Bløf - Helder (1997)

"Liefs uit Londen" blijft een erg goed lied!

"Helder" vind ik persoonlijk tot nu toe nog steeds wel de beste cd van Blof. Een cd vol no-nonsens nummers.
Gewoon recht voor z'n raap. De nummers zijn eenvoudig en luisteren lekker weg.
Mijn favoriet: 'Kom dichterbij', maar ook 'Aan de kust', waar ook Vlissingen in word vermeld.
Voor mij een stukje trots en erkenning als Vlissinger.
Maar buiten omdat, dat is eigenlijk bijzaak, het is gewoon een lekker cd'tje.

Dit vind ik ook de enige cd die de moeite waard is van Blof. Alles wat daarna kwam klonk erg hetzelfde allemaal. Hier klonk het nog origineel.

Ik heb mij her en der op deze site erg negatief uitgelaten over Bløf. Voor wat betreft dit album "Helder" zal ik dan toch maar zo sportief zijn om mijn mening bij te stellen . Dit album luistert inderdaad lekker weg en de teksten zijn gewoon "helder". Ik heb destijds dit album met 2* gewaardeerd, ik doe er 1,5* bij .
Voor alle duidelijkheid beste Bløf-fans: deze kniebuiging geldt enkel en alleen voor dit Bløf album "HELDER"!! .

Als ik dit album weer eens terug hoor valt me op hoe enorm Blof gegroeid is in de afgelopen 11 jaar. Vooral dat de muziek complexer is geworden en Pascal beter is gaan zingen, zijn stem meer persoonlijkheid en body heeft gekregen sinds de tijd van Helder.
Maar Helder is toch nog steeds een uitstekend album, met enkele echte Blofklassiekers als Liefs uit Londen,Duizend keer,Lieveling en Aan de kust.
Ik ben het er echter zeker niet mee eens dat Blof hier nog origineel en beter klonk dan in het latere werk. De latere albums, met name Watermakers,Blauwe ruis en Umoja laten een band horen die telkens weer verder groeit en al worden de teksten misschien hier en daar wat moeilijker te duiden. Ik vind op Umoja echter veel teksten best wel "helder" en heel mooi van klank en rijm. Daar gaat het ook om.

Ik heb juist het idee, dat de ontwikkeling nogal stagneert! Het begint allemaal wat teveel op elkaar te lijken. Nou, eerst maar het komende album afwachten, hopende dat het beter is.

Ontwikkeling stagneert? Terwijl ze op hun laatste album Umoja allerlei heel nieuwe invloeden uit de wereldmuziek erbij halen. Van Afrikaans tot tango! En dat lukt ze heel aardig.

Ik bedoelde eigenlijk meer de manier, waarop Paskal de teksten zingt. Dat kennen we nou wel. En het zou eens fijn zijn, als ze een keer een tekst schrijven, die je wel in één keer begrijpt! Muzikaal gezien staat het nog steeds als een huis...

Paskal Jacobsen heeft een redelijk goeie, maar beperkte stem. Hij legt er wel veel gevoel in vind ik.
Wat betreft de teksten: ik vind het juist mooi dat ik in sommige teksten steeds weer nieuwe dingen kan horen. teksten hoeven niet begrijpelijk te zijn op de manier waarop een krantenartikel bergijpelijk is. Je kan er zelf van alles uit halen, associeren, je fantasie gebruiken.
Ik vind wel dat in de teksten van Blof vaak wat te veel rijmdwang zit: het moeten rijmen waardoor het soms wat geforceerd wordt

Het nummer "Op handen" heb ik altijd erg mooi gevonden. Natuurlijk ook "Liefs uit Londen" en "Aan de kust". Verder een heel fijn album om naar te luisteren, "Alles moet weg" vind ik wat minder prettig.

Helder is het beste van Blof. Daarna is het allemaal langzaam minder geworden...

Het is allemaal zeker niet slecht, maar een heel album uitzitten trek ik niet.

Een stapje beter dan het debuut, maar als geheel nog niet echt overtuigend. Lieveling is wel errug mooi.

goed album staan mooie nummers vind ik zelf één van de beste blof albums (na umoja)

Na ruim vier en half jaar de daad alsnog bij het woord gevoegd. 3,5*** voor "Helder (1997)". M.i. het beste studio album van Bløf.

