Bing Crosby - Bing Sings Whilst Bregman Swings (1956)

Hoewel Bing Crosby een prettige stem heeft, kan ik van dit album niet echt genieten. De arrangementen , waarvoor Buddy Bregman (een vriend van Crosby's zoon) verantwoordelijk is, vind ik namelijk domweg lelijk, en passen ook niet bij zijn beschaafde stem. Jammer van al die classics die hier niet de interpretatie krijgen die ze verdienen. Gelukkig heeft Sinatra veel betere albums in dit genre opgenomen, dus kun je gewoon uitwijken.

Oef, toch niet goed genoeg geluisterd (berisp ik mijzelf). Weliswaar ben ik nog steeds niet kapot van de arrangementen, maar het orkest is ook gewoon (naar mijn smaak) te hard opgenomen, zeker in verhouding tot de stem van Bing Crosby, die welluidend is, maar (in verhouding) niet krachtig genoeg.
Overigens lees ik zojuist dat dit album geïnspireerd is op het prachtige Songs for Swingin' Lovers dat Frank Sinatra opnam met Nelson Riddle. Wat zou Sinatra van dit album hebben gevonden, vraag ik mij dan gelijk af, want Sinatra heeft meermalen melding gemaakt van zijn schatplichtigheid aan "Bing", die ik hier overigens heerlijk vind zingen. Ik doe er toch maar een halve * bij.