Christopher Lee - Charlemagne: The Omens of Death (2013)

Hop, op zijn 91 jarige verjaardag brengt deze held nog maar eens een metal album uit.

Nooit geweten dat dit filmicoon ook muziek maakte... + (op zijn 91e:) .

YouTube - Charlemagne The Omens of Death (Album Preview). Christopher Lee

Klinkt interessant. Respect voor de legendarische Christopher Lee.

Lee deed al eens mee met Rhapsody (of Fire) en liet daar horen buiten zijn indrukwekkende verhalenstem ook over een behoorlijke zangstem te beschikken.

De hoes oogt wel als een ultragoedkoop Gravediggeraftreksel.

Dit is trouwens niet her eerste album van dit project. In 2010 werd By the Sword and the Cross al uitgebracht - hoewel dat meer symfonische metal was en dit meer traditionele metal zou worden:

Charlemagne - By the Sword ...

Net zoals toen denk ik dat ik afgaande van de previews/samples hier ook geen hol aan ga vinden. Bewonderenswaardig dat Lee op zijn 90ste inderdaad nog actief is en dat zijn interesseveld zo breed is, maar ik vind het allemaal behoorlijk ondermaats. Het is gewoon een gimmick. Haal Lee's naam en afbeelding van de hoes en je hebt een zwaar middelmatig flutmetal band waar niemand aandacht aan zou besteden.

Oeh... ik luisterde een paar beschikbare samples op youtube en dat klonk toch vrij bagger. Maar dan hoor je het hele album en dan vraag je je af waarom je dat ooit gedacht hebt. Dit is serieus een fijne metalplaat met veel variatie en Christopher Lee beschikt echt over een goede stem. Ik ga m nog wat vaker horen voordat ik een stem uitbreng, maar ik zou jullie aanbevelen om dit eens te gaan horen.

Hoe klinkt de muziek verder qua stijl? Ik ga hem overigens sowieso checken, benieuwd wat hij ervan maakt. Zijn vertelstem heb ik in ieder geval altijd goed vinden werken, maar dit is natuurlijk heel iets anders.

Qua stijl beetje een metal opera met neigingen naar power metal, heavy metal en symfonische metal, maar eigenlijk is het het allemaal niet. Lastig om vergelijkingen te noemen merk ik.

Charlemagne: The Omens of Death is een metal opera over het verhaal van Charles the Great, de eerste "Holy Roman Emperor" en via via is Christopher Lee een afstammeling van deze man. Een historisch verhaal dus waarin Christopher Lee de rol van een terugkijkende geest van Charlemagne speelt, en een jonge tenor Vincent Ricciardi speelt zijn levende, jonge versie. De twee stemmen vullen elkaar goed aan en lijken ook nogal op elkaar, waardoor je zo zou geloven dat ze allebei dezelfde zouden zijn. Er doet nog een handje vol andere zangers mee die verschillende rollen spelen, maar daarvoor verwijs ik naar Wikipedia

Het neigt vooral naar een traditionele vorm van power metal, maar alle 'heaviness' is eruit geproduceerd. De bassen die zwaar zouden moeten klinken zijn juist wollig en schattig. Maar de enige bas die wel goed klinkt is de stem van Christopher Lee. De zangmelodieën zijn door hemzelf geschreven als ik het goed begrepen heb en zijn niet altijd even duidelijk, maar na wat gewenning valt dat ook wel op zijn plaats. De muziek is gearrangeerd door Richie Faulkner, die nu bij Judas Priest zit. De instrumentale delen zijn ook wel gewoon tof en goed, met catchy gitaarloopjes en actieve riffs. Dat de originaliteit dan soms ver te zoeken is wordt dan gecompenseerd met een strakke uitvoering. De koortjes doen me soms denken aan het intro muziekje van The Lion King.

Ik was best wel sceptisch omdat ik de samples maar niks vond en omdat het makkelijk is om met de hype van "oh Saruman zingt metal" mee te gaan, maar ik kan en durf er eerlijk voor uit te komen dat het naast de aanwezigheid van Lee, die toch zeker wel een goede stem heeft, ook een prima album is dat zeker bestaansrecht heeft.