Elvis Presley - Elvis (1956)

Tutti Frutti staat wel op Elvis' eersteling, BloodBrothers. Maar hé, tof dat je door zijn platen aan het snuffelen bent!

Meteen aangepast! Thanks

Deze ook nog een beluisterd, en het is een mooie opvolger, al vormt deze eerder een tandem met het eerder uitgebrachte Elvis Presley.

Interessant is dat alle songs werden opgenomen tussen 1 en 3 september 1956, op één na: Arthur Crudup's So Glad You're Mine werd op 30 januari 1956 opgenomen, en is zo de vreemde eend in de bijt. Ik heb het dan uiteraard over de 12 songs die op de originele uitgave staan.

De plaat kan qua songmateriaal niet tippen aan de voorganger, maar bevat toch meer dan voldoende geweldige songs, niet in het minst door de fantastische zangprestaties van Elvis. Rip It Up verscheurt, When My Blue Moon Turns to Gold Again klinkt hoopvol, Old Shep (het was de tweede plaats, spinout ) is een prachtige, ingetogen country-klassieker en How's the World Treating You is ronduit indrukwekkend. Long Tall Sally is, moet ik toegeven, in de versie van Little Richard nog wel een pak straffer (maar dat heb ik met Tutti Frutti van het vorige album ook).

4 sterren

In een 1972 interview stelde Elvis dat ie vijfde werd. Maar tijdens het sitdown gedeelte in 1968, vroeg ie aan Scotty Moore wanneer ze begonnen waren met samen spelen en antwoordde zelf 1956. Dus Elvis' geheugen kan weleens gaten vertonen.

Tweede album van The King en ja, deze vind ik toch wat beter en constistenter dan zijn eerste album. Hier ook geen aanvulling van al bekende Sunopname's.
Het album opent erg lekker met het swingende Rip It Up en neemt vervolgens met Love Me wat gas terug maar ook Love Me is wonderschoon. En ja, ik vind de kwaliteit van de songs verder hoog blijven. En er komt nog heel wat fraais voorbij, zoals bv First In Line, Old Shep en How's The World Treating You en How Do You Think I Feel. Met de laatste drie nummers doen zich ook Country invloeden melden in het werk van Elvis.
Maar erg fijn album en voor mij toch wel grotere verrassing als zijn eerste album. En dit album vind ik wel een meesterwerk.

paralysed, so glad you"re mine en anyplace is paradise zijn hier de parels. Elvis stem is zelfverzekerd, geweldig mooi en bluesy.
When my Blue moon turns to gold again klinkt lekker relaxed en dan nog een paar Rock n Roll liedjes van Little Richard gecoverd.
Het is pas zijn tweede album maar de vroege Elvis klinkt super lekker.
En iedere artiest heeft wel een paar mindere songs op een LP staan

Slechts 1 miljoen stuks werden er hier sinds 1956 van verkocht.

Ik vind dit album al wat minder dan het debuut dat wat ongepolijster is. Ik vind het vooral heel leuk de vroege Elvis te horen die live al een sensatie was.