Lethal - Your Favourite God (1995)

Vijf lange jaren na hun geweldig debuut Programmed komt opnieuw een teken van leven van deze groep uit Kentucky. Op één van de gitaren wordt Dell Hull vervangen door David McElfresh) en deze EP ontgoochelt mij een beetje.

Twee nummers herinneren aan het debuutalbum, met name Swim or Drown en The Page Before, toch zouden ze het moeilijk krijgen om daarop een plaatsje te krijgen, daarvoor is het debuutalbum simpelweg te goed. De andere nummers zijn gewoon dat niet en zanger Tom Mallicoat lijkt hier en daar zijn gouden strot kwijt te zijn. Hard to Breathe vind ik een verschrikking: laag gestemde gitaren à la Panterra, schorre zanglijnen en weinig memorabele melodieën. The Real lijkt te solliciteren naar de hitlijsten. Afsluiter Balancing Act staat enkel op de 1997 Massacre heruitgave en heeft als gastartiest ene Pat O’ Brien (Monstrosity, Cannibal Corpse, Nevermore). De solo’s van beide gitaristen blijven smakelijk.

Geweldig debuut, ietwat ontgoochelend EP maar ik ben benieuwd wat de opvolger Poison Seed zal brengen. Lethal wordt toch geen groep die enkel relatieve bekendheid geniet dankzij Programmed?

Mijn laatste aankoop van 2025 was deze EP/demo van Lethal. Het zal geen memorabele aankoop blijken.

Lethal probeert op deze EP wat ruiger te klinken en balanceert tussen hun heavy/power-geluid van het debuut en een meer thrash-achtig geluid. Het terrein waar een band als Flotsam & Jetsam zich erg thuisvoelt. Zanger Tom Mallicoat (of met enkele L in dit boekwerkje) doet af en toe ook denken aan Eric A.K. als hij een ruigere strot opzet.

Het ruigere geluid past niet echt bij de band. Juist als de band wat meer richting het traditionele Lethal-geluid gaat, klinken de nummers beter. Het beste voorbeeld daarvan is The Page Before, en in wat mindere mate het openingsnummer. Op Hard To Breathe laat de band het beste horen dat de ruige aanpak niet bij ze past.

Aardige EP, maar ik ben blij dat Lethal op Poison Seed een andere richting koos.