Metallica - Hardwired... to Self-Destruct (2016)

Alle mensen die nu gestemd hebben zijn geen serieuze stemmers? Waarom mogen mensen hier geen 4, 4,5 of vijf sterren voor geven?

Omdat het om Metallica gaat, zal het cijfer de komende weken wel fors dalen. Dat proef ik een beetje. Luister nu maar eerst...

Nee, het cijfer zal dalen omdat een aardig aantal nummers gewoon van duidelijk mindere kwaliteit is.

Ik ben helemaal geen fan maar ik vind dit album best goed. Het is geen kill em all t/m and justice for all. Na st anger heb ik metallica eigenlijk niet meer gevolgd. Death magnetic vond ik wel ok. Deze is gewoon goed.

Complete album wordt nu nummer voor nummer met een eigen video op het YouTube kanaal van de band uitgebracht. Iedere twee uur een nummer tot de officiële release van het album: Hardwired Comes Early To Video - Metallica

En vrijdag is er nog een livestream van een optreden in London geloof ik.

Hehe zelden zo'n suffe opmerking gelezen.

Ik moet toegeven dat Confusion vele malen beter klinkt dan die eerste drie 'singles'. Tikkeltje houterig nog, maar al wel met meer smoel.

M'n interesse begint te groeien. Had ik niet gedacht.

Inmiddels vind ik Atlas, Rise ook een goed nummer, met name door het harmonieuze deel in de tweede helft. Dat had wat mij betreft een stuk langer mogen duren.

Zojuist ook Confusion en Dream No More gehoord en ik snap het enthousiasme heel goed. Ondanks het lagere tempo gaat er wel een soort van agressie vanuit die ik graag hoor. Ik heb erg veel zin in het hele album en met name Spit Out the Bone als ik de reacties zo mag lenen. Nog even geduld hebben...

De nieuwe Metallica laat zich vergelijken met een spits die na 2.347 minuten zonder doelpunt ineens een hattrick produceert. Verdraaid, hij kan het nog! Eerst geloof je het niet. Dan bekijk je de herhaling. En nog een keertje. Dan dringt het langzaam door. Verhip, die doelpunten zijn écht van hem!

Metallica is vaak verguisd, vaak terecht. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat sommigen hier staan of stonden te popelen de cd weer af te kraken. Je proeft her en der de verbazing, soms tussen de regels door. Ik ben zelf ook wat verbaasd, want erken eerlijk zo'n goede comeback absoluut niet verwacht te hebben. Op ManUNkind na noteer ik louter ruime voldoendes. Luisteren is niet vermoeiend, zeker niet zo vermoeiend als Load, Reload, St. Anger en (toch ook) Death Magnetic. Op de een of andere manier past het. En dus heeft Metallica voor mij zijn beste cd afgeleverd sinds The Black Album uit 1991.

Dat is ook maar een mening, tuurlijk. Ik heb gelukkig ook al wat professionele recensenten langs zien komen die hier positief over zijn. Wat mij betreft terecht.

Tot mijn verbazing kreeg ik nog een gewoon ticket via de officiële weg te pakken voor hun extra concert in Kopenhagen begin februari. Ik ben benieuwd hoe deze plaat live klinkt, maar ik vrees erg goed.

Het begin van Manunkind doet me denken aan nickelback. Het tweede gedeelte van de song klinkt wel redelijk goed, maar ik irriteer me aan de eerste paar minuten. Voor de rest top album. Heb hem nu al stuk of 8 keer geluisterd en hij wordt alleen maar beter.

De clip van murder one is echt geweldig. Benieuwd naar spit out the bone.

Ik bedenk me ineens dat Manunkind heel makkelijk op een Godsmack-album zou kunnen staan.

Klinkt steeds beter.

Nooit meer verwacht: Spit Out The Bone.
Heerlijk!

Geweldig!

Staat er ook weer een instrumental op deze plaat?

Net even een stukje 'Spit Out the Bone' gehoord. Knalt toch wel lekker, echter de productie staat me totaal niet aan. Wat een belabberde bass drum sound is dat. Is dat over het gehele album zo?

