Moby Grape - 20 Granite Creek (1971)

De eerste reunie plaat. Alle originele leden zijn van de partij, inclusief Skip Spence dus, en worden aangevuld door Gordon Stevens ( op viola, dobro & mandoline ).

Het album wordt gedragen door de Peter Lewis nummers Apocalypse en Horse Out In The Rain, voor de rest zijn het nummers die prima voldoen voor optredens in de kroeg. Niks mis mee natuurlijk, maar niet echt muzikaal diepgaand. Enige verdere uitzondering op die regel is Skip's Chinese Song, een oosters instrumentaaltje gespeeld op een ( Japanse ) koto...........

Vind Stevenson's "About Time" ook wel een uitschieter, het gebruik van de steeldrum geeft het nummer een leuke twist. De bluesy rockers, alom vertegenwoordigd op dit album, zijn inderdaad te gemakkelijk en gewoontjes, Moby Grape op de automatische piloot.

De langste track, Skip's "Chinese Song", is tevens het meest originele en trippy nummer, en zorgt als zodanig voor wat afwisseling, grote kans ook dat het nog dagenlang in je hoofd rondzwerft.

Als geheel komt het album over als een verzameling restjes, B-kantjes van één van de meest getalenteerde, onderschatte maar tegelijk ook meest onfortuinlijke bands uit de rockgeschiedenis.

Op die noot: What's Big and Purple and Lives in the Ocean: The Moby Grape Story

Heb 'em al thuis, maar nog niet in begonnen.