Het debuutalbum uit 1984 kon mij een kleine maand geleden wel bekoren, niets speciaals maar aardig. Deze opvolger heeft een andere zanger, André Balzar eruit, A. Duva erin. Vorige week heb ik dit album op vinyl kunnen kopen tijdens de meeting in Nijmegen voor een luttele vier eur. Ik vind het veel minder dan het vorige album, het tempo ligt lager, de songs zijn eerder saai. Dieptepunt en hoogtepunt liggen bij elkaar, de tenenkrullende ballad Across a Crowded Room en het uptempo T.N.T. De Engelse zang met dik Frans accent krijgt na een tijdje iets "camp"-achtig.