Ancient Rites - Fatherland (1999)
mijn stem
31 stemmen
België
Metal
Label: Hammerheart
-
Avondland (1:25)
-
Mother Europe (4:39)
-
Aris (5:31)
-
Fatherland (7:07)
-
Season's Change (Solstice) (5:35)
-
13th of October 1307 (3:20)
-
Dying in a Moment of Splendour (7:17)
-
Rise and Fall (Anno Satana) (4:58)
-
The Seducer (3:57)
-
Cain (2:09)
-
Fallen Angel * (4:00)
-
From Beyond the Grave * (4:27)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
45:58
(54:25)
0
geplaatst: 17 mei 2005, 17:31 uur
Ancient is voor mij de perfecte kruissing tussen black en thrash metal, heerlijk nummers als mother europe en dying in moment of splendour. 4.5*
0
geplaatst: 7 juli 2006, 18:12 uur
Ik heb een dubbel gevoel overr dit album. Enerzijds staan mijn 2 favoriete ancien rites nummers ooit er op (mother europe en aris). Anderszijds kunnen enkel de eerste 5 nummers op mijn volledige interesse rekenen. Vandaar een 4,5* i.p.v. 5*.
0
geplaatst: 12 augustus 2006, 22:58 uur
Een goed gemiddelde en dat is geen toeval; aggressief,duister, sfeervol, afwisselend en de juiste dosis melodie. Top!
0
geplaatst: 3 maart 2007, 19:06 uur
Prachtige plaat waar alles inzit: afwisseling, techniek, melodie en bovenal ijzersterke nummers. Beste werk van deze band imo.
0
geplaatst: 5 maart 2007, 12:07 uur
Plaat blijft maar groeien. Absoluut hoogtepunt is het fabuleuze titelnummer. De rest is ook dik in orde. Een absolute topper in het genre!
0
geplaatst: 27 oktober 2008, 16:18 uur
Dit moet toch wel één van de beste Belgische metalalbums ooit zijn!
0
geplaatst: 28 juli 2010, 09:06 uur
Ancient Rites presenteerde zich eerder als black metalband, maar was muzikaal gezien toch minder gemakkelijk te duiden.
De mengelmoes van black, thrash en death metal werd stevig aangelengd met wat klassieke invloeden uit de synthesizer. Op de derde langspeler Fatherland komt daar nog eens een flinke scheut onvervalste heavy metal bij. De nieuwgekomen gitaristen Erik Sprooten en Jan Yrlund zijn daarvan de hoofdschuldigen.
Na het bijzonder schone intro Avondland vliegen de knallende riffs je om de oren in de beste Iron Maiden/Metallica traditie en daar overheen laten de voornoemde heren hun gitaren nog eens lekker janken.
Vervolgens wordt er snel over geschakeld op een vertrouwd blasttempo om over te gaan tot de orde van de dag.
De adrenaline wordt stevig opgewekt door deze aanpak. Ondergetekende krijgt zijn om te pas en te onpas wat zinnen op heroïsche wijze mee te brullen.
De voordracht van opperhoofd Gunther Theys is ook weer meer gevarieerd dan voorheen. Van plechtig declamerend tot (pogingen tot) zingen alsmede de bekende screamvocalen.
De nummers zijn allen ontzettend gevarieerd en boeten nergens in op de typische middeleeuwse Ancient Rites sfeer.
Leuk zijn ook de knipoogjes naar eerder werk zoals in Dying in a Moment of Splendour.
In het agressieve The Seducer brult Mika van Impaled Nazerene ook nog een paar versjes mee.
Fatherland is opnieuw een ijzersterke schijf van deze (voormalig) Vlaamse band.
De mengelmoes van black, thrash en death metal werd stevig aangelengd met wat klassieke invloeden uit de synthesizer. Op de derde langspeler Fatherland komt daar nog eens een flinke scheut onvervalste heavy metal bij. De nieuwgekomen gitaristen Erik Sprooten en Jan Yrlund zijn daarvan de hoofdschuldigen.
Na het bijzonder schone intro Avondland vliegen de knallende riffs je om de oren in de beste Iron Maiden/Metallica traditie en daar overheen laten de voornoemde heren hun gitaren nog eens lekker janken.
Vervolgens wordt er snel over geschakeld op een vertrouwd blasttempo om over te gaan tot de orde van de dag.
De adrenaline wordt stevig opgewekt door deze aanpak. Ondergetekende krijgt zijn om te pas en te onpas wat zinnen op heroïsche wijze mee te brullen.
De voordracht van opperhoofd Gunther Theys is ook weer meer gevarieerd dan voorheen. Van plechtig declamerend tot (pogingen tot) zingen alsmede de bekende screamvocalen.
De nummers zijn allen ontzettend gevarieerd en boeten nergens in op de typische middeleeuwse Ancient Rites sfeer.
Leuk zijn ook de knipoogjes naar eerder werk zoals in Dying in a Moment of Splendour.
In het agressieve The Seducer brult Mika van Impaled Nazerene ook nog een paar versjes mee.
Fatherland is opnieuw een ijzersterke schijf van deze (voormalig) Vlaamse band.
0
geplaatst: 28 juli 2010, 09:23 uur
Inderdaad een erg sterk album Ancient Rites. Enig puntje van kritiek is de ietwat dunne productie, maar dat is misschien ook een verschil van smaak.
Ik ken niet alles van Ancient Rites maar van wat ik ken is dit absoluut het beste werk. De sfeer van het album vind ik ook erg mooi.
Ik ken niet alles van Ancient Rites maar van wat ik ken is dit absoluut het beste werk. De sfeer van het album vind ik ook erg mooi.
0
geplaatst: 28 juli 2010, 09:32 uur
Enkel de digitale drumsound vind ik wat storend. Eigenlijk heeft ieder Ancient Rites album daar wel last van.
* denotes required fields.
* denotes required fields.