Seventh Angel - Lament for the Weary (1992)

Ergens tussen death, thrash en doom metal met veel gave riffs, afwisseling en gevoel voor melodie.
Een ruigere versie van Trouble's 'The Skull', zo klinkt het wel es.
Andere (veelal akoestische) stukjes doen weer aan Metallica's 'Ride...' denken.
Mag wel wat meer geprobeerd worden hier.

Schijnt een Chr. band te zijn, maar erg vrolijk dan wel stichtelijk zijn de teksten niet.
De zanger klinkt getergder dan, laten we es zeggen, je zus zelve.

Onveranderd een dikke negen.

Jij komt vaak met voor mij onbekende albums op de proppen ZAP!, helaas niet beschikbaar op Spotify.

Zagato - wel op YT.

Deze heb ik te danken aan mijn kleine broertje die 'm ooit aanschafte, weet niet of ik er zelf anders bij terechtgekomen was. Met dank aan Jeroen dus!

Ik ga hem eens op YT luisteren!

Edit: waar doet die zang me toch aan denken? In eerste instantie dacht ik Nuclear Assault maar nee. Daarna SOD maar die is het ook niet. Ik ben benieuwd of ik er nog achter kom.

Zagato - zou het zo ook even niet weten.

Ik heb ook nog Prong gedacht maar die is het ook niet, ik kom er wel op.

Coroner is het ook niet, damn dit begint irritant te worden.

Zagato - maar hoe bevalt de plaat?

Die heeft nog wel een paar luisterbeurtjes nodig maar de eerste indruk is goed. Het autistische stukje van mijn hersenen kan nu de associatie met een andere zanger niet loslaten, sorry.

Dit album is echt een heel aangename verrassing. Echt alle makkelijke, doorsnee metaldingetjes zijn eruit gehaald en Lament For The Weary is een vette kluif geworden waar je je lekker in vast kan bijten (en dus ook niet snel hoeft los te laten). Ook hier zijn de teksten wel vrij christelijk, maar vaak wordt het redelijk open gehouden, zodat je je eigen invulling eraan kan geven. Veel belangrijker is dat dit een erg donkere plaat is waar de wanhoop van afdruipt. Het is heel doomy allemaal, maar thrash heeft hier wel degelijk een plaats. Het zorgt voor een redelijk unieke sfeer. Er zijn maar weinig bands geweest die met dit geluid geëxperimenteerd hebben. Seventh Angel strooit daarbij vaak met prachtige passages die je even wat rust gunnen voordat je in de volgende paranoïde achtbaan geknikkerd wordt. Seventh Angel lijkt het zich constant moeilijk te maken, maar dan wel op een manier waarop je als luisteraar alleen maar bewondering kan hebben. Heel bijzonder album dit en bizar dat het hierna opgehouden is.



Tussenstand:
1. D.A.M. - Inside Out 4,5*
2. Acid Reign - The Fear 4,5*
3. Seventh Angel - Lament For The Weary 4,5*
4. Flesh Made Sin - Masterwork In Blood 4,5*
5. Agony - The First Defiance 4*
6. Lost Century - Complex Microcosm 4*
7. Space Eater - Aftershock 4*
8. Paralysis - Arctic Sleep 4*
9. Seventh Angel - The Torment
10. Violent Force - Malevolent Assault Of Tomorrow 3,5*
11. Amnesia - Unknown Entity 3,5*
12. T.C.F. - Where Madness Reigns 3,5*
13. Apocalypse - Faithless 3,5*
14. Witchhammer - 1487 3,5*
15. Drifter - Reality Turns To Dust 3,5*
16. Mezzrow - Then Came The Killing 3,5*
17. Apocalypse - Apocalypse 3,5*
18. Mandator - Initial Velocity 3*
19. Hypnosia - Extreme Hatred 3*
20. Cyclone - Inferior To None 2,5*
21. Asphyxia - Exit Reality 2,5*
22. Skeptic Sence - Presence Of Mind 2*