Thunderdome V (1994)

2,5 uur volledig uit je plaat

Ik haal ze misschien niet al te veel meer van stal, maar wanneer ik dat wel toe kijk ik toch telkens enorm uit naar een boel tracks op die oude Thunderdomes. Blijft voor mij een indicatie dat ze nog steeds zeer cool zijn. Deel V is wel zo'n beetje de laatste in het echt oude werk. Daarna begon het langzaam aan toch wat te minderen.

CD1 opent met "Riot in N.Y.", combo van de mensen die op de vorige edities de nonsens nummers verzorgden. Toch een stukje minder deze track. "Achtung" is daarentegen wel schattig, veel geinige sampletjes, alleen is die bass niet echt fantastisch meer. "RAW" heeft een redelijk legendarische intro (geen idee van welke rapper dit weer was, Ice Cube ?). Nummer is verder ook wel aardig en één van Lenny Dee's betere. Eerste topper vind ik "Mikey". Zware, donkere en duistere track, eerie en ruwe voice samples en stevige bass. Halverwege bangelijke wave ertussen, en je hebt een klassieker. "Are You Ready" is wat minder. Degelijk, maar simpel, stampertje. Dan liever "Life Experience", tweede topper. Zeer coole melodie, dito voice samples. Heel hard en/of hardcore is het misschien niet, maar een zeer typische en unieke sound. Het talent van The Prophet dat vormt begint aan te nemen. "On Hundred & Two Hundred" is ook nog steeds een lekker nummer, al begint het toch wat heel erg oud te klinken ondertussen. "Speeloader" daarentegen klinkt nog steeds zeer aandoenlijk. Grappig gitaartje, leuk ritme. Ook "3 The Hard Way" klinkt nog goed, wel een pak sneller. "Necronomicon" is weer een klein dipje. Nogal vervelend sampletje, en dat gitaartje werkt hier duidelijk niet. "Motherfuckers You're Gonna Die" is een derde hoogtepunt, en belangrijk trackje. Eerste 3 Steps Ahead optreden, en meteen een voltreffer wat mij betreft. Hou wel van die snelle ratelende voice samples, daaronder een simpel melodietje en verder lekker beuken. "Beine" is een zeer grappige track. Lekker debiel, en da's niet negatief bedoeld. De reden waarom ik nooit een Dano fan geweest ben is het duidelijkst bij tracks als "Let The Drumcomputer Roll". Zeer saai en vervelend nummer. "Feels So Good" is leuk, "Talking About God" een pak leuker. Trippy nummertje, veel voice sample gedoe en stevige beat eronder. "Raw To The Core" is weer ietsjes minder, "Basic Loudness" ook, al begint die track wel met een fantastisch riedeltje. "Be Strong" sluit de CD wel goed af, coole Dreamteam track.

CD2 opent met "Kiss The Ground", een track die ook iets te oud klinkt, en niet op een al te positieve manier. "They're Back" is een stuk beter dan. Ook "In My House" is wel leuk. Maar niks vergeleken bij "Right Is Wrong". Steeds een geweldige track gevonden (die sample is nog steeds onsterfelijk, heeft iemand zich ooit afgevraagd hoe dat meisje er zou uitzien ?). Topper, niet voor niks een project van The Prophet. "Ultimate Sextrack" is weer een beetje een mislukte debiele track. Maar goed dat die kerels daarna wat mellow zijn gaan maken. "Horrorz" is terug een pak beter, geweldige intro, verder een heerlijke knaller van een track. Ook "Fuck Them" blijft zeer leuk. Zo'n uberschattige retrotrack. Zeer aandoenlijk. "Strange Illusions" heeft een coole intro, laat het jammer genoeg daarna een beetje afweten. Nogal doffe basses. "For The People" is ook niet zo geweldig, gelukkig is "Nothing To Fear" dat wel. Vooral een zeer coole sample, en zeer grappig melodietje. "I'm Gonna Get You" is degelijk, "Revolution" zeer degelijk. Ook altijd een zwak gehad voor Genlog, zeer leuk project. Meer rave dan hardcore, maar geweldige dansmuziek. "Fantasy Journey is redelijk basic, "Motherfuckin Breakbeat" ook, afgezien van een geweldige break (met melodie) halverwege het nummertje. "Brand New Dance" is een klassieker, al heb ik het zelf nooit echt een supertrack gevonden. Doe mij maar "Hardcore Future". Holographic heb ik altijd een geweldig project gevonden, bracht wat anders dan wat toen doorsnee hardcore was, en blijft nog steeds redelijk uniek. Met wat goeie wil kan je er de voorloper van Goa Trance in herkennen. Prachtig nummer, en tweede topper. Afsluiten doet deze CD met "Strictly Core", niet zo'n geweldig Dreamteam trackje.

Al bij al dus weer een hoop nostalgie, en een boel leuke tracks. Kan hier makkelijk 4* aan kwijt, al blijft de bemerking dat voor wie de muziek niet kent, het waarschijnlijk allemaal zo niet spannend zal klinken.

Te gekke cd...met vele oldies die ik dan ookm zonder schaamte nog wel eens 5 of 6 keer in een week draai. Want op deze staan zoveel aparte & unieke nummers, dat het echt een onvergetelijk albumpje is.
Tracks die je laten stuiteren door een over weldigende sound:

Rob Gee, Charley Lownoise & Mental Theo - Riot in N.Y. City.
Mutoïd - The necronomicon
Suaerkraut - They're Back
Swat The fly is dead

Nummers die je laten glimlachen omdat er prima duistere humor inzit:

Simstim - One hundred, Two hundred
Dr. Mindfuck - Beine
(meine beine brauchen deine, deine beine brauchen meine )
The Dreamteam - Strictly Core

Er staan dan nog zoveel goede tracks op, dat ik nog wel effe kan doorgaan. Veel toppers had deze dus en ook één die ik niet gauw vergeet.

Een aantal leuke tracks, maar helaas staat er ook te veel onzin op. Vooral de Tweede cd pakt vanaf de tweede helft goed door. Zeker niet de beste Thunderdome, maar ook niet erg slecht, een gemiddelde dus. Motherfuckin' Breakbeat vind ik nog steeds wel aardig, en Hardcore Future van Holographic is ook nog steeds erg lekker. Mickey blijft een klassieker.