Thunderdome VIII (1995)

De eerste Thunderdome die ik in mijn bezit had, en naar mijn mening de beste.

Wel een aardig deel, maar deze bevat ook een aantal zeer slechte platen en dat is jammer. ***

Bij sommige tracks is het mellow/onderscheid nog maar moeilijk te maken, niet verrassend dat enkele tracks ook in licht aangepaste versie op de Happy Hardcore CDs staan.

Zo'n "Go Get Busy" bijvoorbeeld. Aardig, maar hoeft niet op een Thunderdome te staan. "Mind Of A Lunatic" heeft een degelijk melodietje, maar is verder ook aan de saaie kant, en "Play My Game" van meneer Paul is al helemaal slecht. "Rescue" is weer een typische mellow/hardcore track, en ook "Look Ahead" van Waxweazle staat hier wat verloren. "Are Back" is zelfs gewoon echte mellow, maar wel zeer aandoenlijk. Heb ik het liever zo dan zo'n halfbakken compromissen. Schattig trackje met een lollig melodietje. "Let's Go Party" en "The Purple Anthem" zijn middelmaat, de Hardcore Mix van "I Wanna Be A Hippy" is daarentegen wel cool. Vooral die intro is best lekker. "Make You Dance" is ook wel lekker, was in ieder geval. Klinkt verrassend droog nu ik het zo terughoor. "Having Sex" is matig, "Suckers" ook, maar dan op een andere manier. Wel hardere hardcore, maar dat blurbje dat door de hele track ligt te neuzelen is ronduit irritant. "Schoom" is middelmaat, "Alles Egal" weer een pak leuker, maar ook dit keer weer geen echt harde hardcore. Lollig melodietje waar het allemaal om draait. "Pessa Pessa" is maar niks, "Happy Vibes" pure Happy Hardcore muziek. "The Shoeshineman" is eigenlijk de beste track van de eerste CD. Een coole sfeer, ditto voice sample en geen happy gedoe. Beukt en ratelt ook lekker door. "Da's Gehämmer" is ook wel geinig, typische sampletrack. "Realm Of Natas" een misser. Rob Gee lawaai dat absoluut onleuk is. En dan blijft er van zijn muziek ook maar weinig over.

CD2 opent weeral met een mellowachtige track. Schiet toch maar weinig over van dit soort tracks. Vroeger wel leuk, maar dan heb ik toch liever ofwel de hardere hardcore, ofwel de softere mellow. De mix van beide valt meestal verkeerd uit. "The Thundertheme" is anders wel aardig. Cool retro melodietje. "Do You Want A Baloon ???" is wel degelijk, zo ook "Action", maar echt hoogvliegers zijn het zeker niet. Ook "65-47-3" is wel aardig, maar die basses klinken toch zeer vlak, en ook die melodieën mochten allemaal wat voller. "Hear My On The Radio" is ronduit slecht, "Hypnotising" zeer matig. "Ruff 'N Ruggin" is weer één van de betere mellowachtige tracks, "Cheese 'N Beats" smakeloze Britse hardcore. Jammer eigenlijk dat Scott Brown zich met dat soort dingen gaan bezighouden is. "You're A Nut" is niks, BF's "Nu Year" heeft daarentegen wel wat. Vooral dat vage pianotje zorgt voor een aparte sfeer. Ritmisch zwak, maar ook dat droge heeft eigenlijk wel wat. "Total Selfdestruction" is grappig, de zoveelste "Allright Now Here We Go" mix iets minder. "Can You Feel" is weeral een misser, "Da Joint" gelukkig een pak beter. Stevige stamper, geen echt geweldige track, maar het knalt ten minste weer. "So Get Up" blijft ook leuk, maar vooral wegens die coole voice sample. "Mad As Hell" is typisch Amerikaanse core (niet mijn ding) en als afsluiter weer een mix. Best wel coole mix eigenlijk, veel beter dan de eigenlijke verzamelaar zelf.

Denk dat dit het dieptepunt moet zijn in de Thunderdome reeks. Veel bagger, en de tracks die wel leuk zijn horen er eigenlijk niet echt op thuis. 1.5*

Zo zie je maar weer hoe belangrijk jeugdherinneringen zijn, want wat heb ik 10 jaar geleden genoten van mijn eerste hardcorecd óóit . Minstens de helft van de cd staat vol vrolijke bouncy trackjes. Heerlijk luchtig, niks serieus én een paar echte classics als Make You Dance, Hey! en Pessa Pessa, die het voor mij helemaal afmaken. Dikke 4

Haha deze luisterde ik wel eens toen ik een jaar of 8 was. Verschrikkelijke muziek .