Nou, je bent volgens mij (één van de?) eerste. Juist de productie bevalt eindelijk bij Metallica.

Tsja, het was een youtube clipje. Kan natuurlijk ook aan de kwaliteit gelegen hebben.

Wat een verassing dat Metallica alle music online heeft gezet.
Hierbij mijn review

1. Hardwired to self-destruct.
Het openingsnummer begint erg sterk met een And justice for all.. drum die we al een tijdje niet meer hebben gehoord. Dit erg trashy nummer krijgt je beet en laat je niet meer los. We’re so fucked.. james zijn stem is weer helemaal into the old days. Ik zie de moshpits alweer ontstaan bij dit nummer.
Score 8/10

2. Atlas Rise!
Dan Atlas rise. Wow. De gitaarifs zitten erg goed inelkaar. Heerlijk nummer. Het nummer zit lekker complex inelkaar en verveelt geen moment. Het refrein blijft lekker hangen.
“How does it feel on your own?
Bound by the world all alone
Crushed under heavy skies
Atlas, Rise!

James zijn writing skills zijn weer fantastisch. Het 2e deel van het nummer waarbij James en Kirk samen in harmonie spelen geven kippenvel. Back to the good old days.
(9/10)

3. Now that we are dead

Dit nummer zou zo op het blackalbum kunnen staan. Lars gaf al aan dat dit album wat simpeler inelkaar zou zitten, maar tot nu toe viel dit erg mee. Dit nummer is het meest easy hearing nummer tot nu, maar mist de power en rauwheid die de voorgaande nummer wel hebben. Het geeft mij een beetje een Jaren 80 sfeertje, maar dan geen metallica sfeer, maar eerder een bon jovi. Wat ik niet perse vervelend vind. De solo van kirk klinkt een beetje ongeinspireerd. Het tweede deel doet mij beetje denken aan Load. Klinkt lekker.
Score (7/10)

4. Moth into the flame

Moth into the flame. Een erg sterk nummer. De intro doet mij denken aan Kill em All. Lekkere trash.
Er zitten enkele iron maiden invloeden in.Er zittten heerlijke riffs in, sterke overgangen. James speel hier erg sterk. Zelfs Lars weet er nog een dubbele bass uit te gooien. Lars speelt overigens de sterren van de hemel tot nu toe. Hij stijgt bovenzichzelf uit. Dat had ik niet meer verwacht.
Score (9/10)

5. Dream no more
Dream no more begint rustig en op een gegeven moment komt er een bekende sound, namelijk die van Re-load. Zelfs de zang doet mij denken aan Re-load. Aaargh.. dit is jammer. In tegenstelling tot Load heb ik nooit kunnen wennen aan Re-Load. Dit kan mij echt niet bekoren. Niet meer dromen metallica, blijf bij je leest..
Score (2/10)

6. Halo on fire
Gelukkig het dromen is over. Metallica speelt hier weer de sterren van de hemel. Wat een prachtig nummer. Het nummer bouw mooi op, waarna er voor het eerst een rustiger deel komt. Hetfield zingt hier prachtig. Het heeft ergens een Jaren 70 tintje.. De gitaar bridges, de solo van kirk. Het klopt gewoon. Dit zou zo maar eens een klassieker kunnen worden. Dit nummer is een mix tussen de load era en S&M tijdperk, maar is ook weer volledig nieuw. Knap dat Metallica zich hier opnieuw weet uit te vinden. Het geeft een verfrissende wending aan het album. Het duet tussen kirk en james komt weer prachtig naar voren. De solo van kirk is prachtig en naar het einde toe krijg ik hier zelfs kippenvel van. Echt prachtig! James zicht het mooi “Hello darkness say goodbye” Zou dit een afscheid kunnen zijn van een bepaalde periode in zijn leven?

