Soms vraagt een mens zich af ... hoe ze op die groepsnamen, album- en songtitels alsook de albumhoezen komen? Niet schrikken, het was nu eenmaal een onderdeel van "onze" metalcultuur in de jaren tachtig, het zorgt vandaag de dag voor een glimlach.
Debuut-EP van een stel Nederlanders, onbekend toen en onbekend gebleven, op een Belgisch label met name Mausoleum, berucht toen en berucht gebleven voor vele dubieuze geluidsopnames en wanbeheer (ze zijn later dan ook in faling gegaan).
Heavy Metal in de traditionele betekenis van het woord met een solide ritmesectie, een gitarist die stevig uit de hoek kan komen maar met een zanger die me niet kan overtuigen, geen zangstem, zijn uitspraak, zijn totaalpakket. De songs zijn veelal uptempo en standaard songs in die optiek. Ach, waarom niet eens beluisteren, beste headbangende MuMe-collega?