Proxyon - Space Intermission (1995)

Proxyon was een synthdance-project die muzikaal direct te plaatsen valt tussen Koto en Laserdance. Niet zo gek, gezien o.a. Michiel van der Kuy (Laserdance) zich met dit project bemoeid heeft.
Space Intermission is een her-uitgave van de beide Proxyon-albums The Interplanetery Mission en The Return of Tarah en is ook meteen het meest complete werk wat van Proxyon op de markt is gebracht, gezien het al de muziek bevat wat door Proxyon is gemaakt. Indien je dit album dus hebt, is de rest eigenlijk overbodig. Behalve als je écht alles wilt hebben.

Zoals eerder vermeld, bevat Space Intermission een breed scala aan synthdance-nummers in de stijl van Koto en Laserdance. Op het eerste album (The Interplanetery Mission) is vooral de invloed van Koto te horen. Zo lijkt opener "Space Force" qua structuur en melodieën erg op "Mind Machine" van Koto's From the Dawn of Time. Maar als je bedenkt dat Michiel van der Kuy voor beide tracks verantwoordelijk is, valt dit wel te begrijpen. Overigens is Michiel ook verantwoordelijk voor "Mission Alpha" en "Beyond the Future". Tevens druipen toch ook de Laserdance-invloeden er vanaf, getuige nummers als "Space Hopper".
Verder is er nog een redelijk leuke cover terug te vinden van "Magic Fly" van Space, hier omgedoopt tot "Space Fly".
M.u.v. de al genoemde nummers door Michiel van der Kuy en de cover van "Magic Fly", zijn de rest van de nummers geschreven door de gebroeders Michiel van Eijk en Rob van Eijk. Rob van Eijk heeft ook meegewerkt aan albums van Laserdance, maar zou later meer in de picture komen met het Rygar- en Area 51-project, gezamenlijk met Michiel van der Kuy. De grap is overigens , dat deze nummers al eerder onder het gelijknamige debuut-album van Proxyon zijn uitgebracht, dus nog vóór The Interplanetery Mission. Dat laatste album is dus eigenlijk weer een her-uitgave van het debuut.

Al met al is de synthdance van Proxyon erg leuk. Wellicht niet zo imponerend als het betere werk van Laserdance, maar binnen het genre is het goed. Van de eerste CD zijn vooral de nummers van Michiel van der Kuy goed (hij bewijst hiermee toch tot de top van de synthdance-componisten te behoren). Echter is "Space Hopper" ook erg lekker.

De tweede CD (de nummers vanaf "Star Ranger") bevat het complete album "The Return of Tarah", oorspronkelijk uitgebracht in 1993. Ten tijde van dit album bestond Proxyon niet meer in de originele bezetting, maar enkel uit een mysterieuze producer genaamd Jay Vee. Deze man moet tevens verantwoordelijk zijn geweest voor de muziek, gezien de algehele sound toch duidelijk anders klinkt dan het eerste album. Het is nog altijd synthdance, maar met een iets andere insteek.
Gek genoeg zijn de nummers net wat minder pakkend en blijven ze ook wat minder hangen dan die van de eerste CD. Ze klinken over het algemeen lekker in het gehoor en er is weinig mis mee, maar dat is dan ook wel.
Het is dan ook het langzame, meer meeslepende "The Final Battle" wat i.m.o. de beste track is van Space intermission's tweede CD.

Al met al is, mits je het overige werk van Proxyon niet hebt, dit toch een interessante toevoeging binnen het synthdance-genre. Het bevat genoeg leuk en bij vlagen zelfs fraai materiaal wat dit album een prima score met zich meegeeft die net boven het gemiddelde ligt.