0
geplaatst: 15 januari 2008, 18:09 uur
Poeh, dit is toch wel weer erg lekker wat Luciano hier aflevert! Ik zal 'm maar even opgraven als je net zo wilt genieten als ik nu doe met samen met m'n thee op deze regenachtige dag.
Montana blijkt een zalige track. Subtiele, maar dansbare minimal / house / techno zoals het Luciano betaamd. Zo gaat het verder met Fochedrem, rond 2 minuten is de groove te pakken en mediteren we 10 minuten lang op een paar mantra-loops. Dit nummer doet denken aan iets van Mathew Jonson, maar vindt daarnaast extra exotischheid in melodie en ritme waardoor vergelijkingen met Ricardo Villalobos goed gemaakt kunnen worden. Met het nummer Masalla erna is die vergelijking nog beter te maken. De afsluiter Nunca Tiene Bastante moet even op gang komen, maar vindt ook zeker z'n plek. Luciano weet samen met de genoemde mensen en een kleine schare nog steeds hele fijne minimal techno te maken.
Montana blijkt een zalige track. Subtiele, maar dansbare minimal / house / techno zoals het Luciano betaamd. Zo gaat het verder met Fochedrem, rond 2 minuten is de groove te pakken en mediteren we 10 minuten lang op een paar mantra-loops. Dit nummer doet denken aan iets van Mathew Jonson, maar vindt daarnaast extra exotischheid in melodie en ritme waardoor vergelijkingen met Ricardo Villalobos goed gemaakt kunnen worden. Met het nummer Masalla erna is die vergelijking nog beter te maken. De afsluiter Nunca Tiene Bastante moet even op gang komen, maar vindt ook zeker z'n plek. Luciano weet samen met de genoemde mensen en een kleine schare nog steeds hele fijne minimal techno te maken.
0
geplaatst: 26 januari 2008, 23:04 uur
Tja, ik blijf hier blijkbaar ook maar naar luisteren. Luciano laat hier wederom een groot gevoel voor ritmiek horen. Wat dit soort nummers voor mij extra aantrekkelijk maakt is dat zij (in tegenstelling tot 80% van alle dance nummers) een vrije structuur hebben. De basdrum komt op onverwachte momenten binnenvallen en is vervolgens weer een minuut of twee weg. Ook hoor je regelmatig aparte en originele geluiden, die later nooit meer in het nummer terugkomen.
De Cadenza-catalogus heeft qua algehele 'sound' wel ietwat te maken met een aardige mate aan inwisselbaarheid. Ik vraag me ook af hoe ik hier over pakweg vijf jaar naar kijk, maar tot nog toe blijft het me behagen
De Cadenza-catalogus heeft qua algehele 'sound' wel ietwat te maken met een aardige mate aan inwisselbaarheid. Ik vraag me ook af hoe ik hier over pakweg vijf jaar naar kijk, maar tot nog toe blijft het me behagen
0
geplaatst: 26 januari 2008, 23:33 uur
T.O. schreef:
Wat dit soort nummers voor mij extra aantrekkelijk maakt is dat zij (in tegenstelling tot 80% van alle dance nummers) een vrije structuur hebben. De basdrum komt op onverwachte momenten binnenvallen en is vervolgens weer een minuut of twee weg. Ook hoor je regelmatig aparte en originele geluiden, die later nooit meer in het nummer terugkomen.
Wat dit soort nummers voor mij extra aantrekkelijk maakt is dat zij (in tegenstelling tot 80% van alle dance nummers) een vrije structuur hebben. De basdrum komt op onverwachte momenten binnenvallen en is vervolgens weer een minuut of twee weg. Ook hoor je regelmatig aparte en originele geluiden, die later nooit meer in het nummer terugkomen.
Ja, dat trekt me ook aan. Bij zoiets krijg ik nog het gevoel te luisteren naar een artiest die geïnspireerd en sprankelend bezig is. Ten opzichte van de meeste andere dansmuziek zijn die 15 minuten tracks van Luciano van tegenwoordig (ook op Fourges et Sabres) een kuuroord.
0
geplaatst: 6 september 2009, 16:38 uur
Een paar dagen geleden een liveset binnengekregen, nl. die van Ushaia Ibiza 29-7 jongsleden. Wat klinkt dit fijn.. wat een frisse muziek. Ik moet meer horen van deze meneer
0
geplaatst: 11 september 2009, 13:13 uur
Dit klinkt flink wat strakker en meer minimal dan de live-set op Ibiza.. toch een hele leuke plaat !
* denotes required fields.
* denotes required fields.