Halfje omlaag gedaan, luister hem weinig en begin hem minder te waarderen *3.5

Blof hoort blijkbaar ook bij de afzeikgroepen hier.
Daar doe ik lekker niet aan mee.
Rond de helft van de jaren 90 kwam er weer een grote golf groepen op, die in het Nederlands gingen zingen en waarvan Blof, Van Dik Hout, De Kast, Volumia en Is Ook Schitterend de bekendste zijn (althans die me zo te binnen schieten).
Blof is een van de weinigen die het tot nu toe heeft vol weten te houden en dan ook nog op niveau, waarvoor chapeau.
Na een in eigen beheer uitgebrachte CD Naakt Onder De Hemel, is dit dan eigenlijk de eerste echte CD van Blof.
En Blof maakt gewoon eerlijke Nederlandstalige rock met een poprandje, waar niets mis mee is.
De eerste 3 nummers zijn gewoon goed, daarna Liefs Uit Londen, wat ik helaas teveel heb gehoord, maar is natuurlijk ook goed.
Een heel aardig nummer is ook Alles Moet Weg, met een erg herkenbare tekst.
Ook Neer, Lieveling en Aan de Kust zijn sterke nummers die blijven hangen.
De rest is redelijk met hiertussen ook nog wel songs die beklijven zoals Blik Op Oneindig, Anders en Kom Dichterbij.
CD duurt echter iets te lang.
Ik heb er ook nog een bonus live-CD bij, waarvoor inmiddels een correctie ingediend is.
Zoals gezegd, ik vind weinig mis aan Blof en ze zijn zich blijven ontwikkelen.
Pascal had hier nog best wel veel haar...
3,5.

Tweede plaat ‘Helder’ (de 1e voor EMI) is al duidelijk beter geproduceerd, maar het songmateriaal is nog niet voldoende om een compleet album te boeien. Ook de uitspraak van Paskal is af en toe irritant. Wel worden ‘Liefs uit Londen’ en een nieuw opgenomen versie van ‘Aan de kust’ terechte hits en zijn nummers als ‘Anders’, ‘Neer’ en ‘Lieveling’ eerste Bløf-klassiekers in spé. Maar nummers als ‘Op Handen’ en ‘Alles Moet Weg’ zijn wel erg zwak.
Tevens is de (voor de carrière van de band erg) belangrijke drummerwissel van Henk Tjoonk naar Chris Götte aan het einde van de opnames een feit.

Zie http://www.musicmeter.nl/ar... voor een uitgebreider verhaal over Bløf.

Een terechte en scherpe constatering van Dibbel en ook bij dit album is deze conclusie helaas weer al te waar.

Het betreft hier overigens de tweede cd van Blof, een periode waarin ik de band nog enigszins in opbouw en zoekende vind.
Ondanks de kwaliteiten die we zullen terugvinden in hun latere werk, wordt hier naar mijn smaak wel een klassieke fout gemaakt: een album met 17 nummers.

Voor mijzelf is de beste Blof cd een kort album, maximaal 40 minuten, dat gevuld is met stevige rockers in de melodielijn zoals we die van Blof mogen verwachten. Een enkele ballad, zoals hier bijvoorbeeld Aan de Kust, is niet erg. Maar het moet beperkt blijven.

Bij rustigere nummers kan Blof nog wel eens gaan navelstaren en beschouwen en dat vind ik zeker niet de sterkste kant van de Zeeuwen.

Concreet betekent het, dat Helder naar mijn smaak beter zou zijn geweest als het zou bestaan uit de beste 10 nummers, stevig doorronkend en eindigend inderdaad met Aan de Kust. Dat zou de kracht van het album enorm doen toenemen en ook de luisterbaarheid van het geheel.

