Dit is binnen mijn collectie een bijzonder album. Mijn moeder had Jus d'Orange jaren geleden op LP en wist 'm een paar jaar later toevallig in een cdzaak te vinden, maar verder is het voor zover ik weet nogal moeilijk om aan dit album te komen. Deze Lieven heeft éénmalig een album gemaakt dat bovendien niet zo'n grote oplage had.
Ik vond het altijd al een mooi album, dus toen ik een platenspeler wilde gaan kopen zei ik tegen mijn moeder dat het jammer was dat ze haar platen had weggedaan. Resultaat: na enig gevraag en gezoek wisten mijn ouders de plaat die oorspronkelijk van mijn moeder was, terug te krijgen. En dus heb ik 'm nu.
Het album is Nederlandstalig, maar dan wel van het goede soort, met poëtische teksten. Muzikaal gezien valt dit wel onder pop - maar het einde van het album, een prachtig instrumentaal nummer, wordt gekenmerkt door een behoorlijk psychedelische freakout. Verder is dit gewoon een bovengemiddeld goed album met mooie teksten en mooie, beschaafde zang.
Dankzij een programma van Radio 2 (Belgie) te oren gekomen.
Was een programma waarin terug gekeken werd met een oud Top 30 presentator (Paul Verbrughe)
Een schitterend 'vergeten parel' waar ik sinds kerstmis trotse bezitter van ben. Mijn vader kocht hem bij een man die jaarlijks een deel van zijn collectie te koop zet (zo kocht mijn vader ook veedon fleece-Van morrison). Het is een schittende plaat vol met leuke luisterliedjes die af en toe een psychedelisch randje hebben. Favorieten zijn Neerhof, tuinfeest en niemand weet. Zoals in bovenstaande reacties beschreven staat, zou dit album best wat meer onder de aandacht mogen komen.
Ik heb die Lp gekocht indertijd. Prachtig poëtische teksten. Mooie muziek. Ik geloof dat ik hem in de beursschouwburg had gezien in een voorprogramma. In 2003 mijn hele collectie met pickup aan mijn petekind gegeven. Die heeft alles nog. Ik weet niet waarom Lieven nooit een vervolg geeft opgenomen. Nu luister ik Jus D' orange op Spotify......
Zoals het bij mij vrijwel altijd gaat.... ik vond deze lp in een kringloop, dit keer in Nijkerk. Ik kende Lieven niet, maar de hoes bestuderend werd mijn nieuwsgierigheid gewekt. En dus nam ik hem mee, voor 50 kon ik me er ook geen buil aan vallen, schatte ik in. Vanavond heb ik eens aandachtig zitten luisteren en ik was zeer aangenaam verrast. Mooie liedjes, mooie teksten, Lieven heeft een prachtige stem, en zijn manier van voordragen komt soms wat in de buurt van Boudewijn de Groot. Erg blij met deze bijzondere schijf.
(grappig trouwens, ik zie dat de laatste recensie van precies een jaar geleden is!)
Voor het eerst sinds het verschijnen van de lp in '76 brengt BLP records de plaat op 4 juni opnieuw uit in een oplage van 500 exemplaren, geel transparant vinyl. De plaat heeft 45 jaar later een cultstatus bereikt, maar verscheen indertijd op het prestigieuze Asylum label.
Zie ook : https:blprecords.be/products/lieven-jus-dorange-lp-limited-edition-geel-transparant-vinyl .
Eindelijk deze plaat aangeschaft, vroeger veel naar geluisterd maar vergeten hoe goed deze plaat is.. die spaarzame gitaren op Winterstil, de strijkers op Niemand Weet, de tristesse in Angst.
Ook ik heb deze gevonden in een kringloop. Ik dacht dat het een oude plaat was van Lieven Tavernier (bekend van 'de fanfare van honger en dorst') , waar ik een prachtige cd van heb 'Niet Voorbij' . Maar deze artiest heeft niets te maken met Lieven (Coppieters) uit 1976. Hij slaagde er in mede door de invloed van zijn zus deze plaat op te nemen bij het gerenommeerde Asylum Label ( Bob Dylan, Tom Waits) en de muziek had invloeden van de folk (Bob Dylan, James Taylor, maar zeker ook Jim Croce), van de kleinkunst (toen zeer populair) , maar ook de jazz, soul en funk van Stevie Wonder.
De teksten werden grotendeels geschreven door Jan de Vuijst. Opgenomen in een studio in Blaricum met prima muzikanten ontstaat er een redelijk uniek album.
De plaat werd goed ontvangen, en sommige nummers 'Neerhof', 'NIemand' 'Weet en Winterstil' werden radio hits.
De plaat werd een redelijk gezocht collector's item, er kwam veel later een cd uitgave en een paar jaar geleden een nieuwe vinyl uitgave van 500 stuks.
Als je tweedehands koopt heb je soms dat er een gehele geschiedenis aan vast zit. Op mijn plaat staat nog de naam van de vorige eigenares, op de binnenhoes 2 plaatsnamen met 't.h.a. onze goeie nachten met Lieven' en ook nog een gedeelte van de songtekst 'Winterstil' dat begint met 'laat je drijven, kom maar bij mij' .
Allemaal nogal persoonlijk en intiem en automatisch vraag je je af hoe zou deze relatie afgelopen zijn. Aan Lieven heeft het niet gelegen, zijn muziek als derde persoon was de katalysator van onvergetelijke nachten.
Goed, even voor zorgen dat de fantasie niet met mij aan de haal gaat, terug naar de plaat.
Romantisch, poëtisch, subtiel. Maar gelukkig zijn er ook wat stevigere psychedelische nummers , zoals het bijna 7,5 minuten durende 'Akkerwinde'. Daar laat Lieven zich van een totaal andere kant horen en dat vind ik een heel mooi nummer.
Als ik aan mijn Franse collectie denkt komt bij mij vooral Gerard Manset naar voren, ook zo'n poëtische zanger met een wat afwijkende muzikale omlijsting, enkel bij hem is het veel bombastischer.
Lieven heeft verder nooit meer iets solo gemaakt, was wel betrokken bij wat andere projecten en zat vaak achter de knoppen.
Mooi album en vrij uniek in zijn soort.