wat heb ik deze vaak gedraaid vroeger:P

Nog steeds een vette cd, enkele mindere nummers maar dat maakt niet uit. 4*

Redelijke cd, maar niet de beste uit de reeks...daar is hij wat te licht voor en met sommige platen (ook nu nog)..kan ik maar geen feeling mee krijgen. soms heb ik het gevoel dat de inspiratie een beetje weg was bij de meeste die erop staan, maar dat ze vlug een track gemaakt hebben...want tja zelfs Thunderdome had vroeger een deadline...kwam destijds 4 keer uit per jaar.
De uitschieters zijn voor mij dan ook:

Bc Kid - Das Gëhammer
Masoko Solo - Pessa pessa ( heerlijk die blazende/toeterende sound)
Rob Gee - realm of Natas ( blijf een duister/diabolisch wezen )
The N.Y. Terrorist - Da joint
Ralphie Dee - Mad as Hell (waardige afsluiter en hardste track van deze cd)

voor die nummers krijgt dit deel toch 3,0*!!

Leuke herinneringen, maar toch een gemiddelde Thunderdome.

Kom toch nog even terug op mijn eigen opmerking hierboven, had me vergist met een andere Thunderdome. Dit is samen met deel XII de beste.

Het klinkt misschien gek, maar ik ben qua muziek vooral een Symfonische rock, Rock en New Waveliefhebber, en toch kan ik hartstikke genieten van deze hardcoreplaten. De ca. 190 beats per minuut werken verslavend en dreunen lekker door (Misschien heeft dat met mijn leeftijd de maken. Toen dit in 1995 en 96 werd gedraaid was ik dertien en kon ik op school in de pauzes er helemaal uit mijn dak gaan. Ik heb er net de eerste zes nummers geluisterd en ze klonken geweldig. Of ik op dit album ooit stem weet ik niet, want dan zal ik heel lang (2,5 uur) moeten luisteren.
Hoes doet mij denken aan de film 'It' naar het boek van Stephen King.

Daar is het ook van. Gewoon de hele 2,5 luisteren, dit is één van de beste Thunderdomes met deel XII vind ik.

Echt? Net een dieptepunt vind ik, veel te soft en bijna alleen maar filler. Nog niet echt het begin van het einde, maar de grijze zone tussen hardcore en mellow werd hier iets te vaak opgezocht. Gelukkig zijn ze daar redelijk snel van teruggekomen.

Het heeft bij mij vooral ook met jeugdsentiment te maken, dit was 1 van de eerste Thunderdomes welke ik zelf in bezit had en destijds helemaal grijs gedraaid. Er hangt gewoon een enorme nostalgische waarde aan. Vind ook dat er juist weinig fillers op staan, al heeft de eerste cd daar wel last van op het einde vooral. Maar welke vind jij de beste dan OH? Zelf vind ik XII (met de spin) de allerbeste. De minste vind ik deel XI denk ik of deel III.

De witte na de reboot is veruit mijn favoriet. Van de oude reeks weet ik het zo niet ... daar neig ik toch vooral naar de eerdere delen, toen hardcore als genre nog niet echt gedefinieerd was.

Moet eerlijk bekennen dat ik niet veel heb gehoord van na de reboot, ook omdat ik destijds niet meer geïnteresseerd was en hardcore al een beetje over begon te gaan. Grappig is wel dat ik het helemaal eens ben met je betoog bij Thunderdome VI bijvoorbeeld, allebei geven we die ook 3,5*. Vaak vind ik juist de mellow achtige trackjes wel leuk op de Thunderdomes. DJ Sim & Weirdo bijvoorbeeld, maakte bijna alleen maar leuke tracks, zeker samen maar het was niet echt hard te noemen. The Prophet heeft ook mellow achtige tracks gemaakt, en die vind ik een stuk leuker dan zijn wat hardere werk. Bij de eerste delen kon je wel merken dat men nog zoekende was, en daar is dan ook het hardere werk te vinden. Staat "de witte" ook op deze site toevallig? Edit; gevonden, ben hem nu aan het luisteren.

Die CDs zorgden zo'n beetje voor de doorstart van de hardcore.

leuk gejat MovieMeter.nl

Pure nostalgie dit. Jammer dat ik net niet de tijd van de Energiehal heb meegemaakt.

Ik heb eigenlijk nooit echt de Thunderdome serie gevolgd. Nu mij toch maar eens aan gewaagd omdat ik deze ergens op vinyl op de kop kon tikken. En ik moet zeggen dat smaakt toch wel lekker. Ik zal de oudere platen ook wel eens opzoeken.

Weet iemand trouwens waarom de vinyl versie minder nummers bevat?