Antibalas - Antibalas (2012)

Afrobeat op het Daptone-label, het kon eigenlijk niet uitblijven. Alhoewel er toch wezenlijke verschillen zijn tussen de vaak strak gestructureerde funkplaten van Daptone en de afrobeatgrooves uit de losse pols. Antibalas verenigt zo twee werelden die gecombineerd misschien minder voor de hand liggen dan aanvankelijk gedacht.

De nummers worden zoals het hoort lekker uitgesponnen, al is het nog niks vergeleken met Fela-normen (de naam kon niet uitblijven natuurlijk). Voor het rechtlijnigere karakter van deze jongens is het een ideale speelduur. Lang genoeg om links en rechts de velden te verkennen, niet te lang om bepaalde patronen te kunnen aanhouden. De instrumentatie bevat enkele oude bekenden uit het genre, waaronder een funky bassist, inventieve percussie en een blaasensemble dat je met elke noot het koper laat proeven. Zelfs de Afrikaans aandoende gezangen zijn aanwezig, al betekent dat op dit project niet eens zoveel. Aangevuld op de rijke ritmesectie weet Antibalas vooral met de elektrische piano en synthesizergeluiden allerhande een doordringend hedendaags geluid in zijn traditie te steken. De Daptone-stempel, die toch met vage inkt zichtbaar is, draagt daar eveneens toe bij.

Ik heb ze nooit precies geteld, het aantal platen dat Fela Kuti heeft gemaakt (hier heb je hem weer), en daarmee kun je je afvragen na de hoeveelste Kuti-plaat je deze eens een kans kunt geven. Essentieel is Antibalas namelijk niet, maar het is mooi om te zien hoe een specifiek geografisch tijdsgebonden genre verder leeft in een hedendaagse Amerikaanse band, die er bovendien prima hun eigen slag mee slaan!