Siouxsie & The Banshees - Voices on the Air (2006)

Vooral de Juju sessies zijn interessant op deze verzamelaar.
Voor de rest iets te veel materiaal van hun punky periode.

Ja, maar dat komt natuurlijk omdat ze tijdens die periode juist veel sessions hadden gedaan voor John Peel`s radio show.

Vergelijken met veel andere bands die live sessions deden voor de BBC is deze van Siouxsie & The Banshees toch wel een van de betere!

Ik hou wel van haar muziek, maar vind deze cd erg hol, echoënd klinken en haar zang erg monotoon.Maar evengoed het beluisteren waard.

Het einde van de jaren '70 en het begin van de tachtiger jaren leverde voor mij veel opwindende muziek op. Iedere week kocht ik de NME en soms probeerde ik of ik op mijn radiootje de BBC kon ontvangen - de ontvangst was doorgaans pet, maar soms viel het mee. Ook op de Nederlandse radio werden soms erg goede muziekprogramma's uitgezonden door VARA en VPRO. En zo gebeurde het dat ik op een avond een nummer hoorde van Siouxsie & the Banshees, dat me onmiddellijk boeide.

De elpees van deze postpunkgroep koester ik nog steeds. In 1980 kocht ik hun album Kaleidoscope,dat ik destijds behoorlijk vaak draaide, evenals het daarop volgende Ju Ju, beide met de meesterlijke gitarist John McGeoch (ex-Magazine).

Wat deze BBC-sessies betreft, ik tikte dit album niet zo lang geleden op de kop, en was vooral benieuwd naar het begin.Hun eerste sessie (het betreft de eerste vier nummers, ze hadden nog geen platencontract ) kenmerkt zich door een rauwe, nog punky sound,maar je hoort de contouren van hun meeslepende neopunk al, met die vreemde melodieën en de spookachtige vocalen van Siouxsie. Dat resoneerde bij mij, vraag me niet hoe dat precies zat, want ik vond haar er niet uit zien.
Maar "live" waren ze goed, als ik op dit album af mag gaan.