Aardige plaat ,maar weer zo ellenlang.Je hoort dat ze aan het begin van hun carriere staan.Het is allemaal soms net niet ,met liedjes waar meer uit gehaald had kunnen worden.Wanneer ze wel overtuigen,muzikaal dan,helpen ze het weer om zeep met ietwat neuzel teksten.Dat stoort me minder dan voorheen,maar op dit album overtuigende me nog niet helemaal.3 sterren

Goede nederrock plaat. De teksten van Slager doen me vaak denken aan die van Huub van der Lubbe en schieten heen en weer tussen diezelfde uitersten van tenenkrommend tot bloedstollend mooi. Dit album rockt heerlijk weg en de passie in de stem van Jakobsen geeft de band geloofwaardigheid. Grootste nadeel van dit album is de lengte: een kortere plaat had bij mij hoger gescoord.
Al met al dus een onderschatte plaat.

Conclusie: Jezelf ontwikkelen is slecht voor je haargroei.
Geen wonder dat veel van die bebaarde bands hetzelfde klinken.

Iedereen die ooit zelf heeft afgedrukt (in een doka) weet hoe het werkt, met 3 baden:

1. ontwikkelen - 2. stopbad - 3. fixeren

Al die kalende mannen hebben dat dus nooit geleerd

Ja en het stonk verschrikkelijk

Ik was wat verbaasd dat dit album zo`n lage score heeft op deze site.
Ikzelf heb dit altijd wel een lekker nederrock album gevonden.

Ik heb ze laatst een keer zien optreden in Heerlen. Helaas weinig materiaal van dit album en concert viel mij wat tegen. Vond de meeste nummers die ze speelden erg op elkaar lijken. Moet ook wel bekennen dat ik niet zo`n Bløf kenner ben.

Ik moet even door de brijpap van de hedendaagse Bløf heen wroeten maar dan kom ik toch, gelukkig, weer eens dit album tegen.

Het is vakantie dus tijd om te ontspannen en dat lukt zowaar prima ! Dagje wezen welnessen met vrouwlief en in het donker weer rijdend door de nacht van Den Bosch naar Vlissingen. Dit album, sinds lang geleden, weer eens opgezet (lang genoeg voor de rit) en luid meegezongen en herinneringen opgehaald van toen de band nog van ons Zeeuwen was. Man, wat staan er toch een sterke nummers op ! De band scheurt er soms echt vandoor, Jakobsen zingt uit volle kracht en de teksten zijn helder. Hier hangen ze nog in de kroeg, zuipen zichzelf klem, vriendschap wordt bezongen en de vreugde en het verdriet van de liefde wordt gevoeld. Vriend van mij is bevriend met Peter Slager en we volgden toen alles van dichtbij.

Soms zou ik nog wel eens even in die tijd van toch een bepaalde zorgeloosheid willen leven. Een andere wereld toen, zowel de wereld zelf als persoonlijk. Ja, goed album. Oei ! Dat heb ik blijkbaar al eens 7 jaar geleden beschreven, kwam ik net achter..

Dadelijk eens Boven opzetten. Ook zo’n sterk album.

Ook maar even een persoonlijke noot dan: voorjaar 1998 kreeg ik een relatie met een jeugdvriendin die ik omstreeks 1977 (ik was toen 17 en zij 14) voor het eerst had ontmoet.
Begin jaren tachtig was het contact tussen haar en mij verwaterd.

In de eerste weken van de prille hernieuwde kennismaking in 1998 kocht ik voor haar een cd-single met daarop Liefs uit Londen.

Voor wat betreft mijn liefde voor Bløf is het nooit verder gegaan dan dat schitterende nummer overigens.

De relatie met de jeugdvriendin houdt echter sinds 1998 stand en ja, wij zouden ook af en toe wel weer terug willen naar die zorgeloze tienertijd van de jaren zeventig.
Je had een bromfiets, een slaapkamer bij je ouders met daarin een bed, een Lenco tunerversterker, JVC platenspeler en JVC luidsprekers en al redelijk wat LP's.

Je rookte je Samson shag ondanks dat je toen ook al wist dat het niet best voor de gezondheid was, dronk af en toe je biertje (andere genotsmiddelen zijn nooit aan mij besteed geweest, ook toen niet) was dagelijks "de hort op" zomaar ergens heen, ging wel naar school maar, in mijn geval, alleen maar voor de gezelligheid en niet om kennis op te doen en leefde een nagenoeg zorgeloos leventje.