Say Hi - The Wishes and the Glitch (2008)

Jammer dat deze band zo onbekend is. De CD is iniedergeval geweldig!

Zal ik dan maar een bijdrage leveren en daar proberen wat aan te doen?

Waar er eerst hallo tegen mam gezegd werd daar is dat nu een welgemeend hallo voor iedereen die het wil horen. Ik wilde die hallo best in ontvangst nemen, daar hielp user Nivel wel een handje aan mee.

Al bij Northwestern Girls beginnen mijn hersens te kraken alsof het de Rock ID Contest is. Waar ken ik dit toch van? Ook de stem komt me bekend voor.
Doet er niet toe, zolang het maar een goede binnenkomer is want binnenkomers zijn belangrijk voor de eerste indruk van een album en die is vooralsnog goed te noemen. Klinkt lekker indie en is poppy genoeg voor mij om mijn hoofd er bij te houden want veel indie college-achtige bandjes zijn best leuk maar weten mijn aandacht niet zo lang vast te houden. Dit nummer doet dat wel, maar er volgen er natuurlijk nog wat zoals Shakes Her Shoulders dat een stuwend ritme heeft meegekregen. De ietwat nasale zang kan ik nog steeds niet plaatsen en komt me toch zo bekend voor. Het past prima in dit luchtige nummer met handjeklap.
Toil and Trouble bevat poppy electronica en klinkt erg hoekig. Het nummer an sich is niet eens zo spannend, maar toch gaat er wel iets hypnotiserends van uit.
Back Before We Were Brittle helpt me nog steeds niet af van dat 'waar ken ik dit toch van' gevoel. Daar zou ik onderhand ook eens mee moeten stoppen, want dit is gewoon Say Hi. Say Hi, een bandje met catchy nummers die net iets te veel missen om ze de term grote klasse mee te geven, maar die wel degelijk de moeite waard zijn zoals dit nummer.
Oboes Bleat and Triangles Tink pakt me dan wat sneller met een wat tegendraads ritme (ik noemde al het hoekige). Dit is typisch zo'n nummer dat bij elke draaibeurt leuker gaat worden. Het leven is zonnig, de mensen gelukkig en we zeggen allemaal Hi!
Magic Beans and Truth Machines is wederom een fijn liedje. Toch moet ik ook toegeven dat de stem van de zanger net even dat beetje meerwaarde mist en dat het hier en daar de liedjes wat afzwakt of kleurlozer maakt. Dit vind ik toch wel een minpuntje.
Nogmaals: aan de composities ligt het niet want ook Bluetime heeft iets aparts en weet te boeien.
Spiders klinkt iets minder pop en komt wat somberder over. Opeens moet ik bij de uithalen denken aan Søren Huss van Saybia. Nu doet Huss dat sterker en beter maar het heeft er wat van weg. Spiders deint overigens lekker weg.
Zero to Love is indiepop optima forma. Handjeklap, redelijk transparant en de meisjes zullen er blij van worden. Dit jongentje kan er overigens ook prima mee uit de voeten.
Apples for the Innocent bevat leuke bliepjes en piepjes die nergens storend op de voorgrond worden geduwd. Eric Elbogen (de zanger) zeurt toch net even iets te veel door maar gelukkig heeft dit nummer prima wendingen om gewoon door te gaan met luisteren.
Doorgaan? We zijn al weer aangekomen bij het laatste nummer We Lost the Albatross. Synths domineren dit popwerkje en roepen de vraag op of ik vaker Hi wil zeggen tegen dit album.
Ik kan daar wel een ja op antwoorden. Het is allemaal niet hemelbestormend. Ik ervaar geen sensationele tintelingen, maar ik heb wel degelijk kennis gemaakt met een sympathiek bandje en wat dat aan gaat is het zeker geen slecht idee als meer mensen dit ontdekken.
Laat ik dan maar weer met dezelfde quote afsluiten:

Cool aero bedankt!

jammer dat hij ineens say hi heet

Wat is 'Back Before We Were Brittle' een goed nummer. Het refrein doet mij wat denken aan 'Girls In Hawaii'.

Ja, hier ben ik na één luisterbeurt wel al weg van. Leuke muziek en de stem van die Eric Elbogen trekt mij enorm aan, meteen een groot voordeel: zo komen ook de mindere nummers beter uit de verf!

Vooral 'Northwestern Girls', 'Toil And Trouble', 'Spiders' en mijn persoonlijke favoriet: 'Back Before We Were Brittle' spreken mij ten zeerste aan. Dankzij dat laatste nummer heb ik trouwens deze band leren kennen, waarvoor dank aan Google, YouTube en Twitter!

Meteen vier sterren!

Dit is perfecte muziek voor tijdens het werk. Voor mij is dit een soort arbeidsvitamine. Ik luister graag naar die bandjes die ik via 3WK heb ontdekt.

Op dit album trouwens veel goede nummers. De eerste 4 nummers blijven echt hangen. En Spiders en Apples zijn de andere 2 zeer geslaagde nummers.