(9,5/10)

Disk 2

1. Confussion
Confussion begint goed. Met een drum intro die erg doet denken aan “Am I evil ?” ). De riff die hierop volgt is erg lekker. Hetfield wordt hier een beetje overstemd. Dit is jammer. De combinatie van de gitaar sound en de lyrics pakken naar mijn mening niet helemaal lekker uit. Toch vind ik het een erg lekker nummer. Wanneer Kirk zijn solo inzet doet mij dit direct denken aan Iron Maiden. Waar heb ik dat eerder gehoord ?. Je merkt toch wel dat metallica dit keer veel inspiratie heeft gehaald bij anderen. Helemaal prima!
Score (7,5/10)

2. Manunkind
De intro zou zo weer van een album van maiden kunnen komen. Totdat de Lars zijn drums inzet dan gaan we toch weer terug naar Re-Load. Mmm.. de solo van kirk is echt way over the top. Dit nummer had van mij niet uitgebracht hoeven worden.. jammer. Dit is slechtse wat ik tijden gehoord heb.

Score (1/10)

3. Here comes revenge

Een soort luchtalarm gaat af. Het komt wat rommelig over, maar de riff die volgt is lekker.
Dan drumt lars zoals bij Enter Sandman. James zingt zonder pauze. Put your kingdom to the crown. Dit nummer zou zo in een slechte Jaren 80 film kunnen. Het refrein is wel aardig.
Dit nummer zou zo King Nothing 2 kunnen heten. Dit nummer Blijft ook na een paar luisterbeurten niet hangen.
Score: (5/10)


4. Am I Savage?
Am I savage opent rustig. Ook hier hoor ik weer Iron Maiden. Maar dan wat gebeurt er nu? Metallica opent hier toch wel heel vreemd. Nee niet weer he. Re-load. Ik neig naar het skippen van dit nummer, maar blijf toch nog even luisteren. Vreemd dit nummer past echt totaal niet op dit album. Ik kan hem niet eens afluisteren.
Score (2/10)

5. Murder One

Dan Murder One ter nagedachtenis aan Lemmy van Motorhead. Sterke drums van Lars met een sterke riff. Bij de teksten van James zie je Lemmy zo voor je staan. De verwijzigingen naar de Ace of Spade en de men in black. Dit is echt een eerbetoon. Mooi.

Score (7/10)

6. Spit out the bone

Stilte…. Mijn mond valt open wat is dit… Kippenvel moment. Metallica grijpt je hier beet om je nooit meer lost te laten. Zo snel heb ik ze niet eerder horen spelen. Man dit is trash al over the place. Een enorm sterke riff komt uit mijn linker speaker. Niet gedacht dat de mannen dit nog inzich hadden. James zingt hier de sterren uit de hemel. De manier waarop hij Spit out the BoNE zicht je voelt bijna het spuug uit de boxen spuiten. Bruut.
En dan horen we Rob zijn bass partijen.. Dit doet mij denken aan Cliff. Dit nummer had zo op master of puppets kunnen staan. Dit is het beste wat ik van hun heb gehoord sinds And Justice for all…

(Score 10/10)

Conclusie

Metallica heeft een album uitgebracht wat enorme pieken, maar ook enkele dalen inzich heeft. Ik vind het jammer dat ze er geen 1 disc van hebben gemaakt met alle toppers die ik genoemd heb. Gelukkig heb ik nog Spotify waar ik een playlist mee maken.
Ik geef het album 4 sterren en daarbij vergeet ik even Manunkind en Am I Savage. Want als ik die zou meetellen kwam ik op 3 sterren en dan doe ik dit album toch echt te kort.
Is Metallica terug? Jazeker!

Inmiddels aan diverse luisterbeurten onderworpen en het is een in mijn ogen en oren een wat vreemd album geworden. Ten eerste de pluspunten; James zingt weer redelijk tot goed. Op de vorige 2 albums overschreeuwde hij zichzelf regelmatig, hij doseert het wat meer. Ten tweede de productie; die is goed, ook een verschil met de vorige 2 schijven. Ten slotte er staat toch echt weer een lekkere snelle beuker op de plaat in de vorm van Spit Out the Bone. Dan de minpunten; er staan teveel nummers op de plaat die werkelijk niet op gang lijken te komen, Am I Savage en Here Comes Revenge zijn hier voorbeelden van. Metallica had er altijd al een handje van om nummers op te rekken maar met name in de jaren 80 kwamen er altijd goed uitgewerkte ideeën terug die in dienst stonden van de song. Nu weten de heren wederom mijn aandacht in een aantal nummers maar een paar minuten vast te houden. Dat is jammer. Je blijft dan toch weer met een gevoel achter van; er had na 8 jaar toch nog wat meer ingezeten. Wat verder opvalt is het feit dat de productie maar ook de opbouw van enkele nummers mij laat terugdenken aan Load en Reload, waar ik mij overigens niet aan stoor. Conclusie; beter dan verwacht, minder dan ik had gehoopt.

