Nou daar is ie dan dit is weergaloos goed, een verrassing van het zuiverste water.

Grandioze heruitgave van een van de betere TD albums uit de jaren 90.

't Is al eerder tegen je gezegd maar de bedoeling van dit topic is dat je een recensie bij het album schrijft en niet alleen maar plaatjes hier neer zet.

Mijn album van de dag:

Ryuichi Sakamoto - CHASM

http://www.musicmeter.nl/album/53860/info/0#1

Orquesta del Desierto - Dos

Henny Vrienten - Nacht, De Soundtrack


http://www.musicmeter.nl/album/64373/info/0#27

Midlake - The Trials of Van Occupanther.

Is het debuutje ook aan te raden?

Zucht. Je moet een recensie schrijven. Zie de regels van dit topic op pagina 1.

the strawbs - grave new word
en hoe krijg ik die streepjes er nou onder?
De "recensie" staat er al

Gewoon http//www.musicmeter.nl/album/25456 copiëren en plakken. Hierop staan met muis en rechts op muis klikken. Dan komt rijtje met o.a. copiëren vanzelf te voorschijn.

http://www.musicmeter.nl/album/25456

Vreemd Ik krijg wel http://www.musicmeter.nl/album/25456 , maar ik krijg nog steeds geen streep eronder.
Heb je daar nog een tip voor?

Ha die is goed, zodra ik het bericht verstuur staat er WEL een streep onder, maar goed ik ga in mijn platenkast op zoek naar een album van de dag.
later meer...

http://www.musicmeter.nl/album/47665

Ougenweide - Ohrenschmaus

Ryuichi Sakamoto - Hoshi Ni Natta Shonen (Shining Boy & Little Randy)


http://www.musicmeter.nl/album/55064/info/0#0

Brian setzer~~tribute to sun records vol. 1

Geweldig album, was ongelooflijk aangemaan verrasst.
[Korte revieuw staat er]
http://www.musicmeter.nl/album/18226

The Beasts Of Bourbon - Little Animals

Marvin Gaye - Let's Get It On

in me top10 ermee, vandaag 3 keer geluistert, vanavond nog eens doen

The Magnolia Electric Co – Sojourner

Wie zijn de Magnolia Electric Co?

Sojourner het laatste kindje van Jason Molina & Co. Deze Amerikaan is een persoon die je dicht bij kan laten komen, maar wie nooit tot je door zal dringen. Zijn verleden lijkt één grote puinhoop van ellende, kapotte liefdes en verloren vrienden. Het is de man die niet cryptisch te werk gaat maar zijn nummers schrijft zoals hij het daadwerkelijk ervaart. Dat leverde onder de noemer Songs: Ohia al vele schitterende albums op die balanceren tussen desolate alt.country, ‘gothic’ americana, folky blues en de gitaarrock van goede kennis Neil Young & Crazy Horse. Het laatste Songs: Ohia album - verwarrend genoeg getiteld als The Magnolia Electric Company - liet een voor Jason Molina begrippen ongekend positieve noot horen. Het rockende geluid heeft hij opgepakt toen hij met vrienden en collega’s de MEC groep oprichtte. Na een livealbum (Trial & Errors), namen ze het debuut What Comes after the Blues op.

Wat houdt ‘Sojourner’ in?

Sojourner is een boxset met drie LP’s, één EP en een DVD, met als extraatjes een medaillon en een poster, stijlvol verpakt in een vrij onhandige houten box. De vier cd’s zijn elk het resultaat van vier verschillende opnamensessies, en maakt het vorig jaar verschenen tweede MEC album ‘Fading Trails’ overbodig. Dat album is een compilatiealbum van die vier glimmende schijfjes van deze houten box. En dat is gelijk de rede waarom die plaat zo verdomt onsamenhangend klinkt.

Nashville Moon

Met 42 minuten de langste plaat van Sojourner. Opgenomen door meneer Steve Albini himself (het enige verbindende element tussen namen als Neurosis, GSY!BE, Bonnie ‘Prince’ Billy, etc.) en klinkt behoorlijk country. De opname is vrij vlak en de nummers zijn vrij pretentieloos maar bezitten echt die (althans voor een leek) typische westernfeeling. Losjes gespeelde en breekbare nummers. Ik ben er langzaam ingerold en waardeer de sfeer. Het levert hoogtepuntjes op als Nashville Moon, het gedreven Don’t Fade on Me en het rockende No Moon On The Water.

4*.

