Mercy - Witchburner (1985)

Grote cover ingestuurd, hier de prachtige binnenkant (cd-boekje, denk ik).

En hier te horen.

Candlemass meets NWOBHM (dus ook regelmatig up-tempo en soms zelfs speed metal), zoiets, maar wel met een behoorlijk eigen en sterk repertoire. Niet al te moeilijk allemaal, maar absoluut effectief. Productie is prima; niet erg vet, maar dit droge geluid smaak ik wel.

Ik vond dit een erg fijne kennismaking en zet 'm voor nu meteen op dik 4 sterren.


Op het einde van de luisterrit blijkt Messiah Marcolin hier gewoon van de (zang- én drum)partij(en) te zijn... tuurlijk, logisch, had ik ook maar beter naar die eerst gelinkte pic moeten kijken.

Da's lang geleden dat ik dit gehoord heb. Het toeval wil dat ik een opgenomen tape heb met deze en het titelloze album uit 1984. Toevallig had ik dat tapedeck vorig jaar afgestoft om zo mee te kunnen blijven draaien in het obscure zwartmetalen hoekje dus dat kwam mooi uit. En wat gaaf dat ik nu eens op digitale wijze kan zien hoe de el

Je omschrijving van de muziek is treffend. We horen eigenlijk een mix van prehistorische metal waar ook de Metal Massacre verzamelaars mee volstonden. Af en toe horen we Trouble doorklinken en af en toe horen we Angel Witch doorklinken.

De zang van Messiah Marcolin valt direct op. Daarmee krijgt de doorsnee metal een beetje een theatraal tintje. Al zou dat bij Candlemass tien keer beter gaan uitpakken. De songs an sich zijn veel te eenzijdig en te rommelig om door van de stoel te vallen. Maar zo nu en dan bekruipen me de fijne herinneringen aan lange zomers in het openluchtbad met eindeloze hardrock- en metalexercities uit de gettoblasters en trays goedkoop bier wanneer ik dit eens door mijn zwartgeblakerde crypte laat galmen. In die zin vind ik dit heel leuk. Ik kan me anderzijds goed voorstellen dat niet iedereen hiermee weg gaat lopen.

"Eenzijdig en rommelig", daar ben ik het totaal niet mee eens.

Eveneens hier hoor ik trouwens dit weer eens terug.

Ook flashes of Ozzy appear before my eyes / ears.