Pia Fraus - In Solarium (2002)

Mocht ik een fan geweest zijn van shoegaze dan had ik dit waarschijnlijk een heel mooi album gevonden. Het feit dat deze band uit Estland komt is overigens nauwelijks te horen. De muziek klinkt erg "Amerikaans".

Misschien zit er op een later tijdstip nog een kleine stemverhoging in.

Het klinkt allemaal heel erg licht en dromerig, maar helaas ga ik er niet van zweven.

Grappig licht zwevend plaatje. Je moet wel even ergens doorheen prikken om er van te genieten. Een beetje zoals je in het zwembad ook even kopje onder moet, waarna je het niet meer koud hebt (ofzo).
Een beetje eenvormig is het wel, maar op een gegeven moment lijkt de sfeer zowel vrolijk als uitzichtloos en blijft na het einde de plaat nog even in je hoofd doorzeuren.

Na 6 liedjes is het wel genoeg. Voor de stijl een 2,5*, voor de lengte een halfje eraf.

Natuurlijk, we hebben het allemaal wel een keer gehoord. Een scheutje Ride, een beetje Cocteau Twins en een snufje Chapterhouse. Maar gelukkig levert dat wel een zeer gelukkige combinatie op. Nogal zweverig, een beetje maf en bevreemdend daardoor, maar dat maakt het mooi wel de ultieme... naast-het-zwembad-ligplaat. Waarom weet ik niet, maar ik vind shoegaze sowieso wel zomermuziek. Ondanks dat Octobergirl wat mij betreft het hoogtepunt van dit gezellige plaatje is!

Extreem aaibare shoegaze, het bestaat. Niet vervelend, en dat is soms wel een beetje jammer, want ondanks dat het wel zweeft schuurt het wat weinig. Desalniettemin is dit toch verre van verkeerd. Luistert makkelijk, enigszins onopgemerkt maar ook prettig weg. Typische muziek voor op een Sofia Coppola soundtrack, eigenlijk, en dat klinkt in die hoedanigheid misschien een beetje neerbuigend, maar zo bedoel ik het niet - zowel van de films van Sofia als van de bijbehorende soundtracks kan ik erg genieten. Desalnietteplus muziek die bovenal sfeer zet en dat eigenlijk het best met één nummertje temidden dat van anderen kan doen - want de nummertjes naast elkaar verzanden een beetje in een eenvormige brei (zegt de man met 4* voor Yellow Trash Bazooka, du hast recht!). Echter, nogmaals, leuk, prettig, schattig, ik ga hier wel een 3,5* voor uittrekken, denk ik.

Goed gevonden van Sven, die Sofia Coppola-verwijzing!
Ik vind dit een bijzonder vriendelijke en zonnige gitaarplaat en het was vandaag een uitstekende lichtvoetige soundtrack voor mijn rit huiswaards na een dagje pubers verlichten op hun eerste schooldag; plaatje duurde net zo lang als de rit overigens.
Na verloop van tijd komt er wel een beetje de klad in, maar dat drukt de pret slechts een beetje, namelijk van 4 naar de 3,5*

Ik heb niet zo veel (/erg weinig) met shoegaze, maar dit is best een fijn plaatje. Het luistert erg makkelijk weg en is vrij snel voorbij. Toch had ik het graag nog net iets lichtvoetiger en zweveriger gezien. Nu is het uiteindelijk allemaal een beetje te veel van hetzelfde. Maar goed, fijn plaatje dus. Ruime 3*.