Gil Scott-Heron - The Revolution Will Not Be Televised (1974)

Wat een heerlijk album is dit toch. Ik heb weinig Soul in mijn bezit maar sinds ik afgelopen weekend deze plaat heb aangeschaft, moet ik dat terrein nog maar eens verder verkennen. The revolution will not be televised is tot nu toe nog mijn favoriet. Gil Scott Heron zingt of praat graag over onrecht en andere maatschappij kritische onderwerpen. Dat maakt dit album alleen maar meer bijzonder.

Deze plaat gister gekocht, op aanraden van woody. Heb hem nu al de hele dag opstaan. Erg prettig.
Wel een paar opmerkingen over de tracklist en cover die hier op mume staat. De mijne heeft een veel stoerdere cover (http://991.com/newGallery/
Gil-Scott-Heron-The-Revolution-Wi-357087.jpg) en de tracklist loopt maar tot nummer 11 van de hierboven genoemde lijst.
Ook lijkt deze qua tracks erg op pieces of a man.
Tot nu toe al hoog, 4*, met kans op een volle 5!

Mijn eerste echte kennismaking met deze man en waarschijnlijk staat hier heel veel van zijn beste werk op. Dat is ook goed te horen. Meer dan prima album met veel uitschieters in positieve zin. Inhoudelijk natuurlijk altijd de moeite waard (soul with a message).

Dat viel mij ook op, als ik het goed zie staan hier zelfs alle nummers van Pieces of a Man.

Vraag me af wat voor nut deze verzamelaar dan heeft, voegen de andere nummers echt wat toe of kan ik beter gewoon Pieces of a Man aanschaffen. Die vind ik namelijk geweldig en ik heb nog geen enkele plaat van deze man.

Klopt, alle nummers van 'Pieces of a Man' staan ook hierop. Die extra nummers zijn, m.u.v de wat langere, allemaal spoken word.
Maar voor die extra's betaal je net zoveel, zo niet minder, aangezien ik deze ook wel eens ergens voor een tientje heb zien staan. Dus mits je veel waarde hecht aan de originele trackvolgorde kan je net zo goed deze aanschaffen.

Dit album heb ik afgelopen weekend aangeschaft. Ik heb de cd reissue uit 1988 met een andere hoes, zes bonustracks en de kenmerkende typografie uit die tijd (achterop de cijfers met blokjes eromheen, cd-boekje is van binnen wit met zwarte tekst, verder geen fratsen). Twee dingen zijn mij in het bijzonder opgevallen.

1. Op dit album staan in feite alle nummers van het album Pieces of a man, maar het cd-boekje vermeldt vreemd genoeg dat er twee nummers zouden ontbreken (maar welke dat dan zijn, staat er niet in).

2. Het geluid op de cd staat heel zacht, de volumeknop van de stereo moet fors omhoog om de muziek goed te kunnen horen. Nu weet ik wel dat albums tegenwoordig veel meer uit de speakers knallen dan vroeger, in verband met veranderde voorkeuren, eisen en technieken. Maar ik had geen idee dat dat verschil zo groot is. Of dit album is een speciaal geval, dat kan natuurlijk ook. Heeft iemand anders hier ervaring mee?

De muziek bevalt me overigens erg goed, ik zal te zijner tijd nog een beoordeling geven.

De verschillen in geluidsvolume tussen een gemiddelde CD van eind jaren tachtig, begin jaren negentig en een CD van nu zijn inderdaad enorm groot. Heel vervelend als je, zoals ik, een 5CD-wisselaar thuis hebt staan. Je moet je CD's daar echt een beetje op selecteren als je een avondje rustig wil luisteren zonder voortdurend naar de volumeknop te moeten rennen.

Dat wil overigens niet zeggen dat die 'zachtere' CD's slechter zijn. Vaak is eerder het tegendeel het geval: ze laten meer ruimte aan de dynamiek (de verschillen tussen harde en zachte passages) en klinken daardoor vaak opener, natuurlijker en mooier (hoewel dat laatste een kwestie van smaak is). Enige nadeel is dat je je versterker inderdaad wat verder open moet draaien, maar echt een probleem kun je dat niet noemen, toch? Meer informatie hierover kun je vinden als je googlet op 'Loudness wars'.

Ik ken deze CD overigens niet. Ik heb uitsluitend een (andere) verzamel-CD van hem. Ben wel van plan meer van deze artiest te ontdekken, al vind ik het altijd iets schrijnends hebben dat dat proces pas in gang gezet wordt nu hij overleden is.