The Black Ram

Geschokt. Dat was mijn eerste reactie toen ik de eerste noten van In The Human World hoorde. Zou het? Zou dit hét album zijn waar ik nu altijd op heb gewacht? De opname is glas en glashelder, en het lijkt alsof Jason naast je op de bank zit te spelen:

Mountains of the dead are you listening?
You are gonna lose a lot
You’ve already lost so much

De instrumenten zijn ook totaal verschillend van Nashville Moon. Veel ruimte voor syntehsisers, tape echoes, chello’s en roestige gitaren. Ik krijg er kippenvel van.

Nee dit is een cd die ik nu al met heel mijn hart en ziel koester. 33 minuten, 9 nummers balancerend tussen complete wanhoop, rockende nummers met een positieve noot en méér gothic americana. Alsof het een compilatie is van de beste nummers van Ghost Tropic, Didn’t It Rain en The Magnolia Electric Company. Ik kan er verder geen woorden over zeggen, omdat ik weet dat het niet zo overkomt als ik zou willen.

4,5/5*

Sun Sessions

De Sun Studios zijn natuurlijk legendarisch. Denk maar eens aan Elvis. Als betaling voor verdiensten kreeg MEC geen geld, maar studiotijd in deze peperdure ruimte. Dit resulteerde in een EP van vier nummers (16 minuten), waarvan één heropname van Hold On Magnolia. Het zijn vier prima nummers geworden met (gek genoeg) de slechtste productie. De vocalen komen gewoon niet goed uit de verf. Desontdanks zijn ook Talk to me Devil en Mephis Moon zéér geslaagde nummers.
3*

Shohola

Elders hebben jullie misschien wel mijn lofzangen voor de laatste twee (semi) akoestische soloplaten van Jason Molina gelezen (onder eigen naam en Pyramid Electric Co. Shohola is een klein half uurtje mr. Molina op gitaar, opgenomen in zijn eigen huis. En niet zo mooi als Let Me Go, Let Me Go, Let Me Go, of Long Desert Train, er staan wel pareltjes op. Haal Shilo Temple Bell ergens vandaan en dan praten we verder. Maar in tegenstelling tot The Black Ram, zit de desolate meneer met de gitaar aan de andere kant van de kamer in plaats van naast je op de bank. Terug in zijn ongrijpbare rol.

3,5

Een verwenbox. Dat mag duidelijk zijn. Ik zal maar direct met de meest opmerkelijke zaken beginnen. Allereerst is het een feit dat alledrie de LP’s en de EP die Sojourner rijk is, makkelijk op twee cd’s had kunnen staan. De poster zal bij mij gewoon in de box blijven zitten. Het medaillon ga ik niet dragen omdat het (gezien de muziek) geen geluk maar juist droefenis zal brengen. En de DVD, tsja, Ik had graag een liveoptreden gezien, of anders wat interviews. Maar het is een korte film (één DVD voor 20 minuten beeld) die een sfeerimpressie geeft van de Canadese MEC tour. Weinig woorden, MEC muziek op de achtergrond. Leuk om eens te zien, maar ongrijpbaar. Als laatste de prijs. Via Secretly Canadian had ik de box op de dag van release in de brievenbus, voor 37. Dat is goedkoper, wat ik heb hem al voor 55 euro zien liggen in de winkel.

Dit zijn slechts kanttekeningen, ik kan niets concreets negatiefs bedenken. Tenminste, áls je klaar bent voor een kleine twéé uur lief en (voornamelijk) leed en miniatuurliedjes die opgebouwd zijn uit de woorden ‘ghost’, ‘blues’, ‘moon’, ‘rain’, ‘night’ en ‘dark’. Mij kan het niet genoeg zijn. De Sojourner release is essentieel voor elke fan, nieuwkomers moeten maar eens The Black Ram pindakazen. Als het je bevalt, koop de box en dan ben je voorlopig even klaar. Gemiddeld krijgt de box van mij een 4/4,5*. Ik ga naar boven afronden.

Eventjes een erg mooie topic uit de vergetelheid halen:




Revieuw staat er .

Ryuichi Sakamoto - Silk/Soie

Eén van de hoogepunten van 2007! (zie recensie bij album)

Voivod - Nothingface

Ik ga straks 'ns wat proberen schrijven bij Because of the Times van Kings of Leon

Een dezer dagen (waarschijnlijk vandaag, en anders morgen of overmorgen) ga ik proberen een stukje te schrijven bij de nieuwe van The Mars Volta.

PorcupineTree - Up the Downstair:
http://www.musicmeter.nl/album/25081

Lang geleden dat iemand een album van de dag had.




Frank Turner - Love, Ire & Song