Sacrament - Testimony of Apocalypse (1990)

Dit is een band die maar 2 albums heeft afgeleverd, 3 als je de demo ook meetelt. Sommigen zijn van mening dat hun laatste album "Haunts of Violence" hun beste werk betreft. Zelf ben ik van mening dat het niet eens in de buurt komt van hun eerste album "Testimony Of Apocalypse". Dat komt niet eens omdat zanger Mike Torone een veel betere stem heeft voor speedthrash dan Robert Wolfe laat horen op hun 2e album. Trouwens, Mike Torone moest vanwege keelklachten zijn werk als zanger staken. Maar nog belangrijker is dat nagenoeg alle tracks op "Testimony Of Apocalypse" (tjonge, wat een titel en past ook heel goed bij de albumhoes) heel goed lopen. Zeker, de ene track is iets beter dan de andere maar nummers hoeven absoluut niet overgeslagen te worden bijvoorbeeld. Ik hoor dat er bij het eerste nummer veel tijd in gestoken is om de opbouw goed tot recht te laten komen. Een voor thrashmuziek goed verstaanbare zang is voor mij niet onbelangrijk. De meeste teksten op dit album komen rechtstreeks uit de Bijbel. Ik bezit een vrij zeldzame video bootleg van de band en wat opvalt is dat de verschillende bandleden tussen de nummers door vertellen wat Jezus voor hen persoonlijk betekent. Dat de leden van de band zo radicaal zijn hoor je niet vaak terug bij andere bands, dat maakt deze band wel bijzonder voor mij. De meeste mensen die ik over dit album heb gehoord vinden "Conquer Death" het beste nummer. Alhoewel dat niet een verkeerde keuze is kies ik zelf ook zeker voor "Slave to Sin" met z'n originele opening, "Valley of Dry Bones" was vroeger altijd m'n favoriet en is waarschijnlijk het hardste nummer op het album. Enige minpunt misschien is dat de nummers allemaal ongeveer hetzelfde klinken. Er zit weinig variatie in maar de vraag is even of je dat ook wel per se zou willen. Trouwens, wat wel leuk is om te weten is dat Edwin Ogenio (zanger van de christelijke Utrechtse Thrashmetalband Decision-D) destijds bij de EO een radioprogramma heeft gehad (zij het diep in de nacht weggestopt van ik geloof 2-3 uur 's nachts) en van dit album het nummer "Absense of Fear" heeft gedraaid op mijn verzoek. Zij het na enig aandringen. Jaha, die goeie ouwe tijd...

In 1990 was thrash nog vrij jong, wild en gevaarlijk. Bij Sacrament uit Pensylvania klinken op debuut Testimony of Apocalypse ook lichte invloeden van deathmetal. Het is rauw en snel, alleen jammer dat door de mix de gitaar en drums wat ver weg lijken te klinken; dat had producer Doug Mann bij Believer beter op de rails. Verder dik in orde, zij het met kleine kanttekeningen.

In een dikke 35 minuten komen tien nummers voorbij. Heerlijk veel tempowisselingen - zoveel dat de groove soms lichtelijk verloren raakt, maar herhaald afspelen wordt beloond. In de gitaarsolo's van Slave to Sin en Valley of Dry Bones zit een tweetal korte citaten uit de klassieke muziek.
Rustpuntjes zijn er nauwelijks, of het moet het intro van Absence of Fear zijn. Verder zijn de composities niet alleen op tempo maar worden de talrijke ideeën er bijna gejaagd doorgejast. Zo had de pakkende riff halverwege Conquer Death wel langer mogen klinken.

Kwam de cd vorig jaar tegen in de bakken van Happy Tunes in Gorinchem, een fijne platenzaak met tevens het nodige vinyl én een goede bak koffie als medicijnen tegen een verregende zaterdag. Testimony of Apocalypse is geen klassieker maar heeft zijn charme en werkte vandaag tevens tegen de overkleffe kerstmuziek van de radio...