Boxcutter - Glyphic (2007)

Geweldige next-level-dubstep van Boxcutter. Net wat beter dan z'n vorige en een flinke showcase van wat dubstep kan zijn in tegenstelling tot de nieuwe Burial bv.

Ik vind hem een stuk minder dan de nieuwe Burial, maar waarom vergelijken?

Geen stem, wel gedownload maar het gaat er nog niet echt in.

best leuk hoor, maar next level is wordt het nergens. gevoel als burial zit er sowieso niet in, productietechnisch wordt het nergens echt spannend. best vreemd, in het dubstep genre. lijkt wel een vergaargenre voor inspiratieloze producers ofzo...

fijne dromerige muziek met een sympathiek en zelfverzekerd gevoel. Af en toe een zeer goed drum 'n bass nummer met Rusty Break en Fieldtrip. In de eerste vijf nummer komen tof wat reggae noten voor. Reggae is ook een genre waarin dubstep samen met drum 'n bass z'n oorsprong vindt. Kaleid is een mooie mix van dubstep synths en drum 'n bass ritme, en met Foxy hebben we een soort oude soulplaat, maar dan in een glinsterend nieuw jasje Goede tip

Omdat de nieuwe Burial vaak genoemd wordt als de nieuwe step in dubstep.

De climax van Fieldtrip, woei .

Burial vond ik al goed en via daar hier terecht gekomen.
Maar "Boxcutter" bevalt me toch nog meer.
Is veel meer variatie in vergelijking met "Burial" dat soms toch wel eentonig kan klinken

Ga je oren es wassen kerel. Burial klinkt zo plat als een pannenkoek vergeleken hiermee. Je kan de live instrumentaties en akkoestiek van deze plaat toch niet op een lijn stellen met wat burial op z'n laptop in elkaar steekt; nu houd ik ook wel van Burial, maar elk nummer lijkt bij hem ook op het vorige maar bovenal moet Burial eens met een goeie producer om de tafel, want in mijn ogen klampt hij zich teveel vast aan het idee dat z'n muziek moet klinken alsof het op een taperecorder is opgenomen voor het serieus genomen wordt door de incrowd.


Enfin, lekkere plaat dit natuurlijk, prachtig uitwaaierende instrumentaties en soundscapes over dikke beats, zware bassen en massas swingende riddims.

je leest niet helemaal goed, er staat nergens dat burial productietechnisch de top is. er staat dat gevoel als bij burial niet op deze plaat te vinden is. nergens raakt het of wordt het meeslepend. dat burial een ander slag dubstep maakt lijkt me daarnaast evident.

verder kom ik het woord instrumentatie hier steeds vaker tegen op mm, bij hiphopplaten wordt dat woord ook te pas en te onpas misbruikt. zeer storend.

en verder doe ik er sowieso een halfje bij, vorige stem was 2 jaar terug alweer. er is veel veranderd in dubstepland.

'de top' Staat inderdaad nergens en volgens mij beweer ik ook niet dat dat er staat. Er staat wel 'gevoel als burial zit er sowieso niet in, productietechnisch wordt het nergens spannend' waarover ik zeg dat Burial productietechnisch ook niet spannend wordt (ik gebruik daarvoor 'zo plat als een pannenkoek').



Wat is er storend aan het woord instrumentatie? En waarom zou dat bij hiphopplaten niet kunnen? Bij Burial past het niet, want er IS geen instrumentatie, evident, maar bij menig hiphopplaat en ook deze van Boxcutter....

Of je het meeslepend vind is nog iets anders en een veel meer subjectieve beoordeling; ik ken genoeg prachtig in elkaar gezette platen waar ik absoluut geen kloot aan vindt (zoals vrijwel elke interessante minimal plaat: prachtige klanken, maar het roert me niet, of bv. Amon Tobin, veel The Mars Volta, Bob Dylan, Leafcutter John etc etc.).

Ik vind Glyphic juist een heel meeslepende plaat en één van de weinige platen die me echt constant op het puntje van m'n stoel houd; dat jij dat niet vindt, daar val ik heus niet over, goeie kans dat jij door platen geroerd wordt waar ik bij in slaap val.

Pas vorige week eindelijk bemachtigd en dit gaat eigenlijk verder op de toer van Oneiric.
Maffe ritmes en invloeden uit dnb/ska/reggae en dubstep en funk gaan moeiteloos de mixer in waaruit de eigengereide sounds van Boxcutter uitvloeien.
Foxy valt op en Bug octet zit ook al vaak op repeat, ook hulde voor de silly titels steeds