiste voorbeeld hiervan vormt; Light of Day, dit nummer bevat alle sterke ingrediënten waar Little River Band bekend mee is geworden; een fraaie maar lome groove, heerlijke samenzang en subtiele arrangementen. Halverwege de song krijgt het nummer een 'jamachtig' karakter, maar elk instrument heeft zijn aandeel en de wijze waarop de heren elkaar aanvullen is meesterlijk. Een van de beste songs uit het oeuvre van de band.

Uiteraard zijn ook songs als Fall From Paradise, Lady en Reminiscing vermeldenswaardig. Red Headed Wildflower, So Many Paths en Shut Down Turn Off zijn dan weer titels die mij helemaal niets doen. Kortom, een kleine herwaardering maar een topper vind ik Sleeper Catcher niet.