Geweldige recensie hydex op het eindcijfer na. Op disc 1 staan hele goede nummers op dream no more na. Zelfs Halo on fire vind ik nu best goed.
Disc 2 is gewoon heel matig op het geweldige Spit out the bone na. En het gaat er niet eens om dat het Reload style is, want op Reload staan ook goede dingen. Je eindcijfer snap ik niet zo....een 2 voor dream no more, een 1 voor manunkind, een 5 voor here comes revenge en een 2 voor am I savage.....4 onvoldoendes op 12 nummers en dan toch een 4? Dit had een geweldige cd kunnen zijn als al die genoemde bagger hierboven er niet op had gestaan en als ze bijvoorbeeld wat nummers van Beyond Magnetic gebruikt hadden. Just a bullet away bijvoorbeeld. Jammer jammer jammer.

Thnx. Ik begrijp dat mijn cijfer wellicht wat vreemd overkomt. Ik twijfelde ook tussen een 3 sterren en 4 sterren. Had kunnen kiezen voor 3,5 ster maar ben toch wel heel erg enthousiast over dit album. Er zitten gewoon erg goede nummers op, en die paar onvoldoendes ja die zijn er. Maar worden overklast door de uitschieters.

En die onvoldoendes zijn zo jammer. Net Lords of summer zitten luisteren, de bonustrack die het album niet gehaald heeft. Vind ik zoveel beter dan de meeste nummers op disc 2.

Op spotify staan hele andere bonusnummers

Prachtig album met hele mooie video clips erbij.

Hardwired opent als een versnelde versie van Enter Sandman, Metallica gaat gelijk voluit, maar het is totaal niet storend, ook al hangt het gebeuren maar voornamelijk om een gitaar rif heen.
Gelukkig gaat het later wel helemaal los.
Ik heb het beeld voor me van Chiel Montagne, met allemaal 65 plus dames in de zaal, die verveeld voor zich uit kijken, al denkend aan de breinaalden thuis, om een lekker paar sokken voor kleinzoon te maken.
En dan nu de volgende band Metallica!! Op Volle Toeren!!
Mijn vraag is echter, gaan ze terug naar het geluid uit hun begintijd, of is het voornamelijk een soort Black Album (part II), maar dan sneller en harder.
Waarschijnlijk ben ik meer geneigd naar dat laatste, en dat bevalt mij prima.
Iron Maiden werd al eerder genoemd, en daar heeft het soms wel wat van weg.
Toevallig ook een band waarbij op het laatste album (ook een dubbelalbum), voornamelijk langere nummers staan.
Bij Iron Maiden ademde het meer, vanwege rustige passages, en ze komen daar goed mee weg.
Metallica blijft echter voornamelijk gas geven, ook fijn.
Ik hoop dat ze dit tempo live ook kunnen aanhouden, want het lijkt mij behoorlijk slopend.
Ze zijn in ieder geval helemaal terug.

Beste albums sinds the Black album, durf ik nu al te stellen.

Zo'n Spit Out the Bone valt me dan toch weer tegen na al die positieve verhalen. Redelijk nummer hoor, maar 'het beste sinds 1988' etc. is flink overdreven. Ik stoor me de laatste albums vooral steeds weer aan Lars die krampachtig klinkt, de solo's van Kirk zijn ook hier weer ongeïnspireerd en het duurt allemaal onnodig lang.

Maar het klinkt in ieder geval al stukken beter dan die eerste drie singles.

Ik snap niet waarom ze lords of summer niet op het reguliere album hebben geplaatst, ipv Manunkind.

Jammer , ik kan Manunkind gewoonweg niet aanhoren, lijkt wel nickelback, die kant van de plaat blijft in ieder geval als nieuw.