Gandalf - Colors of a New Dawn (2004)

Het is dat Gandalf relatief niet echt bekend is, anders hadden legioenen mensen waarschijnlijk op een album als dit gestemd. Want dit is muziek wat werkelijk echt veel mensen zouden moeten aanspreken. Het ligt lekker in het gehoor, het is best toegankelijk, maar bovenal is het kippevel verzorgende, prachtige rustgevende muziek.
Neem nou een piano-georiënteerde track als Bridge of Confidence, wat zo mooi is, dat het mij bij vlagen in een ontroerende stemming kan brengen.
Wat te denken van het hemelse In the Presence of Angels, óf het indrukwekkende Iris, wat misschien wel de beste track van het hele album is.
Als je een beetje door het indianengezang heen prikt, wat in eerste instantie een beetje typisch kan klinken (ikzelf ben er al ondertussen aan gewend), is From Distant Shores ook zeker een vermelding waard.
Volop fraais te bieden dus, deze Colors of a New Dawn.

Gandalf weet praktisch ieder jaar weer een heerlijk, sprookjesachtig album uit zijn mouw te schudden en hoewel het wellicht allemaal niet meer zo verrassend klinkt als in de beginjaren van deze muzikale tovenaar , moet gezegd worden dat dit album misschien wel zijn beste is van de afgelopen 10 jaar.